bazyl_prost

jakoś nie jak ości jakoś gdy wszystko naraz nie mieści się nic układanka nie układa się równo dwie układanki to zbyt wiele wodospad krwi i śmierci nie popłynie w górę makabra to nie najlepsza jakość N I E N A J L E P S Z A Taka waga jaka czy ona okrutna

obsydianowy pierścień i życia koronki głębia życia makabra znika w niebyt

dla mnie to dzisiejszy dzień powszedni

zdechły szczur zakopany z biedronką mrówcze żarcie

nie , bardziej o dobry węch

neonowy grzybek przyjaciel świetlików straszy w lesie

grzybek mówi wynocha nie chcą nie pragną nie mkną w popiół data urodzin i mapa gwiazd mniej chmur tu problem się zjawia parada problemów zwada i jakoś prosto bez pogoni płynąć nie ginąć w koszmarny szczegół

czy to aby nie grozi piekłem?

między ogniem a bezruchem wybór trudny przeczę uchem

ptak zamarł nie wie jak się ruszyć

może wściekłe może to nowy mikroorganizm lub duch sieci

w piecu marźnie jestestwo jakieś nieszczęśliwe?

ekstremalne

żagiel nabiera oddechu ruch w dal daleko

nie wiem po co sorry ale wiersz mógł być i po japońsku czerwona porzeczka

i tak się swiatło zamotało nie nie linijką nie nie magnesem bóle odeszły bóle zostały i koszmar i koszmar i koszmar trzy kosze

i kto tu ma namieszane

co wąż wiedział to powiedział

łagodne światło symfonia ciszy nie nie zbyt wiele granica kliszy ostry brzeg jaka czułość

nie wiem czy'm zwykły jakoś przestworza w zwykłości nie Uniesienia nie te Pragnienia jakoś ogromnie mi przy tym

god flesh brzmi zachęcająco ale czy to aby nie komary, ja slucham bjork simsibsizimsim don't say love

ja tez chcę tomik jakem ponury lodziarz z leniuchowa

mieszasz Jasna, ja też, w czerwonym winie truskawkowo, wiśniowo, chilli

ale z ciebie Alchemik...może z innej galaktyki

Każda ironia ma w sobie nutkę wyższości i właśnie o nutkowość tej nutki w ironii chodzi.. Pozdrawiam mam wrażenie że żyję wśród wampirów