Marlett

Dziękuję za podszepty.Z pewnością coś z tym zrobię . pozdrawiaM.

Pierwszą strofę zmieniłam po swojemu,że tak powiem. Zabierz się za drugą. PozdrawiaM.

Na oczy mu padło?:))))

Zasiadłszy za suto zastawionym stołem ---warując przy sytych stołkach--- PozdrawiaM.

Marlett, racja, pomylona, krejzi, tak mi mówią,( bo pisuje wiersze)he ehe Przepraszam ale nie odnosi się to do Autorki,ale do pL-ki. PLa nigdy nie utożsamiam z autorem. pozdrawiaM.

Michał dzięki. W zadymie to ja ostatnio dość często. PozdrawiaM.

Dobrze, przejdźmy do rzeczy....upsss. Stalin, komunizm, rewolucja to ...to.... pestka przy sisiorze.hi ha hi:) pozdrawiam.

Piotrze,po primo - kropelkę zamień na kroplę, po drugie primo -''Zasiadłszy za suto zastawionym stołem'' - tu zbyt dosłownie. po trzecie primo -''Intelekt w ułudzie rozgrzewa krew rozcieńczona fermentem kręcąc zadkiem wołacie''- ten fragment najbardziej się podoba. PozdrawiaM.

na głowę upadłeś? jak zwisa, to to jest erotyka?! to ja p... taką erotykę ;P Krawat to tyż zwisa ha ha aha!

Masz rację ,przed rewolucją nie można było mówić o onych:))))))

Tak ,miałam mały problem z pierwszym wersem.Dziękuję Premierze. PozdrawiaM.

Wiktorze...wiele rani. A wiesz jakie słowa ranią i czy są w stanie zranić? Dziękuję ,że pamiętasz. Serdecznie pozdrawiaM.

Pierre! Cała w podziękowaniach. PozdrawiaM.

Dobrze masz w palcach,bo to dobra wersja. Od warsztatu pierwszy wers jest zmęczony. Cmok w paluszki.PozdrawiaM.

tak tak tak pozdr ES I tak będzie,dziękuję . PozdrawiaM.

Michał,szczerze...do sisiora też trzeba psychologicznie..ha ha! Wiedziałam,że ''on'' zaraz znajdzie obrońców ..ot i chórek rzekł:)))) Ładny zwisek... aha ha ha! PozdrawiaM.

Michał,widzę ,że nazbierało się bezsensów ..jedna iskra i eksplozja gotowa. ''sisiora'' to ja bym na śmietnik,może czytelnikowi przyjdzie do głowy coś gorszego.Może wystarczy ''zwisa mu'' PozdrawiaM.

he he ! Ten okulista ,to jakiś konował. Cikawie Stefanie. PozdrawiaM.

Mogę stwierdzić ,że wszystko idzie dobrze:)) PozdrawiaM.

Miło,że wrociłeś:) Wiersz na+++. PozdrawiaM.

Wiktorze, czy tak było? PozdrawiaM.

Pozostaję przy pierwszwj strofie. Nic nie zmieniłeś w W. - ''machimalnie'' pozostało. PozdrawiaM.

kiedyś nazywać nie mnie będziesz umiał wzrok wbijać w ziemię myśli jak piasek rozpraszać zrani kwiat rozkruszony w dłoni ja będę wspomnieniem ciszą kamieniem

Wielkie dzięki:) PozdrawiaM

po tafli lodu ślizga się promień słońca lusterko wody