Krzysztof_Kurc

Dziękuję za miłe słowo, wiecej już chyba nie popłynie, ostatnio boję się wodolejstwa. ;) Pozdrawiam serdecznie Krzysiek

Miło mi Agato, że tym razem kolory pasują do siebie jak Klimt i lato. ;) Pozdrawiam Krzysiek

może ostatnie piętnaście minut pozwolę ci drzemać ruszy w tobie perystaltyka rozbudzona moim głodem zawrzemy przymierze między dawaniem i braniem podzielimy się przyjemnością podróżowania kwadrans wystarczy do całkowitego strawienia snów oraz pozostałości po kilku wcześniejszych wcieleniach kiedy nauczysz się oczekiwania z wyciągniętą ręką ja swobodnie oderwę od ciebie rozciągnięty cień

to nie jest opowiadanie na podstawie faktów ono po prostu przechodzi w alei duchów bo zagrać zazdrość jest tak trudno jak zostawić kobietę w piątkowy wieczór na pastwę ogrodnika po cichej manipulacji dziesięcioma minutami z których każda walczy o siebie bez pozowania nie za każdym razem pięćset słów wystarcza by wykrwawić się kiedy ktoś przetnie w połowie węże wodne wyhodowane przez Klimta

Dziękuję Anno za dobre słowo, to komplement dla tekstu kiedy zmusza do czytania kilka razy i nie nudzi. Moim zdaniem oczywiście. :) Pozdrawiam Krzysiek

Klimt jest gobelinowy, kolorowo tkany. ;) Nabieram wprawy? Podobno za mocno gmatwam w tekstach, ale cóż.... Pozdrawiam Krzysiek

Forma monologu/opowiastki wynika z nawiązania do tytułu, ale nie bez przekory. Polecam film pod tytułem " Drzwi w podłodze". Może nie jest to wybitne dzieło, ale moim zdaniem warto zobaczyć. Pozdrawiam Krzysiek

Cieszy mnie, że podoba Ci się ten tekst pomimo formy zapisu. Pozdrawiam Krzysiek

Chyba wolę krewetki pływające w mleku kokosowym niż nagą żmiję zamiast szaszłyka.;) Pozdrawiam Krzysiek

Obrazek jest prawie ciepły, nie ma w nim strachu ani obrzydzenia. Wręcz symbioza. ;) Pozdrawiam Krzysiek

Zastanawiam się nad zamianą jeśli/kiedy, "kiedy" dla mnie jest pewnością, "jeśli" pozostawia pewną furtkę, może się mylę. Pomyślę nad Twoimi sugestiami. Pozdrawiam Anno Krzysiek

to nie jest opowiadanie na podstawie faktów ono po prostu przechodzi w alei duchów bo zagrać zazdrość jest tak trudno jak zostawić kobietę w piątkowy wieczór na pastwę ogrodnika po cichej manipulacji dziesięcioma minutami z których każda walczy o siebie bez pozowania nie za każdym razem pięćset słów wystarcza by wykrwawić się kiedy ktoś przetnie w połowie węże wodne wyhodowane przez Klimta

zwykle w dzień wygrzewa się zapętlona jak groźby wtedy muszę czuwać usypiam spokojniej jeśli moja żmija jest w łóżku ze mną prostuje ciało i przylega chłodem do ramienia przy żył akwedukcie głowę ma tak blisko że szeptać może rozdwojonym językiem czułości dreszcze zlizywać z moich powiek gdy się zbudzę ucieka

Zauważyłem, moja uwaga dotyczy tytułu. Pozdrawiam Krzysiek

"Się" wydaje mi się zbędne, a nawet nie na miejscu. Pozdrawiam Krzysiek

Słuchamy, słuchamy. Pozdrawiam Krzysiek

Z lekkim opóźnieniem, więc nie ma co się rozpisywać. Ciekawy tekst. Pozdrawiam Krzysiek

Pomijam Agato czym lub kim wiersz został zainspirowany, jest ciekawy i budzi we mnie ciepłe uczucia. Na pewno jest Twój w dobrym tego słowa znaczeniu. Pozdrawiam Krzysiek

Taaak, rozbawiły mnie niektóre komentarze. A wierszyk lekki i przyjemny. Pozdrawiam Krzysiek

Chyba czasami warto pokusić się o esencję? ;) Pozdrawiam Krzysiek

Ciekawe co mi się przyśni bo już odpływam, też chcę latać. ;) Pozdrawiam Magdo Krzysiek

Chyba już nic wiecej nie dodam. Teraz układam się do snu, na boku. ;) Tylko tyle mogę. Pozdrawiam Krzysiek

"chciałam się spytać" Myślę że "się" jest zbędne w tym wersie. Pozdrawiam Krzysiek

kiedy zabawa z ciepłymi prądami zaczęła go męczyć zrozumiał jak trudne może być pływanie i że płycizny rządzą się swoimi prawami teraz na plecach dryfuje w stronę spokoju z trudem utrzymując usta nad powierzchnią przekleństwa

Sporo racji w Twoim widzeniu, tekst jest sprowokowany lekturą szkolną, oraz jej filmowymi wydaniami. Główny bohater ( o nazwisku Kurtz ), bardzo mnie intryguje. ;) Pozdrawiam Judyto Krzysiek