Nata_Kruk

Świetna legenda... ostatni wers, można by... jesteśmy, stajemy się tym, o czym myślimy... Całość na granicach duchowości, poznawania swojego ja.

@hollow man... nie każdemu wystarczą strugi deszczu, żeby obmyć swoje wnętrze, by na nowo odleźć to, co się zagubiło. Przyjemna, spokojnie prowadzona treść.

@huzarc.. to, co w wierszu, to .. trwanie... czasem cholernie trudne, bo....... ... na władzę przymykam oko.. ale być odpowiednią funkcją, czemu nie.

... ponoć, jest jednak niepewność, a życie czasami potrafi pokrzyżować... Od tego.. my.. żeby prostować zawiłości

w.. spogląda.. dostaw ogonek, Andrzeju. Podobno każdy ma swoją, moja cały czas na nieboskłonie i często 'mówi'... :) Pozdrawiam.

... o nie... to nie ja... nie umiem, nieśmiała jestem i w ogóle... nie lubię przemów... :)

@APM... nie, chciałam.. blotki.. jako coś mało wartościowego (choć poloty też takie mogą być.. ;) A intrygi, owszem... to zarazy naszych czasów. Miło mi gościć, chyba nową osobę.

@MIROSŁAW C.... po raz kolejny wchodzę pod treść... i tak stopniowo 'wciera się we mnie'. Gry i zabawy... nie w dosłownym znaczeniu, wówczas tak... życie czasem lubi żarty. ... ostatni wers, aż zadrżał, bardziej niże te zjawy po zmroku.

.... ładnie. Pozdrawiam... :)

Treść, która bawi, pojawia się uśmiech... temu drugiemu bałwanowi dowaliłaś na całego... ;)

Dobry pomysł na wiersz i ciekawie napisane strofki.

@huzarc... podobają mi się te zestawy słów, ... na zasadzie kontrastów.. i to ogromnych. Duch w narodzie niby nie ginie, oby tak było, chyba, że nas zajadą na amen.

Andrzej.. to dobry teks na piosenkę.

Każda metamorfoza, nieważny nr .. dobra, jeżeli zajdzie tyle zmian na lepsze, co w treści, nawet lustro się uśmiecha... :) @andrew... niech oddech i krok pozostaną pewne, ładne przesłanie.

@APM... sympatyczna treść... :) myślę, czy na pewno miało być... brzóz..? bo próbowałam... w czarno-białym sroki i brzozy kolorze.

Wodo_spady dzień to maleńka chwila która ledwie co wstanie a już się kończy inaczej jest z tygodniem czasem coś planuję gdy los rzuca blotki na drogę przywieram całą sobą do pionu bo w galopie miesięcy i tak nieustannie kłębią się obrazy łka poniewierka zdarzeń komuś nieważna trwa tumanienie głów i to chyba najważniejsze żeby kolejny rok był kserokopią gdy przy sutych ławach intrygi na rozdrożach rozczarowanie a w gruzowisku myśli pył zamyka ludziom oddech styczeń, 2026

Dzięki Tobie czytam innych poetów spoza kraju... :) Ładny wiersz.

@Alicja_Wysocka... Twoje 'dziwadełko', to taka mała "przekorka". Ślę ciepełko. Ala z rymem sie pożarła to dopiero wątek nie uwierzę bo gdy czytam mam bajki początek... ; )

@lena2_... bolesne.. do szpiku... a takie maleństwo. Mocne.

... tak pomyślałam.... żal mi jej, ona mu tyle, on tylko uśmiech... :)

... by spisać wiersze niespisane ;) .... dla mnie, może to być to o mijających chwilach. chwila jak chwila ciągle obok rozkłada obraz wraz z nim myśli popieścić każdą znów się uczę by nie zapomnieć po co jestem

@Berenika97... bardzo ładnie rozpisałaś.. pamiętanie. Pamięta się minione, jak nie... jest i to milsze i to mniej miłe, ale całość, to czyjeś wspomnienia, ładnie ti break napisała.. warto "mądrze pamiętać".

@Allen N.... dobrze opisany stan i na pewno nie do pozazdroszczenia. Starać się wygnać to z siebie. Końcowe słowo, zapisałabym.. depresjo...

... obyśmy nie zagubili i drogi i samych siebie.

:)