_M_arianna_

@w kropki bordo Talerze w kredensie. Na stole, w rosole - nie pozwolę. Myślisz, to może zostaniesz myśliwym. Wzajemnie dobrej nocy:)

@Henryk_Jakowiec I GATKI FIK - TAGI. IZA ŁAP; AGATY TA GAPA ŁAZI? AT - ARMATKA, JAK TAM RATA?

@w kropki bordo Zapewne nadajemy na innych liniach. - Po co się zamęczać ? Po moich talerzach kulawe muchy nie łażą - wykluczone.

@w kropki bordo Albo też co dla kogo jest poezją na tę chwilę; rejs, splecione dłonie... itd, czy ulotność bańki mydlanej.

@WarszawiAnka Domniemywam, że poruszone w wierszu sedno zachwyci serce niejedno :)

@w kropki bordo Bańka mydlana - delikatna, emanująca barwami i ulotna, jak chwile spędzane z poezją, choćby na tym forum. O tym warto napisać. Dziękuję za obecność pod utworem. "Czarna krowa w kropki bordo" - to stąd wywodzi się Twój nick? Pozdrawiam.

@Gabrys Do wiersza wystarczy pierwsza, i czwarta zwrotka. Druga i trzecia zwrotka, to już inny utwór. Kołyska już nie. Może teraz hamak na łonie natury?

@Jan Paweł D. (Krakelura) Ładnie, z mapą terenu też. Łąki w promieniach słońca czekają, a lato umyka z kalendarza, z każdym dniem. Cóż...

@Andrzej_Wojnowski Lepiej, niż wcale. Zawsze uruchamiają się jakieś nowe... strefy myśli w głowie. Kiedyś tam - po latach - przypomni się chwila, jak znalazł. Pozdrawiam.

Śkoda :)) Pozdrawiam. @Waldemar_Talar_Talar Witam. Dziękuję. Spokojnego dnia.

W mydlaną bańkę chwila ubrana iryzująca szklista Mydlana bańka lśni wielobarwnie w słońcu się mieni przejrzysta Na krótką chwilę oczy ucieszy gadżet którego nie ma Jak długo umiesz bawić się z bańką pyk i... zwyczajnie zniknęła

A kwadra; par dawka. A kwadratura - paru tar dawka. Do kwadratu tar da w kod. A kwadraciki, kiki, car, dawka.

@Henryk_Jakowiec A to kropka, jak por kota.

@Henryk_Jakowiec @Henryk_Jakowiec - A da - badurka... - Tak, ruda bada.

@lich_o Jesień, jesień... Niezłe licho, niezła willanella; "i chwila, gdy spadł liść ostatni" - to pewnie z drzewa, bo skąd? No, no ;)

@Gabrys Pewnie tak :|

@lich_o To zależy, czy spotka gryzonia, ptaka, czy...

I taka bajka... Razu pewnego spotkałam barda, co bardzo dużo wie o Bieszczadach. Mieszka tam stary wąż Eskulapa; najpierw się wgryza, potem oplata. Jestem laikiem, lecz wie to ewa; wąż ten owija się wokół drzewa. Pełza wśród liści... Spójrz też pod drzewo - niejadowity - wąż, to jest gniewosz. Gdzie stos kamieni, w promieniach światła, grzeje się... żmija zygzakowata. Też pod ochroną - nie jest przyjazna - Rzadziej widoczna jest żmija czarna. Spragniony słońca - to jeszcze nie koniec - wygrzewa się... jadowity zaskroniec. Jedziesz w Bieszczady? - Więc teraz puenta; bajkę o wężach też zapamiętaj.

A to koło, kwadrat, Star da w koło kota.

@Henryk_Jakowiec O - romb, Olga, glob, moro. Otok oto.

@Henryk_Jakowiec A ta raca, rata...

@Henryk_Jakowiec Pam - odpalono lap do map.

@Henryk_Jakowiec Że ta mi kobyła, i biały boki ma też.

@Henryk_Jakowiec Niedobór - drób od E.In.

@Samotnikai @Samotnikai Utwór o kimś zaopatrzonym w siebie; niebywale dumna ze swojego jestestwa cząsteczka kosmosu/wszechświata. Współczesny Narcyz? Kilka osób powiedziałby potocznie; "taka faza". Samotny człowiek, gdzieś w środku lasu, musi troszczyć się sam o swój byt każdego dnia. Tylko On, i świat natury wokół niego. Dlaczego? "Wszędzie ja" - wszechstronny?