Nata_Kruk

Jak dobrze, że pasuje Ci "Klatka" do treści. Myślałam nad innym, ale klatka zdecydowanie wygrała. Tak, to także szersze odniesienie do tego uwięzienia, które dobrze wyłapałaś. Tereso, dziękuję za obecność i upodobanie wiersza. Pozdrawiam serdecznie... :)

Babo, ze mnie też żadem fachowiec, ale coś tam wiem i czasem próbuję. Tak, głośne czytanie na pewno pomaga w wyczuciu danego wiersza. Miło mi czytać, że ten powyżej wzruszył, że przypadł do gustu temat. Bardzo dziekuję za chwilkę u mnie... :) Również pozdrawiam.

Marusiu, przeżycia..najcudowniejsze.. będą zawsze wracały we wspomnieniach, tak już jesteśmy skonstruowani, gorzej z tymi, które powodują, że można poczuć się jak w klatce. Piszesz, że klatka..dość dobrze przedstawiona.. uff.. to dobrze.. Miło, że zechciałaś do niej zajrzeć. Dziękuję i pozdrawiam... :)

Warsztat, warsztatem, na pewno nie bez znaczenia... emocje czytelnika są odbiorem treści i Ty, efemerydo właśnie je opisałeś... są one odzwierciedleniem tego, co zamierzałam przedstawić w tych zwrotkach. Cieszę się z tych przemyśleń i miło mi, że wiersz spodobał się. Dziękuję za wizytę, za ocenę... Również serdecznie pozdrawiam... :)

Krzysztof.. ale masz dobry celownik.!. z tym M.O. Bardzo go lubię i... zaproponuję coś podobnego, czego nieustannie słucham od lat, przy czym mogę czytać, sprzątać..hmm, śmiać się, płakać, kochać itp... :) I'll find my way home http://www.youtube.com/watch?v=VosFiY1SifA dla porównania http://www.youtube.com/watch?v=bNgU3ojwlCM&feature=related Song of the Seas http://www.youtube.com/watch?v=LgEiVcd0tog&feature=related Hymn http://www.youtube.com/watch?v=DB7fnZ-AQNE&feature=related

Ela, nie można mówić o rytmie wersu, rytm wyczuwalny jest w czytaniu całości i zależny jest od budowy wiersza. Ilośc sylab.. jasne, ideałem jest zachować taka samą w każdym wersie, ale skoro lubisz rymy, to zapewne zwróciłaś uwagę, jak często wiersze innych odbiegają one od utartych schematów. Tytuł jest taki, bo taki mi się spodobał... :) Czy słabość tego wiersza, wg Ciebie, plega na tym, że jest "o niczym" nie zgodzę się z tym, treść jest, a ta może Ci się nie podobać, Twoje prawo. W ostatniej zwrotce patos.? Nie wydaje mi się, to tylko niedopowiedzenia. Tak, czy owak, dziekuję za podwójną wpiskę. Pozdrawiam.

Jacku, a to niespodzianka. Pamiętam wskazówki, jakich mi udzielałeś na początku mojej bytności na forum. Tak, klatka.. ta dosłowna i w przenośni.. to ograniczone terytorium. Miło mi czytać, że wiersz jest dla Ciebie wiarygodny. Wdzięczna za wizytę, pozdrawiam... :)

Tak, treść to samo życie, na szczęście tylko niektórych osób. Co do rytmu, cóż... przesunięcie średniówki delikatnie stopuje jakis wers, ale czy aż psuje.?.. :( Pozdrawiam róznież, do poczytania... :)

Stempelek.. mężowskiej pozycji nie ruszam, pozycje żon, a może nie żon, w powyższej treści.. kobiety, po prostu..były, jakie były, zostało echo, smuga i brzęk. Dziekuję za czytanie i słówko pod wierszem. Pozdrawiam... :)

Tereso - Krysiu... jak to u Ciebie, człowiek zawsze na pierwszym planie. Ogólnie, treść bardzo czytelna, ale za Anią.. staram się nie widzieć słowa empatię.. a nadzieję, pozostawiłabym w domyśle.. niemniej wiersz przyjemny w odbiorze. To.. zapachniesz chlebem.. w tytule... :) Pozdrawiam serdecznie.

"Antidotum", ale tak naprawdę niechciane.. ;) bo jak można pozbywac się czegoś, Kogoś... :) kto "siedzi" w gardle (dla mnie, w domyśle w glowie) Sam przepis, jak to przepis od czarownic.. wszystkiego po troszku.. ale najpiękniejszy przedostatni wers. Zabawnie potraktowane antidotum, czytanie zakończone... :) Pozdrawiam.

Doroto, to co wspominasz w kolejnych..a pamiętasz.. jest całkiem fajne, chociaż momentami za bardzo rozbudowałaś, ale samego określenia.. a pamiętasz.. jak dla mnie, o dwa za dużo. Można to inaczej ująć, żeby pominąć powtórzenia. To końcowe milczenie, hmm.. nie bardzo dla mnie i nie chodzi mi o użycie słowa.. grób, czasami trzena nazwać rzeczy po imieniu. To chyba tyle. Serdecznie pozdrawiam... :)

Hindi Zahra, zupełnie nie znałam, więc dzięki.. świetnie się słucha.! lubię takie klimaciki. Od razu pomyślałam o rodzimej produkcji http://www.youtube.com/watch?v=tqrERNjCjQQ a dla przypomnienia,na zakońćzenie dnia.. :) coś mi się "tnie" Youtube, ciężko szperać. Dzięki za wymianę Agata... :) http://www.youtube.com/watch?v=g2yFtyo2jME&feature=related

Fakt, obrazek z.. ulicy.. z wielu ulic. Chyba niefotunnie umieszczone zaraz na początku szare odrapane wagony.. wyszła ulica szarych.. itd.. Lepiej unikać wielkmi łukiem określenia.. kalekie dusze życia.. Elementy ulicy są, ale potrzeba im odpowiedniego.. tła.. mogącego stanowić ogólną, ciekawszą kompozycję wiersza. Serdecznie pozdrawiam... :)

Dla przypomnienia.?.. a ja miałam wrażenie, że słyszałam po raz pierwszy, ale bardzo ładne. Odbijam piłeczkę..:) http://www.youtube.com/watch?v=FsIKx0TpDqU http://www.youtube.com/watch?v=dphpDdfZUGw http://www.youtube.com/watch?v=WeMAEzvcwao&feature=related

Świetny kawałek, fajny clip.! (przy okazji odsłuchałam kilka innych) To teraz pora na.. lato.. :) http://www.youtube.com/watch?v=hGV-MRdcQOE&feature=related albo.. poranek.. np. letni... :) http://www.youtube.com/watch?v=CQUdKEyYdKk

Tak czasami w szpitalu bywa... pierwsza i dla mnie, bez zastrzeżeń. Te.. piguły (hmm).. dlaczego zamknięte w.. grobie.?. i dlaczego.. z uśmiechem na twarzy.?. to, że mówią sobie, ilu odeszło jest zrozumiałe, w końcu to ich miejsce pracy, ale wydaje mi się, że jakieś ogólne poszanowanie dla chorego istnieje w nich. Pozdrawiam... :)

Blaski już były i.. ciągle są w pamięci, były też niechciane cienie, odrzucone, jak to bywa, w kuluminacyjnym punkcie, ale obie "warstwy" chyba pozwoliły peelce odzielić dobre ziarno od plew.. pomogły zrozumieć.. i tu puenta, bardzo wymowna, dająca nadzieję na dobre teraz i.. oby dobre, jutro. Bardzo ładnie to wyszło... :) Pozdrawiam.

Treść wiersza, może kojarzyć się z wieloma zdarzeniami na drogach. Wstęp wyraźnie sugeruje temat.. zrobiło się mroczno, zimno i nieprzyjemnie, co pasuje do sytuacji. Fajne ostatnie trzy wersy, zresztą powyżej też jest nieźle, ale.. to tylko mój odbiór.. (...) "gdy się przez chmury przebiło słońce było tak jakby na szosę wylało się złoto" budowa, szyk tego fragmentu nie pasuje mi do wiersza. Wycięłabym w ogóle "się", jest tuż tuż, poniżej.. może tak.? gdy przez chmury przebijało słońce na szosę wylało się złoto Nijak nie łapię.. "gdy zbocze sygnalizowało jasność jest wszędzie".. dlatego pomijam ten słowa. Wiersz jest Twoją własnością.. przeczytałam i.. pozdrawiam... :)

Aleś zmylił trop, tym łabędziem. Temat poważny, podany wierszem... czemu nie.! Ten łabędź niechyb sobie był, ale, dla mnie, zakończenie troszkę odstaje... Gdy były powodzie, mnie skręcało ze złości za te wały, ale.. niestety.. słyszłam kilka razy na ulicy.. ale im sie powodzi.. powodzianom oczywiście. Zart dalece nie ma miejscu, bo w wierszu innym się powodzi. Pozdrawiam... :)

Janku, przeczytałam.. i tylko pozdrowię... :) Wiersz, niestety, nie dla mnie.

znów tam byłam pamiętam każdy szczegół proszę Boga o dziurę w pamięci wołam o pomoc tkwię w punkcie bez wyjścia w powracającym śnie Julio, pozwoliłam sobie na cięcia, bo za bardzo przeładowana ta treść i... to mi zostało z całości. Tytuł zostaje. Za "zamieszanie" przepraszam... :) Pozdrawiam.

Skoro podmiot zachłysnął się powietrzem, wg Czuraja, nie mogłam nie sprawdzić, kim ten człowiek.. był. Wiersz jest dyedykowany właśnie jemu, a może bardziej.. jest hołdem dla artysty. Ta postać mogła wywrzeć niemały wpływ, była przecież "w zasięgu ręki", szczegóły są pominięte, ale niech pozostaną dla peela. Ciekawe jest to powtórzone.. codzienne przejeżdżanie.. przez Suskowolę i to.. szukanie człowieka.. Teraz, kiedy spoglądam na tytuł, rysuje mi się też.. szukanie człowieka w samym sobie.. i tu mam "Wernisaż z przestrzeni samotności".. Podoba mi się ten wiersz. Pozdrawiam... :)

Elu, pod kloszem nie warto zamykać niczego, tym bardziej.. całego wspólnego czasu. Jeszcze jedno, marzenia powinniśmy gonić.! A wiersz, nie powiem, że jest zły... to odbicie wnętrza zakochanej peelki... Na takie tematy patrzę jednak z dystansem. Serdecznie pozdrawiam... :)

Zaciekawiło mnie, dlaczego ta wiewióreczka taka szczęsliwa... a to dwa orzeszki przyczyną radości... Prawdę mówiąc, na dwóch daleko nie pociągnie, ale przecież chodziło o to, że jedzonko ważne. Wierszyk, dla dzieci w sam raz. Pozdrawiam... :)