bazyl_prost

neonowy grzybek przyjaciel świetlików straszy w lesie

grzybek mówi wynocha nie chcą nie pragną nie mkną w popiół data urodzin i mapa gwiazd mniej chmur tu problem się zjawia parada problemów zwada i jakoś prosto bez pogoni płynąć nie ginąć w koszmarny szczegół

czy to aby nie grozi piekłem?

między ogniem a bezruchem wybór trudny przeczę uchem

ptak zamarł nie wie jak się ruszyć

może wściekłe może to nowy mikroorganizm lub duch sieci

w piecu marźnie jestestwo jakieś nieszczęśliwe?

ekstremalne

żagiel nabiera oddechu ruch w dal daleko

nie wiem po co sorry ale wiersz mógł być i po japońsku czerwona porzeczka

i tak się swiatło zamotało nie nie linijką nie nie magnesem bóle odeszły bóle zostały i koszmar i koszmar i koszmar trzy kosze

i kto tu ma namieszane

co wąż wiedział to powiedział

łagodne światło symfonia ciszy nie nie zbyt wiele granica kliszy ostry brzeg jaka czułość

nie wiem czy'm zwykły jakoś przestworza w zwykłości nie Uniesienia nie te Pragnienia jakoś ogromnie mi przy tym

god flesh brzmi zachęcająco ale czy to aby nie komary, ja slucham bjork simsibsizimsim don't say love

ja tez chcę tomik jakem ponury lodziarz z leniuchowa

mieszasz Jasna, ja też, w czerwonym winie truskawkowo, wiśniowo, chilli

ale z ciebie Alchemik...może z innej galaktyki

Każda ironia ma w sobie nutkę wyższości i właśnie o nutkowość tej nutki w ironii chodzi.. Pozdrawiam mam wrażenie że żyję wśród wampirów

niepokojące i nietrwałe

mnie to się kojarzy z przełamaniem pewnej granicy, jak onanizm morderstwem

nim zgaśnie ostatnia gwiazda nim się we wszystko zamieni nim zeschły liść zechce opaść nim trawa się zazieleni nim rzeki czerwone zapłyną taka mi bądź dziewczyno hej

podobno koniec to dopiero początek ale to nie koniec, ja lubię swoją płynną mozaikę

niesprawiedliwe śmierci żądne zemsty łaknące este-tyki nie powiem co nie powiem gdzie potrzebny łyk etyki