Krzysztof_Kurc

Ta "nieziemskość" stoi jednak twardo na na nogach. Szukam nowych tematów i sposóbów ich opisywania. Miło mi że Ci się podoba. Pozdrawiam Krzysiek

Wiesz dobrze, że interesuje mnie jak tekst zostaje odczytany, i lubię Twoje cięcia i przeróbki. :) Ostatnio mam fazę na pstrzenie przecinkami, może mi przejdzie. ;) Pozdrawiam ciepło Krzysiek

Piszę inaczej, z premedytacją. Uczę się wyrażnia myśli na różne sposoby. Zawsze mam nadziję, że każdy znajdzie swój rytm w tekscie. Cieszy mnie że Ci się podoba. Pozdrawiam Beato Krzysiek

jak kropla, z czystego nieba spłynął przez cienie śmierci w jaśniejące jądro zrozumienia ,wystarczy mu ołtarz własnych rąk by przyjąć jałmużnę każdego ciała, przybywając w nowe miejsca pozostaje bogiem, wśród żywych martwy od chwili poznania siebie nie ma tajemnic i nie osądza czym jest obecne wszędzie powietrze i groza z uspokojoną twarzą, przekazuje wiadomość, tuż przed nadejściem dnia stanie się kolejną ofiarą samobójcy, wciąż myślącego że ziemia jest płaska

Może i spadek formy, oby nie na stałe. Chyba na jakiś czas wyczerpałem cały zapas przecinków. ;) Pozdrawiam Krzysiek

Pierwsza ma inny klimat, może dlatego tak czujesz. Dzięki za czytanie i opinię. Pozdrawiam Krzysiek

Przeważnie staram się wypić to co nawarzę, najlepsze jest niepasteryzowane ;) Pozdrawiam Krzysiek

Dzięki za czytanie i opinię. Przecinków jak maku, niedawno wydawało mi się że są potrzebne. Pozdrawiam Krzysiek

Zawsze mam problem z tym "lepiej". Dziękuję za opinię. Pozdrawiam Krzysiek

ja nie zawrócę słuchać jak w mieście głowy płoną, zarażają się pewnością siebie, odpryskiem z okrągłych historii, bez zakończenia, wymieniają słowa za koraliki, wszyscy zapłacą szczęściem teraz idź do domu, zostaw wypukłe ślady w kurzu, i pomiędzy kościołami, jutro przyjdę po ciebie, oddam ci światło co w powietrza soczewce, zbiegnie się punkt dwunasta, z dzwonieniem w uszach włożymy nasze imiona do szklanych kul ze sztucznym śniegiem, na zawsze do porzucenia i znalezienia, jutro poszukamy, innego więzienia z ciepła, podziemną rzeką która popłynie za nami

Nie pozostaje nic innego jak życzyć powodzenia. ;) Pozdrawiam Krzysiek

Tak wyszło, że przyplątała się ulica Przemysłowa. Pozdrawiam Krzysiek

Dziesięć podejść, nieźle. Na pewno kiedyś ktoś podaruje Ci szklaną kulę. Pozdrawiam Krzysiek

Malwy lubię, rosół mniej. ;) Jest dobrze. Pozdrawiam Krzysiek

Które miasto? Ze trzy znam. Reszta to "mniasta". Zartowałem jak zwykle niezwykle. Nu da. ;) Pozdrawiam Żubrze Krzysiek

K....urka zdechła, będzie rosół, bo zdechła nienaturalnie, naturalnie z powodu cięcia. Nie umiem skubać. no kurka. Krzysiek pssss A skubać, to jak się zapisuje, bo kurka nie pamiętam.

Jaki on? Jaka ona? Romantyzm zdechł pod płotem, nie miał kto zakopać go potem. Przy czym to nie był ten pot i płot. Pozdrawiam Żubrze Krzysiek P.S. Kefiruuuuuuu.......

urodzony wieczorem nastrój spija resztki z cudzych kieliszków osad na języków plątaninie mości się do snu kołysanka lalala lalala i korkociąg śpi pomimo tego że ulica Przemysłowa ma cztery końce

A mnie miło, też jak zwykle. :) Pozdrawiam ciepło Judyto Krzysiek

Miło mi a. że chciało Ci się doczytać do końca. ;) Forma trochę dla zabawy. Zmiany klimatu są wyraźne, w naturze też. Pozdrawiam ciepło Krzysiek

Raz też dobrze. ;) Pozdrawiam Krzysiek

ja nie zawrócę słuchać jak w mieście głowy płoną, zarażają się pewnością siebie, odpryskiem z okrągłych historii, bez zakończenia, wymieniają słowa za koraliki, wszyscy zapłacą szczęściem teraz idź do domu, zostaw wypukłe ślady w kurzu, i pomiędzy kościołami, jutro przyjdę po ciebie, oddam ci światło co w powietrza soczewce, zbiegnie się punkt dwunasta, z dzwonieniem w uszach włożymy nasze imiona do szklanych kul ze sztucznym śniegiem, na zawsze do porzucenia i znalezienia, jutro poszukamy, innego więzienia z ciepła, podziemną rzeką która popłynie za nami

Tak niby powinno być, środek po środku, ale z tym "ciężkości" to trochę gorzej. ;) Pozdrawiam Krzysiek

Przyjemnie czytać taką opinię. Pozdrawiam Łukaszu Krzysiek

Dzięki Anno za dobre słowo, tak jakoś z tym czasem dziwnie ostatnio. Pozdrawiam Krzysiek