Bożena Tatara - Paszko

A mnie się podoba :) to jest kropka nad i :) Nie wiem, czy ktokolwiek z tu piszących wie, że większość ludzi przestaje czytać poezje, bo i poezja przestaje nią być. Odbiera się jej prawo do wszystkiego, rym i rytm jest passe, jak zatem napisać sonet? Minimalizm wdziera się wszędzie - jeszcze trochę a książki telefoniczne będą pretendowały do literackiego nobla. Mało słów a ileż treści! :) Pozdrawiam cieplutko :)

Stwórz ładniejszy neologizm, stać cię na to :) poza tym podoba mi się, bo bardzo lubię kiedy wiersz ma rym i rytm nie mówiąc o przesłaniu :) No i nie rozumiem jednego - skoro wiersz wyciągnąłeś ze starego brulionu to dlaczego go nie poprawiłeś ? Gdybyś go wcześniej był publikował to rozumiem ale jeśli nikt go wcześniej nie widział...? Mnie rymy gramatyczne nie przeszkadzają ale... ustalone jest że urodziłam się o 100 lat za późno :) Bożena TP

Jeśli pokuta w dodatku nieprzerwana to dlaczego dekalog leży odłogiem? To raczej przyczyna a nie skutek, więc napisałabym: Pokuta nieprzerwanie zatacza kręgi Dekalog leżał odłogiem Ale skoro "Zwątpiłam" w tytule to skąd ta pokuta zataczająca kręgi? No dobrze... załóżmy że wątpisz ale nadal wierzysz. To mi nie pasuje mi do przekazu wcale. Pytasz, szukasz, czekasz.... nie widzę tu miejsca na tłumaczenie dlaczego zwątpiłaś - ale to nadal moje widzenie tego co napisałaś. Co prawda pytałaś o dwa ostatnie wersy, ale pokusiłam się o przeróbkę całości z tym, że to moja interpretacja tego co napisałaś i niekoniecznie będzie tym co chciałaś przekazać. Dlatego radziłabym ci zawsze bardzo dokładnie przemyśleć co chcesz przekazać a potem ubierać myśli w słowa. A jeśli poniosła cię wena to zrób to samo - dokładnie przemyśl co chciałaś powiedzieć, potem przyjrzyj się temu co napisałaś, wyrzuć zbędne słowa i to chyba będzie to :) Upadłszy na kolana z ręką na piersi... Czy wciąż jesteś moim Bogiem? Wątpię Pokuta nieprzerwanie zatacza kręgi Dekalog leżał odłogiem... Szukam Ono Ci tak urąga swoim istnieniem Zostawiasz je ku przestrodze Pytam Ty nie odpowiadasz Tak bardzo chcę wiedzieć Czekam Gdzie ta miłosierna twarz? Gdzie jej ludzkie oblicze? Oślepłam...? Przepraszam... chciałam dobrze, mam nadzieję, że nie wyszło jak zwykle :)

Dwie strofki to więcej niż ćwierć zdania :) A wierszyk bardzo sympatyczny :) Pozdrawiam cieplutko :) Bożena

Dedal ? ;) Ja też odrobinę zazdroszczę tej łatwości pisania, mnie nie przychodzi tak łatwo :)

Podoba mi się myśl zawarta w tym wierszu. Może jedynie nie pasują mi "buty dziurawe tęsknotą" - trochę jakbyś koniecznie chciała zaznaczyć że o tęsknotę tu chodzi. Tęsknota wyziera z wierszyka i bez tego podkreślenia. zostawiłeś we mnie... buty dziurawe rzucone gdzieś w kąt mojej codzienności tupały łoskotem pośród moich przyzwyczajeń dnia każdego aż do siwych włosów z zaskoczenia każdy krok do ciebie to ukryte ślady zagubienia by odnaleźć się w następnej bruździe na policzku. I bardziej niż "pamiątka?" pasowałby mi tytuł - Pamięć. Bo tak na prawdę dziurawe buty to tylko pretekst to wspominania, dla tęsknoty. Pozdrawiam cieplutko:) Bożena TP

Trochę jest mi niezręcznie wypowiadać się przed autorem ale odpowiem ci, jako że brałam w dyskusji udział. Popsute bywają dzieci kiedy są nadto rozpieszczane a przecież głównie z miłości. Popsute bywało myślenie z poprzedniej epoki - "co państwowe to i moje", "czy się stoi czy się leży to wypłata się należy". Tak też popsute są te dziewczyny ale przegrane są tylko wtedy kiedy nie próbują zrobić niczego więcej ze swoim życiem licząc tylko na "łatwy kawałek chleba". Tak ja to rozumiem.

Możesz...możesz... tylko na jak długo wystarczyłoby przeglądanie jadłospisu ? Chyba, że to, poza potrzebą wrażeń estetycznych głównie dla tego rozognionego wzroku żony, coś na kształt recepty na udany związek :) Sypiesz rymami jakbyś był protegowanym wszystkich muz a one zamiast poczęstować wszystkich, chociażby po rożku obfitości, tobie zostawiły cały antał :) Pozdrawiam :)

Teraz rozumiem :)

Te, o których piszesz to ogólnie mówiąc prostytutki - taki uprawiają zawód a to co określa to jedno słowo o którym toczyła się niedawno dyskusja, moim zdaniem określa charakter :) Prostytutki często taki charakter mają, to prawda i śmiało można o nich powiedzieć "popsute dziewczyny" - tych nikomu nie żal. A jednak wyczuwam tu odrobinę współczucia i żalu że są takie niezakochane i samotne. Może nie wszystkie są takie "popsute" ? Tak odczytałam ten wiersz i dlatego odrobinę mnie zdziwiła taka kategoryczna odpowiedź: I cały pozytywny, jak by nie było, wydźwięk ostatniej strofki diabli wzięli :) Więc jak to jest... wrzucasz wszystkie do jednego worka czy jednak niektórych jest ci żal ? A wiersz mi się podoba. Pozdrawiam ciepło :) Bożena TP

Dwie pierwsze zwrotki podobają mi się, czyta się z przyjemnością. Dwie ostatnie zmieniłabym bo wg mnie są odrobinę przegadane :) Może tak...? : wspomnienia są jakie sąnie ukrywajmy ich miejmyprzy sobieniech ozdabiają chwilez których czas nas okradazatrzymajmy miłe nie te bolesnete ozdobione sensem drogowskazy Pozdrawiam ciepło :) Bożena TP

No cóż....czyta się przyjemnie. W końcu jaka kobieta nie chciałaby żeby tak o niej pisano...? :) Zmieniłabym zakończenie, chyba że takie limerykowate miało być, nie mniej jednak trochę poszedłeś na skrót z tym piórem i bibułą. Tak to odebrałam ale...jestem tylko czytaczem :) Pozdrawiam ciepło :) Bożena TP

Powiedział małomówny... :) I żeby nie było...rymy jak u mnie ;)

Rozumiem. Pogody ducha życzę :)

Życie bywa trudne ale to nie oznacza, że od razu trzeba mieć zgniłą duszę, już raczej chorą, albo zmęczoną. Podoba mi się ta strofka a zwłaszcza " darowanie codzienności stygnącej w niedomytym kubku" Pozdrawiam cieplutko Bożena TP

Rozumiem, że wspomnienia giną jak we mgle a od nowa się zaczyna rozpamiętywanie. tę strofkę przerzuciłabym przed poprzednią, w ten sposób ten smutny w wiersz miałby nieco bardziej optymistyczne zakończenie: " może się zdarzy jeszcze jeden cud" Pozdrawiam cieplutko :) Bożena TP

a ja głupia myślałam że to będzie tak: i wydaje mi się że tu powinno być "pięść" bo pieść mi nijak nie pasuje pozdrawiam cieplutko Bożena TP

W wymowę dzieł ingerować nie śmiałabym :) czytacz - Bożena TP

"Satyra – gatunek literacki lub publicystyczny łączący w sobie epikę, lirykę i dramat (także inne formy wypowiedzi) wywodzący się ze starożytności (pisał je m.in. Horacy), który ośmiesza i piętnuje ukazywane w niej zjawiska, obyczaje, politykę, grupy lub stosunki społeczne." Niczego nie stracił, był i jest nadal satyrą. Nie stracił nawet rytmu tyle że lepiej się czyta a ja nie przepadam za takim rozstrzeleniem tekstu i używam tylko wtedy, kiedy, moim zdaniem, jest całkowicie niezbędny. Nie twierdzę że autor powinien zmieniać cokolwiek w swojej pracy jeśli uzna ją za skończoną, no i w tym konkretnym przypadku nie uważam aby zmiana zapisu wiersza przeszkadzała w jego odbiorze ale cóż... mogę się mylić :) Pozdrawiam :) czytacz

Podoba mi się ale zastrzeżenia mam do "Nie mówimy żeś piękna, nie mówimy uwielbiam," Jak wynika z wiersza autor mówi o sobie i swojej kobiecie więc skąd ta liczba mnoga ? moim zdaniem powinno być: Nie mówiłem żeś piękna nie mówiłem uwielbiam pozdrawiam :) czytacz

CZARNY EROTYK Oczami powoli jej ciało rysował, tam nogi i biodra, tu piersi i głowa. Rękami poprawiał, co oczom umknęło, ustami smakował, przepyszne to dzieło, gdy uda znęciły zapachem kobiety, to nie chciał już, nie mógł hamować podniety, gdy nerwy poczuły co oko widziało, naprężył muskuły i ciało wbił w ciało To z góry, jak mustang,pod spód, na leniucha, to dłonie, to usta,do piersi, do brzucha, to z prawa, to z lewa w cielesnej obręczy, dziewczyna już śpiewa zawodzi i jęczy, już rozkosz kiełkuje,spełnienie jest bliskie, a ona to czuje, oddaje uściskiem, raz jeszcze i jeszcze to w górę to w dół, a uda jak kleszcze...już wiedział, już czuł.... gdy nagle do głowy dźwięk jakiś się wdziera, zgrzyt klucza,to żona! O jasna cholera!! ............................................................... Nad grobem ksiądz pięknie przemawiał godzinę jak dobrym był mężem, jak kochał rodzinę. Pozwoliłam sobie zmieć odrobinkę formę, bo tylko to mi nie grało, chociaż być może rozstrzelenie wersów miało sugerować szybkość aktu :) Podoba mi się ten erotyk ale nie mogę się oprzeć wrażeniu że, autor całkiem niedawno przeczytał Lokomotywę Tuwima ;) Pozdrawiam cieplutko :)

Ja odczytuję to jako bunt przeciwko zastanej sytuacji. Ludzie - bo do nich mówi autorka - nie są tacy na jakich wyglądają. Pod pozorami piękna dobra i zdrowia (czytaj moralnego) kryje się zepsucie i degrengolada. Poza tym ten feniks... pozwolę sobie odnieść to do fragmentu mojego wiersza pt - Poeta - ...czasem płonie z nadmiaru doznań, by powrócić feniksem... - zatem chodzi o poetów (?) :)

za późno na warsztat, kiedy dzieło skończone :) a "eksperymenty" - moim zdaniem - bardzo udane:) pozdrawiam :)

To nie "eksperyment", to efekt Pigmaliona :) Obrazek jak równia pochyła podkreśla przekaz ale to przekora każe czarno wieszczyć, bo nie na taki koniec liczy autor - a przynajmniej taką mam nadzieję :) pozdrawiam cieplutko :)

no cóż - nie czytałam wszystkiego co tutaj napisałaś, ale wystarczyło rzucić okiem by zobaczyć, że to co piszesz jest tylko nawiązywaniem do tego co robią inni, nie zastanawiałam się nad środkami wyrazu i nie będę czytała wszystkiego bo razi mnie to co robisz, nie chcę być twoja "muzą", wiersz usunęłam po twoim komentarzu i nie mogę się oprzeć by nie powiedzieć: piłaś - nie komentuj pozdrawiam