Jacek_Suchowicz

nie umiałaś mnie kochać inaczej dostrzec życie w kolorach i szare w drobnych gestach zobaczyć sens znaczeń stworząc związek szczęśliwy i trwały w którym miłość wypełnia przestrzenie zajmie w sercu niechcący ciut miejsca kwiaty owszem to miło że cenisz kolorowy dodatek do szczęścia :)

@Nata_Kruk lecz nigdy nie wiesz kiedy ruszysz w drogę ku swemu przeznaczeniu na razie żyjesz cała w skrusze spełniasz się jeszcze tu na ziemi zaś co do myśli się nie przejmuj ten z dołu zawsze atakuje więc serce zawierz Najwyższemu niech Twoje ścieżki wyprostuje pamiętaj by Go w sercu nosić korzystać z tego co zostawil na świat nie pratrzeć tylko okiem sam Cię do siebie przyprowadzi :)

trzeba jakoś żyć we dwoje przyjemniej lepiej jeść i pić i marzenia spełnić :)

@Rafael Marius Masz rację - to jest żart czasem i tak trzeba pisać

d coś ci wyjawię chyląc nieba ten pociąg to ma to do siebie że gdy pomyślisz już przyjeżdża na stację Radość cię zawiezie tam czeka tyle ile trzeba i jest na każde Twe żądanie z wody korzystaj póki możesz za tęczą słyszysz "niech się stanie" :)

o przepraszam już bukiecik wręczam

@Nata_Kruk dzięki czy zawsze na poważnie poezja może nas bawić w majowy wieczór poezja nie tylko smuci łzami nawilża policzki molowe tony zanuci tęskni nie zawsze za ślicznym muskając struny skojarzeń potrafi uśmiechem bawić pogniecie gładkość twej twarzy i w nastrój wspanialy wprawi :)

bukiecik słodkich konwalii jako lekarstwo na wenę zerwnych prosto z ogródka takie najbardziej są cenne bezgłośnie dzwonią od rana zapachem piersi wypełnią już jestes zaczarowana wiersz tworzysz mając przyjemność

@violetta dobra , dobra niech to będzie słodką tajemnicą - sza :)

@Alicja_Wysocka za to wena proszę pani rzecz to znana nawet nie wiesz kiedy wkrótce wróci sama:)) dużo zdrowia

dociekliwość - to jest jedna z pięknych cech Cherlok Szolms on najwięcej o niej wie jednak w wierszach swą postawą wzbudzasz strach nie dociekaj i miłego życzę dnia

czy bez skorzystał z okazji i Ciebie przynajmniej przytulił (pytanie retoryczne - może lepiej nie wnikajmy co wspólnie robiliście) - nie musisz odpowiadać

@Tectosmith jeśli jeszcze raz podziękujesz to Ci żadnego serduszka nie dam Napisałeś - spowodowałeś to że się zatrzymałem, jest zupełnie nie w moim stylu, ale jest przekaz. Napisałem Ci komentarz w swoim stylu ale go wywaliłem - nie ten klimat - groteska, a to co napisałeś jest spójne "półmrokiem". Pozdrawiam:) ps czy można siedząc przy grillu mieć półmroczny nastrój

chyba wszystkie dzięki

Alicji W. Dziś wyszedł bez na drogę gdy ludzie szli do pracy. Spojrzeniem fioletowym przechodniów wszystkich raczył. Darował kilka oczek czarownych i fiołkowych i sprawił, że dostało dziewczę zawrotu głowy. Podeszło bardzo blisko nieśmiałość gdzieś schowało, (ech nikt mi nie uwierzy) bez dziewczę całowało. A bez stał jak słup soli oniemiał ciut z wrażenia i rozlał wokół siebie zapachowy poemat. Zaczął dziewczę przytulać. Objął chyba bez mała, lecz nic z tego nie wyszło gdyż gałąź zesztywniała. Przytulał z każdej strony kręcił naginał wszystko. Gałąź sterczy i sterczy, zmartwiony biedaczysko. Zmyślne dziewczę pomogło; napięło mięśnie brzucha. Trząsnęło coś i pękło - odpadła gałąź sucha.

Czyżby się zapowiada powrót Ali Alu come back!!!! Pozdrawiam Jacek ps; dworzec Warszawa Radość ponoć został zrewitalizowany jak mi przypominają:)))

@Waldemar_Talar_Talar dzięki Waldemarzeza całość Pozdrawiam

jest zmysłowo romantycznie i peelka jest niepewna róża w swej czerwieni kwitnie myśl kobieca lekka zwiewna :)

gdy się modlisz przeszkód tysiąc by cię odwieść od modlitwy ten na dole kombinuje jak te chwile ci uprzykrzyć zaraz coś cię denerwuje coś przeżywasz niepotrzebnie mnóstwo potrzeb zaraz czujesz więc przetrzymaj wszystko przejdzie zwróć się do swojego stróża by przywrócił czysty umysł przejdzie chwila nie za długa znów się modlisz tak jak umiesz :)

@corival też znam nieliczni dzięki:) @iwonaroma Dziękuję ma nas uspakajać :) @Rafael Marius a ja juz myślałem że o tym:)) zaskakujesz swoją dojrzałością wypowiedzi - masz rację Pozdrawiam

w zdrowym ciele zdrowe ciele co o życiu wie niewiele a hart ducha to podpucha dziś smartfona człek posłucha ;) ech, kto dziś hartuje ducha? Pozdrawiam :)

zamysł się błąka raczej w to wątpię szybciej wędruje logiczną ścieżką ma wolny wybór o tym przypomnę abstrakcji wkłada w empirię deczko :)

nie musisz oszczędnie - wszystko dla Ciebie :) Dzięki pozdrawiam Ty masz rację to jest wiersz o rozwoju infrastruktury kolejowej - o dofinansowaniu z UE zapomniałem:)) Pozdrawiam:)

Gdzieś na planecie wniebowzięcia, którą rozpoznasz po błękicie, gdzie los człowieczy wciąż się kręci, tam stale pędzi pociąg życie. Od wzgórz co nieba dotykają aż do bezkresu morza nieszczęść, poprzez równiny samotności oraz niziny czułych westchnień. Kotliny pustej wesołości, wąwozów wróżek tych co radzą, przełęcze smutku i nadziei, wyżyny w których mieszka radość. Na tych wyżynach jest stacyjka; skromniutka, peron, poczekalnia, zegar mierzący czas, co płynie. Z reguły pociąg tutaj zwalnia. Gdybyś przypadkiem chciał tu wysiąść, konduktorowi zleć zadanie i wtedy pociąg jak najciszej na stacji radość chwilę stanie. Na takiej stacji zawsze czekam z bukietem kwiatów pełnych wzruszeń, ku wodzie wiodę, którą pijąc, oczyszczasz ciało oraz duszę. Jedni to bardzo przeżywają, inni pochlapią ręce włosy czyżby się bali biorą mało, przecież tej wody nigdy dosyć. Zaraz wracają do pociągu i gnają dalej hen przed siebie, jakby w amoku jakimś ciągu, a dokąd pędzą - tego nie wiem. Kto raz skosztował zawsze wraca. Jedni cyklicznie, inni rzadziej, a jeszcze inni słabiusieńcy ostatkiem sił chcą wody zażyć. Za chwilę widzę ich wśród tłumu, po łuku tęczy idą, co dnia. Większość cierpiąca od pragnienia, tam już tej wody pić nie można. Jedyna szansa tu na ziemi, by się do syta napić wody, oczyścić ciało oraz duszę i namiętności swoje schłodzić. Na stacji radość zawsze czekam. Każdego witam tu z ochotą, częstuję wodą, która daje coś więcej - niźli sława złoto. Nie męcz się dłużej jeśli smuto, bo nie odkryjesz gdzie przyczyna. Więc kiedy pędzisz choć na chwilę na stacji radość się zatrzymaj. 2010

pierwsze dwie strofy to nie zagadka w interpretacji mam kłopot z trzecią fałszywy klejnot zwinięty wachlarz brudzą poznanie świata co nieco pozdrawiam