bazyl_prost

właśnie dziewczyno, aż się w nocy Bóg wkurzył taki zator ma planeta wolę doły z wapnem

Ojczyzna stare słowo jak słoje drzewa zwykłe jak pole i plony jak miasta korony groza spalenizny? jak cierń w oku zbrukana przestrzeń przez myśli niegodziwe nie nasze nie gwasze tylko łza połknięta i drogi splątane obcasik i szminka trochę zbyt gorąco wspomnienie , niebyłość nigdy to zażyłość

kogo usiłowałaś karmić z ręki? dziwnie to brzmi

to nocna samotność ciemnego lasu, niedźwiedzia rosyjskiego nad Wołgą

ziemia otula się deszczem zaciszny suchy kąt

wspomnienia nie powinny przemijać,te dobre i ważne

no, w Chinach fajerwerki

Lodowa kra gdy słońca nie ma ponura łza czysta noc swą otchłanią przejrzysta wizja mglista opiewam lico twe dalekie w szumie ciemnej rzeki

pokarze ciernistym pąsem róża grari ka kra bordo

ja zalewam kawą gorzkie chwile ja tylko piję kawę spływa w otchłań żołądka bagno zła

po co wymyslać takie paranoje, przecież wszyscy chcą tego samego

strach przed ogniem schrońmy się pod ziemią

czerwone światło dzień odszedł może uciekł surmy chuci w wiśniowym soku toną

jemu chodzi o: maliny snują zapach słodko szarość odpływa?

to chyba o ślimakach

światło wskazuje drogę forma kształt przybiera wyłania się czułość

toster to ma stresy

slicznie, tak jakoś bez stresu

w magazynie wspomnień rośnie bluszcz trujący?

i w dodatku słodka

ciesze się niezwykle

wiatr przegonił chmury na pustynie ucieszy się życie

można wymyślić inny punkt widzenia

materia w ruchu i czasy różne mierzone kolorem i spojrzeniem gobelin tkany bez mozołu mity

to chyba o początkach fotografii wszystko wyszło perłowo przezroczyste i jasne