bazyl_prost

ja właśnie kocham takie zwykłe krowy wiesz egri bikawer

gdzieś trzeba upchnąć te trupy z przeszłości i pewnie najlepiej w jakiejś posoce

mnie to pachnie czasoprzestrzennym trilerem że jakaś naprawde miła i niezawikłana wcale nigdy kobieta- żyje

można tylko na szaro nie radzę

gdzie tu biel jak to z maku?

to dla kogoś czy o jakichś egzekucjach? lepiej nie mącić

to jak kumulacja antytendencji

nie wiem od kiedy be mówi tak brzydko ale poezja łagodzi obyczaje z romantyczną jest trochę inaczej

a te śledzie to śledzie

to się sklei skoczem szyjesz?

i jeszcze garnki z hartowanej stali z kapuśniaczkiem

to takie szaroróżowe, musimy porozmawiać

kit wychodzi z okien jakie to zabawne mróz trzyma

no, ufajmy Egipcjanom

to jakiś bagnet na broń?

biały kaszkiet pachnie oby nie mrozem skarpet

zaplatasz swoje warkocze nie wiem nic o kokardach rozpływam się w twych przemyśleniach

boje się szarego

zwariować można z tym szaroróżem

kiedyś był tylko światłocień ja myślę a cienie dzisiaj bywają różne wolałbym myśleć w złocie ktoś mi jawi paprocie mój temat miłości daleki szary róż zniewala bezsensem może zieleń i niebieski róż piękny jest pozwala

chaos może pociągać miłość cierpliwa gdy wie na co czeka szara miłość jest błacha i nieustępliwa

bez gazet okulary wyłonią się wcześniej czy później piwonie słów i inne zioła oko błękitu woli milczeć tyle tych nieuciech gwiazdy to takie banalne ciepło już wieloznaczne waga zważy czasoprzestrzeń i ktoś powie że nieważne kto i kiedy jaką barwą przeniknę

moja kuzynka półjaponka mówiła że mamy więcej słów

twoje brzmi banalnie po co mam się ograniczać japońską sylabizacją zachowuje znakowość haiku poza tym mogę pisać po japońsku ale po co

dom drewniany ataeru mokuseino twe lustro i lampa anata denki to kagami nakładasz szminkę kuchibeni haku przez papierową szybę ototte kami garasu patrzę cię udedokei anata kimi znikają stosy liter ...trudne to i gorzej wychodzi