@huzarc Twój wiersz jawi mi się jako subtelna gra między tożsamością ludzką a poetycką
- kim jesteśmy w świecie słów i wyobraźni, a kim w rzeczywistości.
Jednorożec staje się symbolem tego, co nieuchwytne, a jednocześnie prawdziwe w doświadczeniu tworzenia. Podoba mi się, jak pokazujesz, że słowa nie zawsze wystarczą, by opisać skomplikowaną indywidualność, a mimo to każdy wers niesie swoją wagę i prawdę.