LessLove

@Poet Ka Rozpuszczasz i rozpieszczasz, jesteś przemiła😺😏

@KOBIETA Taka słabość, do kobiet i dzieci... do urody świata. Ale to wciąż ta sama uroda.

@KOBIETA Świetnie, jedna zapłakana mniej :-)

@KOBIETA Here i am :-) Jej szukam. @KOBIETA Nie mówiłem, bo to będzie w jej historii (Kobieto z Kraju Kusz) i jest smutne.

@KOBIETA Urok Kleopatry jest legendarny. Łamała serca wodzów. Urodziła Cezarowi Cezariona, pojawiła się w Rzymie obok niego, ale Rzym jej nie chciał, pogardzał nią, odrzucił. Dwie rzeczy łączą Kobietę z Kraju z Kleopatrą, Kobieta z Kusz była branką z Dolnego Egiptu, ukochaną wodza, nie faraona. Obie skończyły podobnie - obie się zabiły, nie mówiłem Ci o tym. Koncepcja wiersza, to oczywiście odwrócenie "Raju utraconego" Miltona, zgodna z moimi przekonaniami: skoro wszystko jest JEDEN, a nauka mówi "nic z niczego", to Stwórca tęskni za Stworzeniem, zrodzonym z Niego. Z tej perspektywy jest logiczne, że uważam Boga za "kobietę" (i mężczyznę jednocześnie). Dlatego człowiek szuka drugiego człowieka, a nie zdaje sobie sprawy, że to tęsknota za Tym Który Jest. Bóg jest tym "kochankiem", za którym wszyscy tęsknimy.

@Proszalny Tam Go odczuwam, tak Go znam. Miałem fizyczne i mistyczne doświadczenie bliskości śmierci. Piszę szczerze: śmierci nie ma. Nie dlatego, że jej nie chcę i chcę pocieszać. Dotknąłem i uwierzyłem, a to był dialog bez słów. Powiedziałem, że chcę wrócić, wróciłem. Ale mam bardzo swobodny/przyjazny stosunek do śmierci. Asystowałem kilku umierającym osobom, zapewniając - mam nadzieję że przekonująco - że śmierci nie ma i nie powinni się bać, bo przejdą w piękną rzeczywistość, może z niej wrócą (inkarnacja) ale na pewno nie przestaną istnieć i na pewno będą odczuwali wszechogarniające bezrozumne szczęście, kiedy zbliżą się do " światła", bo to było światło, do którego, aż po horyzont zmierzały małe obłoczki światła, jak ja - nic tylko radość, poczucie bezpieczeństwa i coś w rodzaju muzyki/wibracji bez melodii, ale piękne i przyjazne... @violetta Wyłącznie przeboje :-) Gram na gitarze, śpiewam od zawsze, śpiewałem w nieprofesjonalnej grupie...

@violetta Jesteśmy w podobnej grupie wiekowej. Faktycznie reprezentujesz podobne podejście do ludzi i świata. Ja bardziej eksploruję metafizykę, ale nadążam tez za fizyką kwantową, a ostatnio biorę się za wykorzystanie AI dla tworzenia piosenek. Za kilka tygodni to wykorzystam i coś wrzucę :-)

Dobry, bo Boży, nie moja wina i zasługa - odpowiadam tylko za własny PR. Ale mam cierpliwość do ludzi i oczekuję tego samego, z życzliwością. Moim stylem codziennym jest dbałość o własną niedojrzałość/ otwartość, łatwo się dogaduję z "dziećmi od 1 do 40", później/powyżej często okazuję się dla niektórych "niepoważny". Nie poradzę, nie zmienię się. Za to jestem chole*nie... skuteczny w sprawach codziennych i niecodziennych i tu "niepowazność" nikomu nie przeszkadza.

@violetta Czyli pogubiłem się? :-( Zawsze z przyjemnością się odnajduję :-))

Z raju do ciebie płaczę, Czy cię jeszcze zobaczę Czy mi powiesz: tak. Nie z winy, z miłości Dałem świat, żebyś miał Ten twój własny raj, O którym marzyłeś. Pozwalam ci błądzić, Smucić się, radować. Daję czego pragniesz, Byle byś mnie kochał. Byś żył w nim i wiedział, Więcej niż rozumiesz. Ja cię podzieliłem, Byś za mną nie tęsknił, Żebyś w drugim szukał, Byś się z nim połączył, Żebyś życie rodził. W bólu i radości. [Ref. w piosence] Twój raj do błądzenia, Do rąk utrudzenia, Do serca studzenia, Do mnie zapomnienia, Żebyś sam zbudował Raj godny człowieka W trudzie i sromocie, W miłości, beztrosce, W tęczy tego świata, By był godny nas. Swojego nie oddam, W tobie się nie zmieści, Niech wspomnieniem pieści. W dni piękne i noce, Niech ci będzie snem Za tobą tęskniącym. Ty mnie w księgach stawiasz W srogą twarz wpotwarzasz Uzbrajasz po zęby, We władzy arkana, A ja jestem twoja Matka zapłakana. Wierzę, wrócisz do mnie, Jak mnie nie zapomnisz, Nie powiesz mi: nie. Ja ci zaufałem, Serce w drogę dałem, Żebyś nie pobłądził. Kochana, kochany, Tyś z miłości dany, Miłości nie żałuj! Starczy jej dla obu! Jestem twoją matką, Twoim ojcem jestem, To jest takie proste: Byłeś. Jesteś. Będziesz! Po to śmierć ci dałem, Żebyś do mnie wrócił. Jak ja tęsknię W tobie!

@Poet Ka Bardzo dobry wiersz. Wizjonerski i "po kościach" prawdziwy. Opisując ciało zmierza do ducha, tworzy epikryzję życia narratora. Zawiera ładunek tragizmu w wyrzucie dla powierzchownych związków i w powracającym lęku przed bezlitosną "maszyną" czasu. Statyczny opis ciała przechodzi przez sferę superego i nabiera dynamiki lokomotywy, kończy się na zarzucie bezsensu, pozostaje bunt i chęć zmiany. No dobra, kochani. A kto nie pracował dla korpo, łapka w górę! Niewiele się podniosło. Moja centrala była w Mordorze na Domaniewskiej, typowo.

Faktycznie Mistrzyni, jedna na milion.

@Proszalny Śliczne, perfekcyjne, uwodzicielskie... Tak można i trzeba :-) korzystać z poetyckości języka i wizji w prozie. Masz niezwykle uzdolnioną Żonę, byłem na Jej stronie. Talent plastyczny i literacki wysokiej próby. Twojemu także nic nie można ująć... W takim razie, z trójką Skarbów, oboje umiecie gotować :-) Serdecznie Pozdrawiam czarodziejską Minstrellę.

Minimalistka? Naprawdę?! Muszę się was nadal uczyć... Żartuję. Znam tę regułę, wiem że tak jest z reguły, bo inaczej jest chore i niebezpieczne. Ale mężczyźnie też wystarczy jedna... Wystarczy, że będzie się często zmieniała i zaskakiwała - co jest na szczęście kobiecą naturą. Lubię tę zmienność w stałości.

To dobry wybór - w Niebie może być nudno, a na pewno zbyt "zasadniczo", nie da się psocić. W "naszym" N., bo u muzułmanów hurysy w bogatym wyborze. A ja pytam: ilu kochanków dla religijnych muzułmanek?!

Myślę, że to twoja specjalność. Masz świetną pozytywną energię, K.🧡

@Poet Ka Kocham Was rozumnie i bezrozumnie - wszystko co najpiękniejsze zawdzięczam Wam❤️🧡🩷💚 Miło mi, że zwracasz uwagę także na moje bazgroły. Jestem zdumiony marcem`26.

@viola arvensis Piękny utwór. Precyzyjna konstrukcja, lekkość, obrazowanie, fabuła... Bardzo rezonuje w moim sercu i wyobraźni. Dziękuję.

ZA NIC ZA NIC I BEZ GRANIC Za seraju karesy za jaskrawe berety i sukienki laurowe za te gesty i słowa ZA NIC I BEZ GRANIC Te nie całkiem dobrane te niedopowiedziane nie w porę i porannie raniące mnie bezbronnie ZA NIC I BEZ GRANIC Za te „szpilki” bolesne za te wpadki pocieszne i kaprysy hurysy bujnych włosów cyprysy ZA NIC I BEZ GRANIC za te noska zarysy i za w-oczach-marzenie Iekkie ust rozchylenie pocałunków mych łase ZA NIC I BEZ GRANIC Za stawianie sideł rodem z romansideł za nic i bez granic tak cię kocham właśnie ZA NIC! ZA NIC! ZA NIC!? I BEZ GRANIC A w piosence zrobiłem to tak. W światowej dystrybucji (potrwa 2-3 tyg.) Spotify:

@Konrad Koper Dzięki. Jutro chyba też wrzucę religijny, ale znacznie dłuższy. Pzdr

Śliczne, perfekcyjne, uwodzicielskie... Tak można i trzeba :-) korzystać z poetyckości języka i wizji w prozie.

Powiedziałeś: pragnę ocet Ci podali Ty ich napoiłeś łaską przebaczenia

@Berenika97 🐱 Czuję, mam to w kościach Byłem "panem" Mazowsza Rusi wpół - dziedzicem I chwaliłem Dziewicę Panem ja się czułem, a nie sługą Pana! /bez urazy dla porywczego rodu i zmiany ustroju/

@hollow man Smak ostrego sosu aioli z (nadmiarowym) dodatkiem słońca, to już poemat o Mauretanii. Wędrowcy są tylko czasowym(nie czosnkowym) dodatkiem. Smaczna wizja. Pzdr

@Mitylene Siła leży w prostocie. Znaczenia zakodowane głęboko w kulturze człowieka, ale wpierw rozpoznane, jako prawa natury, do której fizycznie należymy. @Poet Ka Każdy zachód słońca jest wschodem nocy, która czeka na niego z utęsknieniem, żeby rozsnuć swoją opowieść - o tym co niedopowiedziane w dniu, co niezrealizowane. Ale także opowieść o jutrzejszym dniu. Ta opowieść już wyrywa się do życia, jest pełna nadziei.