Wiechu J. K.

Aira, po prostu Wiesław i tak będzie fajnie! :-) Cieszy mnie to, że myślimy podobnie jeśli chodzi o sprawy duchowe. Tak naprawdę nikt z nas nie wie jak to będzie po śmierci cielesnej. Oczywiście, mamy na tej ziemii różne poglądy na ten temat: poglądy religijne, filozoficzne, itp., i na tej podstawie możemy budować swoje wyobrażenia jak to będzie potem. Każdy z nas ma prawo myśleć i wierzyć jak nam się podoba z obopólnym szacunkiem dla siebie samego i innych. Pozdrawiam Cię serdecznie :)

Dostał linijką raz lęk po łapie i od tamtego czasu spokojniej człapie, potem powraca bo taka jego praca, a ja zawsze trzymam linijkę w klapie. Pozdrawiam ;-)))

8fun, polemizowałbym z powyższym zdaniem, a zwłaszcza z jego końcówką, że celem jest śmierć: no dobra, tylko w jednym przypadku mógłbym się zgodzić - jeśli śmierć jest "drzwiami" do wiecznego życia. :) pozdrawiam

Aniu, jedni twierdzą, że ziemia jest okrągła, inni że płaska. W tym drugim przypadku nadzieja utknęła w miejscu. :) pozdrawiam

Paradoks: bez bólu nie wiedzielibyśmy co znaczy błogostan! :-)

Trudno zaakceptować kogoś innego, gdy się nie lubi samego siebie i tak często jest w związkach pomiędzy kobietą i mężczyzną i ogólnie. Po prostu nie jest łatwo nauczyć się miłości bezwarunkowej.

Piękna piosenka Justyno, a pokrewieństwo dusz niech trwa na wieki i nie tylko w marzeniach. :)

Czytałem kiedyś o tak zwanych wampirach energetycznych i pasowało by to określenie do tego opowiadanka, ale tylko w przypadku, gdy tym "wampirem energetycznym" byłby inny człowiek. Depresja jako mara jest ciekawym porównaniem. Pozdrawiam :)))

"Słowa są najbardziej zawodnym posłańcem prawdy." - Rozmowy z Bogiem - Neale Donald Walsch

No właśnie! :)

Myślę, że nie ma zmarnowanego czasu i lat. Po prostu bycie sobą w miarę możliwości. Odpowiedzi są w nas, tak ktoś kiedyś powiedział, tylko uczymy się słuchać siebie tak opornie. Jeden dzień na raz - i tak krok po kroku poznajemy siebie i sens życia tutaj. Miłość Bezwarunkowa to apogeum poznania siebie samego, Nirwana.Takie tam moje trzy grosze. Ślad zostawiłem, pozdrowienia przykleiłem. :))))

Taki zimowo ciepły wierszyk! Pozdrawiam :)

Widzę te obrazy jak w filmie, smutne, poruszające i takie prawdziwe! Pozdrawiam Cię Waldemarze.

Tak, to prawda. Tyle istot żyje na Ziemii, a tylko ludzie (no może nie tylko) przyczyniają się jej szkodzeniu. Eh! ;-)

Justynko, miło mi bardzo, a uczucie jest obopólne. Lubię Twoje komentarze, a Twoja obecność na poezja.org jest nieoszacowana. Pozdrawiam serdecznie! :-)))))))

...a Ziemia wybrać musi, ludzkość albo zielone ludki... pozdrawiam :)))) Wiesław

Witam Cię serdecznie Justyno! Temat ten chodził mi po głowie już od pewnego czasu, aż wreszcie dzisiaj postanowiłem napisać coś o tym. Dziękuję i pozdrawiam! :-)

"T" pod stołem znalazłem, dziękuję evicca . Pozdrawiam również :)

marzenie w eter wysyłasz dziękczynnie czekasz i wierząc znasz efektu smak

"Gwałtownie" po przeczytaniu polubiłem! :-))) pozdrawiam

Kosmiczny romans, a może po prostu tęsknota galaktyczna. :) Pozdrawiam

Dobry temat na wiersz. Pozdrawiam!

"Gatunki" - czyli formy miałem na myśli! :-)))))) Pozdrawiam

Lubię takie niespodzianki i dlatego krótkich form nie czytam od końca. Tytuł opowiadanka sugeruje, że Piękna Irena to osoba i sposób w jaki opisujesz swoją przygodę z Ireną przyciąga do kontynuowania lektury i nagle czytelnik się dowiaduje, że Irena to lokomotywa. Świetne jak dla mnie. Serducho i pozdrowienia :)