Wiechu J. K.

@Migrena Dziekuje!!! @Annna2 Dziekuje Annno! Wierzę, że tak. @Berenika97 Dziekuje serdecznie!!!

@Annna2 Dziękuję Annno! Wiesz, przypomniało mi się pewne zdarzenie sprzed wielu, wielu lat. Byłem wówczas około 10 letnim chłopcem i ulubieńcem mojej babci że strony taty. Mieszkaliśmy wówczas we Wrocławiu. Moja babcia mieszkała na wsi niedaleko Legnicy, a wieś nazywała się Szczytniki. Pamiętam ten dzień jak dziś, zasypiałem na tapczanie patrząc w okno obok którego stał telewizor na stoliku i nagle zamarłem, nie mogłem się poruszyć, a chciałem obudzić moją Matulę, która była niedaleko, aby zobaczyła to co ja widziałem. Na telewizorze stała ciemna postać, wówczas nie poznałem kto to, ale na drugi dzień przyjechał do Wrocławia do nas ktoś z rodziny, która mieszkała w tej samej wsi co moja babcia, z wiadomością, że poprzedniego dnia babcia zmarła. Pojechaliśmy na pogrzeb i uwierz mi do dziś pamiętam moje zaskoczenie. Babcia leżała na łóżku śmierci dokładnie tak ubrana jak tą zjawa we Wrocławiu. Myślę, że będąc jej ulubionym wnuczkiem, przyszła się ze mną pożegnać. @Annna2 Nie, nie to była odpowiedź do @tie-break. @tie-break To nie był wredny psikus, jak widzisz wiersz jest w warsztacie, gdy utwór nie całkiem gotowy, a więc dalej nad nim pracowałem i po prostu postanowiłem zacząć od nowa. Przepraszam nie wiedziałem, że Ty już zamieściłaś pod nim swój komentarz. Rzeczywiście temat jest trudny i smutny. Dziękuję za nowy komentarz. Serdecznie pozdrawiam @tie-breakFajnie więc i jeszcze raz przepraszam za tego psikusa. :)

przyjdzie taki dzień dlaczego śmierć żywych boli zostają wspomnienia fotografie, pamiątki niedokończone rozmowy i w smutku pogrążone krzyże i nagrobki przeminą tygodnie i lata a w sercu zawsze jak wczoraj bolesna pamięć kołata a oni przecież już tam kroczą lepszymi drogami na nowo z prochu powstali @@@@@@@@@@@@@@@@@@

@Berenika97

@Arsis Dobra jak chcesz, nie będę Ciebie liczyć, poczekam na deszcz i wysłucham co będzie dzwonił po szybach, no dobra, jak powiedziałem, nie liczę już.... Cześć Arsis, wybacz, ale pozwoliłem sobie na dodanie paru słów do: "Mnie proszę nie liczyć." :-)))))))

@huzarc Odbieram powyższe słowa jako hołd dla wielkiego polskiego kompozytora.

@obywatel Ciekawy jest polski język, ktoś dziękuje, a odpowiedź często jest jakby zaprzeczeniem: nie ma za co! Mówisz lepieje, a więc nowy wyraz, interesujące! Acha! I cieszy mnie, że jest lepiej, a czas to fatamorgana, wytwór wyobraźni Wszechświata... Pozdrawiam :))))) **************************************

@obywatel @obywatel Obywatelu, wiemy, że teoria poprzedza praktykę i raczej trudno zaprzeczyć, że jakiś tam wybór został nam dany, ale raczej skłaniam się do tego czegoś co nazywamy przeznaczeniem. W twoich wierszowych rozważaniach, dla mnie to raczej felieton, poruszasz żywotne ludzkie dociekania. Pozdrawiam serdecznie!

@Migrena Jacku, sam nie wiem co tu gadać - miłość jest piękna i szalona w połączeniu z seksem....coś w tym jest, ehh ;-)))

@obywatel Głupie może nie, ale trudno nie zgodzić się z tym, że zaaranżowane być może jest, a może napewno...sam nie wiem. Pozdrawiam! :)

@Tectosmith Złota polska jesień! Serdeczności! :))))

@Nata_Kruk Miło mi Nato! Po przeczytaniu wielu wierszy i prozy na ten temat, odwiedzam czasami esensja.pl, zadumałem się na ten listopadowy dzień i tak wyszło. :))))

@Annna2 Myślałem o tym wieszaku i różne myśli przychodziły do głowy, mam nadzieję, że to nie to co mam na myśli. Pozdrawiam.

@Wochen Jesiennie i ten szelest litości niesłyszany odbija się echem.

@viola arvensis Piekny wiersz Violu!

@huzarc Tytuł budzi obawę przed nieznanym, lecz namalowana łąka dodaje otuchy.

@Tectosmith Dziękuję. Rzeczywiście, właśnie o to mi chodziło, aby przedstawić atmosferę dzisiejszego dnia z innego punktu widzenia. Pozdrawiam serdecznie.

i już nie wiem... ...czy to jesień szeleści brązem liści wielobarwna w przestrzeni słońca nawet cienie baraszkują z wiatrem a śpiew ptaków odleciał do wiosny inne już w letargu przedzimowym coraz cichsze ich beztroskie trele lecz zostają z nami ...czy to może sen rubaszny który nie chciał się przebudzić w kołowrocie mętnych akcji a woń kwiatów i motyle w hibernacji odtwarzania wciąż czekają z nami na odżywczy powiew wiosny i spiekotę żywotnego lata

@huzarc Dziekuje! Twój komentarz to wiersz sam w sobie.

@Annna2 Prawda Annno! Ostatni raz otarłem się o nią, a wlasciwie byłem jedną nogą po stronie Wiecznosci parę lat temu podczas Covid'u, lecz to nie był jeszcze mój czas. Jestem wdzięczny Wszechswiatowi/Bogu za to, że mogę jeszcze przez pewien czas używać moich zmysłów.

@Migrena Bardzo smutny wiersz, lecz prawdziwie oddaje rzeczywistość odchodzenia bliskiej osoby. Nigdy nie zapomnę momentu, gdy moja Mama odpływała powoli na drugą stronę, trzymałem jej rękę prawie cały czas, jednakże nie dane było mi widzieć jej ostatnich chwil, gdy tylko wyszedłem z pokoju szpitalnego na chwilę, ona pożegnała się z tym światem. To był rok 2000! Lipiec.

@Migrena Dziękuję Jacku! Temat intrygujący, wiemy, lecz nie wiemy. ;) @Robert Witold Gorzkowski To prawda Robercie, mamy właśnie taki czas zadumy. Dziękuję! @Annna2 Dziekuje Annno! Tak, to jest warte zastanowienia. @Konrad Koper Dziękuję Konradzie! @Sylvia, @Nata_Kruk Dziekuje Sylvio i Nato, również pozdrawiam. @Wiesław J.K. ---> @beta_b, @Berenika97,@Tectosmith, @Wochen, @Moondog i @MIROSŁAW C. Dziekuje!

@Migrena Jacku, puenta odważna, drażniąca się z Bogiem przyjmując, że Ten co stworzył wszystko, wie i poznał wszystko. :)

@Nata_Kruk Tak, z rodzeństwem jest ciekawiej i zabawniej. Babcia i Mama nauczyły nas jak dzielić sprawiedliwie cukierki i inne smakołyki. :)