wiedźma

@Waldemar_Talar_Talar bardzo Ci dziękuję za docenienie ;) Pozdrawiam ciepło .

@Stukacz u mnie to akurat wyszło spontanicznie. Miałam mieszane uczucia, jednak postanowiłam napisać kilka wierszy - piosenek i zobaczyć co z tego " wyjdzie".

@Stukacz ja napisałam tekst i dołożyłam kawałek duszy a oprawa muzyczna to zasługa @LessLove i Jego wytwórni. Dziękuję za uznanie❤️. Jest mi ogromnie miło. Daje mi to wenę do dalszego pisania tekstów.

@Poet Ka piękna inspiracja🌹🌷❤️

@Berenika97 Cieszę się, że to poczułaś. Taki właśnie miałam zamysł, aby proste słowa stały się domem dla cudzych burz. Można w nim znaleźć swoją " kotwicę" i swoje " tu i teraz ".

@viola arvensis Dziękuję ❤️ Cieszę się, że te słowa mają skrzydła i poleciały do Ciebie. To największe uznanie dla autora...

@violetta Violu to dla mnie ogromny komplement, bardzo Ci dziękuję, poruszyły mnie Twoje słowa... Uściski❤️

@LessLove Pomysł z wstawką męskiego głosu nadał tej piosence innego klimatu i zupelnie inaczej się ją odbiera. Ma też inny klimat niż poprzednie;) Tradycyjnie dziękuję;) i ukłon dla Ciebie I Twojej Wytwórni.

Szukałam Cię w tysiącu twarzy W słowach pisanych po omacku Przyszedł dzień bez zapowiedzi Poznałam Cię w jednym zdaniu Mówisz rzeczy proste, zwyczajne A we mnie burza się zaczyna Jakbym wracała znowu do domu Gdzie światło pali się dla mnie Widzę spokój w Twoich oczach I ciepło między słowami Mówią że to tylko słowa A ja nimi wciąż oddycham Jesteś kotwicą w moich lękach Kropką na końcu wszystkich pytań Przystanią moich myśli Pierwszym słowem zachwytu I jeśli dziś jesteś przy mnie To cały świat może poczekać Nie pytam co będzie jutro Powtarzam tylko Twoje imię Nie liczę wczoraj ani jutra Nie boję się tego co będzie Mam tylko Ciebie i tę chwilę I to mi dziś wystarczy I jeśli dziś jesteś przy mnie To cały świat może poczekać Nie pytam co będzie jutro Powtarzam tylko Twoje imię To kolejna piosenka wyprodukowana w wytwórni @LessLove , jestem ogromnie wdzięczna za nadanie jej muzycznej oprawy, dziękuję.

@Poet Ka Wróciłam jeszcze raz do Twojego wiersza, " pogryzł " mnie trochę :) Wiersz jest wielowymiarowy. Tu " rozmowa kontrolowana" jest rozmową ludzi, którzy się nie kłócą. Odbieram to tak, że cała rozmowa jest pozorowana, ubrana w słowa bez treści, typu : wszystko jest Oki, kochanie "albo np. " Pięknie" bez rozwinięcia wlasnych odczuć , myśli np. tutaj na portalu ( tu - w szerszym znaczeniu nie tylko jako rozmowa ). Druga Zwrotka w tym kontekście ma gorzki wydźwięk. Prawda jest niewidzialna, mimo prób demaskator " robi się przeźroczysty", czyli taki, którego nikt już nie słyszy. To taki moment relacji, związku czy ogólnie rozmowy o czymkolwiek kiedy on przestaje się być rozumiany. Można to odnieść szerzej, np. do sposobu przekazywania wiadomości w mediach, samego internetu itp.... po prostu w szerszym kontekście... Ostatnia zwrotka o " pępku świata" jest tym, co było kiedyś. W odniesieniu do relacji- osoby były sobie najbliższe i najważniejsze dla siebie. A dziś to " zerwana taśma" . W szerszym rozumieniu, odbieram jako przewijanie treści, pośpiech ( to mnie " pogryzło " w odniesieniu do Portalu ). Mam nadzieję, że nie czyta się tego jak masło maślane ;) W innym odczytaniu to wiersz polityczny. Tu napisze tylko ogólnie, że w w całym wydźwięku jest dla mnie zmęczeniem demokracją. Dałaś nam wiersz, który każdy może odczytać sobą według własnych myśli. Sam tytuł jest kluczem. Dziękuję ❣️

@Poet Ka podoba mi się budowa tego wiersza. Każda zwrotka ma swój własny sens, przesłanie. Widzę to jako trzy osobne stop-klatki. Z tego co wyczytuje z całości i samego tytułu - to właśnie " krótka pamięć " . W codziennym biegu i prozie życia często zapomniamy o tym, co jest lub było ważne. Mnie tu osobiśnie zatrzymaly słowa " demaskator staje się niewidzialny... " , prawda staję się niewidzialna i często też jej nie zauważamy lub z wygody nie chcemy widzieć. Bardzo wartościowy wiersz i mimo krótkiej formy zatrzymuje i daje do myślenia. Pozdrawiam 🦋

@Charismafilos okey, pomysł zacny, jesli coś znajdziesz to wrzuć proszę. Zapisuję się na ten projekt.

@Charismafilos wszystkich nie znam , część czytałam . Pytam czy masz jakiś autorski zamysł...

@Charismafilos ooo ! Ja sie tu bawię w " tekściarę "- rozumiem aluzję. Chętnie nad tym przysiadę. O całoksztalcie twórczosci?

@Charismafilos świetny pomysł. Z wykształcenia jedynie mgr to do profesury wiele brakuje, ale kto wie... może... Wiersz faktycznie z pomysłem zbudowany... Co to inicjatywy - uważam, że pomysł wspaniały. Też lubię. Inicjatywa zacna. Miałam też inne skojarzenia, wybrałam te najbardziej ogólne. Bo ja się czasem za bardzo sama " napędzam ". Czytałam z moją bratową, która jest polonistką i także zasyła pozdrowienia i gratuluje wrażliwości.

@Charismafilos podoba mi się sam zamysł, koncepcja wiersza w formie dialogu. dla wersów pisanych kursywą pojawiają się własne odpowiedzi podmiotu lirycznego. U Poświatowskiej mamy wersy, które mówią o tym, że nie potrafi Pl nie potrafi nazwać uczuć, nie wie dokładnie co czuje. U Ciebie Podmiot liryczny widzi żurawie, które przechadzają się niedbale w słońcu. Widzi ich odwagę. Czytam to tak, że on dostrzega to, że obudziły się do życia. Kiedyś świat się zatrzymał dla nich a teraz jest mają odwagę żyć, mogą kochać mimo wszystko. Dalej ,u Poświatowskiej są bezradne dłonie i milczące usta. Odpowiedzią na nie jest tu kolejno wyrzucenie rąk i wyrzucenie krzykiem. Można tu domniemać, że być może do Boga, losu , samego podmiotu lub innej osoby. Dla mnie samej, mogłoby to być skierowane dla samej Haliny Poświatowskiej w związku z tym, że podmiot prowadzi z Nią dialog. U Niej Niebo jest bezimienne. Odpowiedzią jest otwarcie" Anielskich niebios ". Ostatnie wersy zapożyczone od Poświatowskiej czytam tak, że to powrót. W tym wierszu odpowiedzią jest to, iż "ziemie" trzeba trzeba poznać w pełni, wszystko trzeba przerobić aby zrozumieć. Na końcu mamy " Mów do mnie, mów dalej ..." nie jako rozkaz, a ( według mojego odbioru) cicha myśl, coś w rodzaju prośby... Jako podsumowanie całości powiedziałabym, że to bardzo wartościowy wiersz o tym, co można dostrzec jeśli się " dobrze" patrzy. Po każdym krzyku przychodzi spokój, można odnaleźć siebie. Bardzo mi się podoba taka koncepcja rozmowy. W samej poezji też można znaleźć odpowiedzi na swoje własne pytania. Gratuluję wrażliwości. Pozdrawiam serdecznie

@viola arvensis jest mi bardzo miło, pisany na " nagiej duszy" jak to określam. Cieszę, się również, że czuć szczerość tych uczuć, to dla mnie było bardzo ważne. Dziękuję za docenienie;)Pozdrawiam ciepło.

@Na liniach czasu tak jest namacalny, one są, ale nie ma już ich właściciela. Nawiasem mówiąc to też częsty motyw w piosenkach, Dziękuję za docenienie treści. Pozdrawiam

@Na liniach czasu dołączam do słów @Poet Kapięknie, subtelne pisanie i oczywiście niesamowita wrażliwość. Pozdrawiam z zachwytem.🪻

@viola arvensis To jest zgoda na siebie, na teraz. Trzeba czasem takiego luzu. Ja mój ster w sobotę odłożę dopiero. Taka zgoda jest trudna ale i wyzwalająca. Piękny wiersz! Pozdrawiam 💐

@Mel666 Też czytałam;)) Mam też swoich kilka ulubionych, do których wracam. " Mistrz i Malgorzata" to też jedna znich:)

@Mel666 dlatego ja wolę książki;)

zaraz obczaję:) 11 wrzesnia bedzie premiera " 2" ;) Stary, można się pokusić, żeby ponownie zobaczyć.

Można go gdzieś jeszcze zobaczyć?

@Mel666 😘 u mnie brak weny, jedynie piosenki powstają :) Fajnie dziś tak wiedźmowato na portalu, haha.