bronmus45

- niestety - kompletnie się na tym nie znam (jak i na wielu innych rzeczach również) - piszę tak, jak mi "w duszy gra" - nie przejmując się zbytnio poprawnością literacką. Moje określenie pod nickiem brzmi - znudzony emeryt - i jako taki nie mam kompletnie żadnego przygotowania warsztatowego. Pozostanę więc przy swoich błędach. Dziękuję jednak za merytoryczny komentarz, bez złośliwostek - co jest tutaj chlubnym wyjątkiem -

... Masz rację - też o tym myślałem w chwili zmiany pierwszego wersu, ale ... wyleciało mi z głowy - zaraz zmienię Dziękuję -

już zmieniłem - sekundę przed Twoim komentarzem ...

... to mi się jakoś kłóci - przybądź nadzieją - zawsze mam nadzieję, że coś przybędzie (nadejdzie, zjawi się itp) ... ... zmieniłem na - wzmocnij w nas nadzieję rozświetlając mroki

a ja w tej chwili zamienię wiosenkę na ... "wzmocnij nas nadzieją" (tak mi przyszło do głowy)

poddaję się i ... na razie zostawiam wersję pierwotną

... a toś mi zabiła klina - teraz już całkiem "zgłupłem"

pompując też nieładnie (co to, pompka do roweru?) - najbardziej "mi pasi" - wzmacniając - ale jeszcze pomyślę ... bo to "ładując" jakoś mi jest bliskie - jedziemy przecież na urlop "naładować" się energią do dalszej pracy

... Tylko że ... ja teraz nie wiem, co zrobić - zmienić ten tekst i co? Wtedy Wasze - słuszne przecież uwagi - nie będą miały sensu. Czy też dodać go pod spodem z adnotacją powodu zmiany?

- a co powiecie miłe panie na taki oto tekst ostatniej strofy? ... rozbudź nas promieniście rozświetlając mroki samym wiosny uśmiechem tkanym blaskiem słońca ładując w serca nasze tchnienie sił radosnych budujących chęć życia do samego końca

dzięki za odwiedziny i komentarz ... - zmieniłem na "przybądź nam wiosenko" - lecz to chyba niewiele zmieniło ...

~~~~~ (...) pójdziemy wraz z majem rozkwitać wśród słońca gdzie oczy poniosą a i serce wskaże łamiąc wiele sprzeczności co staną przed nami by gonić ponownie miłosne miraże bez nich cóż znaczyć może zbyt szara codzienność wikłająca nas w smutki i zmartwień bez liku składane dość pochopnie na życia ołtarze a w zamian zyskując męczącą bezsenność wzmocnij w nas nadzieję rozświetlając mroki wiosennym uśmiechem tkanym blaskiem słońca ładując w serca nasze tchnienie sił radosnych budujących chęć życia do samego końca (...) ~~~ .

... Wspominać lubię czasy młodości, młodość co krótko tak w życiu gości; gościem rozrzutnym bywa najczęściej. Często zachłanna na swoje szczęście - szczęściem napawać chce całą siebie. Sobą przebywa więc zawsze w niebie, niebios wzywając pomocy w biedzie - biedzie się zawsze najlepiej wiedzie ... .

~~~ Z sercem otwartym na przybycie wiosny, którą to z nową nadzieją powita niejeden człowiek, w rożnym przecież wieku. Nagłą miłością może wnet rozkwitać, uśmiechem świeżym, sobą wręcz radosny ... . Przyjmie tą miłość w formie paraleku, jaki z nadzieją przygarnie do siebie. Gdzieś tam w umyśle pewno się kolebie jakieś wspomnienie o innym człowieku, z lat już odeszłych, co też miłość wniosły... . Bądźmy więc pełni nadziei radosnych, i rozglądajmy, by nie stracić leku ... ~

. chałupa na wsipokryta szarym gontem- kot przy kominie przelatujące ptakinieskore do siadania .

Dobre!!! (dobra) ---> a jak będzie cały czas lało? SIEMA!!!

Ciekawski Maciek z gminy Lubawka chciał wypróbować jak działa "trawka". Zebrał z pola makuchy i wsadził do poduchy. Podlał bimberkiem ... skuteczna dawka.

Zmiana czasu równie cenna "dobrej zmianie" - obie nam przynoszą jedynie kłopoty. Jedna jak i druga to czysty idiotyzm broniony tak samo. Matołków gadaniem. .

Usypiać z przeświadczeniem swoich złych uczynków - uczynić może koszmar z sennych mar, wspominków. Wspominać możesz wtedy swoje czyny podłe - podłym będzie też ranek pod takim to godłem.

Wada wadzie nierówna pod względem znaczenia - znaczeniem stać się może zakres doświadczenia. Doświadczyć możesz zatem jej powtarzalności powtarzalność przy wadach - znak bylejakości.

I dobrze !!! Swoimi luźnymi myślami należy się dzielić (jak są przydatne)

Mnie też nie za bardzo - sam siebie często "chwytam" na błędach - ale bardzo lubię układ metrum 5+7+5 (klasyczne haiku)

Nie obraź się, lecz tego tekstu ja nie mógłbym zaliczyć do haiku - do udanych miniaturek, tak. W haiku autor opisuje jedynie widziany w mgnieniu oka obraz, natomiast drugi wers nie jest takim obrazem, a tylko domysłem autora.

oszroniony liśćw przydomowym ogródku lodowe sople . Cieszy mnie ogromnie, jeśli uda mi się zapisać haiku w takiej postaci, gdy środkowy wers można połączyć z obydwoma skrajnymi.

Twoja odpowiedź świadczy o tobie samym - dostrzegasz jedynie to, co pragniesz koniecznie dostrzec - inne fakty pomijasz. Takim faktem jest natomiast widoczny pod tytułem publikacji tag "eksperymenty" - i to wszystko na ten temat. Nie mam najmniejszej ochoty na dalszy ciąg tej wymiany zdań. EOT