Benjamin Artur

@Poet Ka czytając wiersz miałem wrażenie jakby ktoś w moją stronę rzucał czary. Ale to chyba tylko wrażenie. Mam nadzieję... ładny, pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Witem. Fałsz, zło i obłuda staram się je omijać z daleka, by przypadkiem się mi nie pokłoniły. Ale reszta jak najbardziej. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam:)

@.KOBIETA. świt... raz go kocham za to, że odkrywa piękno. Innym razem go nienawidzę za to, że to piękno odbiera. Ambiwalencja uczuć jak u Katullusa. Wiersze choć różne oba piękne. Pozdrawiam

@Berenika97 ja myślę, że go odnalazłem. Ale w szerszym kontekście cały czas czegoś szukamy i dokonujemy wyborów. Pozdrawiam i dziękuję za słowa...

@.KOBIETA. zgadzam się z Tobą. Codziennie walczymy z własnymi słabościami, a te pokusy... :) miłego wieczoru

@Waldemar_Talar_Talar dziękuję, za opinię. Pozdrawiam:)

@Berenika97 w życiu musimy wykorzystywać szanse jakie rzuca nam los. I jest też o przemijaniu, że na to wszystko nie będziemy mieć nieskończoną ilość czasu. Czas nie będzie się za nami oglądał. Więc... czytajmy co los chce nam powiedzieć i gdzie poprowadzić. Pozdrawiam:)

@Na liniach czasu to prawda, a życie kręci się dalej. Pozdrawiam:)

Ech, gdyby tak jedna miłość, a nie lubości. Żeby tak kochać jedną, a nie wszystkie miłostki. Ech, gdybym tylko wiedział, jak to pogodzić. Straszy mnie dzień, że miesiąc już minął. A kresu podróży nie widać i cel się gdzieś rozpłynął. Ech, gdybym tylko wiedział, jak to pogodzić. Jak przyjemnie jest czekać, odjeżdżać i się nie spóźnić. Ech, gdyby tak jedna randka, i nie w ciemno. Może połączyłbym uczucia te wszystkie w jedno. Jak piwa w upalne dni piłbym z jednego kufla. Ech, gdybym tylko wiedział, jak to pogodzić.

@Bożena De-Tre @Witalisa dziękuje wam bardzo i pozdrawiam serdecznie. Miłego popołudnia:)

@Migrena Dziękuję. Fajnie, że do mnie zajrzałeś. Pozdrawiam:)

@Witalisa Dzięki za uwagę i przeczytanie. Rozumiem, co masz na myśli z „znienacka” i „umyka” — językowo to faktycznie zgrzyta jako zestaw. U mnie ten szarpany rytm jest raczej świadomy, bardziej idę w obrazy i skojarzenia niż w klasyczną logikę frazy, więc czasem celowo zostawiam takie napięcia. W tym cyklu, są to "Muzyczne opowieści", w podobnym rytmie i stylu chcę jakiś czas popisać. Doceniam też uwagę o warsztacie — to dla mnie cenna obserwacja, nawet jeśli ten sposób pisania jest bardziej intuicyjny niż „wyprowadzany”. Pozdrawiam jeszcze raz i dziękuję:)

@Witalisa Życie z nienacka umyka. Kiedyś prężyło się jak kot. u mnie jest życie, prężyło się jak kot

@Bożena De-Tre Dziękuję za przeczytanie i za szczerą opinię. Nie uraziłaś mnie — wręcz przeciwnie. Cieszę się, że sam motyw wydał Ci się ciekawy. Piszę trochę obrazami i skojarzeniami, więc czasem bardziej idę za emocją niż prostą linią myśli, ale właśnie dlatego takie uwagi są dla mnie cenne. Może faktycznie warto jeszcze powalczyć o większą płynność. Pozdrawiam i dzięki za zatrzymanie się przy tekście:)

Życie z nienacka umyka. Kiedyś prężyło się jak kot. A dzisiaj życie — jak kulą w płot. Uparcie umyka z każdą chwilą. Chciałoby się do walca, a tu pozostaje jedna szansa. Na jeden obrót, na skok w bok, na lekki przewrót i finał. By powrócić w ten sam rytm. By nie przyspieszyć. By się nie spóźnić. Wejść i poczuć klimat. Byle na własny ślub się nie spóźnić.

@Berenika97 bardzo się cieszę, że ci się spodobał. Pozdrawiam:)

@MIROSŁAW C. @Berenika97 @.KOBIETA. @Leszek Piotr Laskowski @andrew @Trollformel @Poet Ka @violetta @Posem @karenka Dziękuję wam wszystkim:)))

@Leszczym dziękuję, że ci się podoba. Pozdrawiam:)

@violetta tak najpierw część życia jej szukamy, a resztę spędzamy na tym by ją poznać. Dziękuję i pozdrawiam:) @.KOBIETA. dziękuję, że ci się podoba (wiersz). Pozdrawiam:)

@Berenika97 McJabłko, fajne... dziękuję:)))

@piąteprzezdziesiąte masz przyjaciela (solitiera). Standard blusowy You've Got a Friend in Me (Stanisław Soyka – „Ty druha we mnie masz”). To tak w nawiązaniu. Pozdrawiam

Kiedy świat się dowie, że jesteś mym straconym oddechem… Kiedy się dowie… Świat nas karmi jak wściekłe psy. Telewizyjnym grzechem. Internetowym cudem. Skażonym oddechem. Kiedy świat się dowie… kiedy się dowie… Że nie jestem wściekły. Że nie jestem bez grzechu. Że nie jestem też cudem. Ukrywam się w sobie. Przed światem — w twoim oddechu rozpływam się. Choć dokoła świat w budowie, ten świat w ciągłej rozsypce. Nie podoba mi się. Wolę go takim, jak był, gdy nie było tu nic. Tylko oddech Boga i Ty. Widzę go takim. Świat się nie dowie. Nie dowie się nikt. Że nie jestem wściekły. Że nie jestem bez grzechu. Że nie jestem też cudem. Tylko oddech Boga i Ty. Widzę go takim.

@Nata_Kruk rozdrgane pasuje do erotyczno-dotykowej metafory jest mniej „opisowe”, bardziej odczuwalne. Ale dziękuję za sugestię. Zastanowiło mnie to faktycznie przez moment. Jakiego słowa użyć. Jeszcze raz dziękuję i pozdrawiam:)))

@Nata_Kruk jest obraz, jest rytm, jest tekst. "Tłustek" tak ta cześć jest piosenkowa. Ale czy całość... pozdrawiam i dziękuje:))

Dotykam czubkiem słowa twoje delikatnie rozdrgane wersy. Rozpinam wszystko, by tekstem wypełnić twój mały, zrymowany pieprzyk.