Berenika97

@akowalczykBardzo dziękuję za serduszko! :)

@Marek.zak1Bardzo dziękuję! Osobiście lubię poznawać nonkonformistów - to bardzo ciekawi i twórczy ludzie, dzięki którym można inaczej postrzegać świat. :)

Płynąc na fali postać widzę z oddali. Ten wąs ...poznaję! To Dali! A z nim jego "Fale" płyną wciąż na fali. obraz S. Dali "Fale"

@MigrenaO rany! Dzieje się! Porażający, brutalnie szczery i ważny, wbija się pod skórę. To wiersz do przeżycia i przemyślenia. „ale…” a jednak czasem – na tym samym plastiku, co śmierdzi jak przyszłość, ktoś narysuje serce palcem czasem kochankowie nie gaszą światła żeby zobaczyć się w oczach marzenia nie zniknęły tylko zmieniły kształt ubrane w memy ukryte w playlistach i paczkach z Allegro z opcją „za pobraniem” to prawda gnijemy wolno, w ładnym opakowaniu ale nawet w tym rozkładzie ktoś czasem zatęskni za czymś więcej niż powiadomienie o promocji więc może, piszmy listy bez adresu wiersze jak dziury w betonie w które wpadnie czyjeś „może” i zakiełkuje bo przecież nie każdy karaluch chce być tylko karaluchem W komentarzu napisałeś, że "coś ciągnie Cię w surrealizm" ....🤔

@Robert Witold Gorzkowski Tak pięknie napisałeś o kobietach, że aż musiałam przeczytać kilka razy. Postawiłeś płeć piekną na piedestał. Mało jest takich wierszy. 🌹

@Robert Witold Gorzkowski Ja też z przyjemnością przeczytałam Twój komentarz, bardzo dziękuję!

@Agnieszka CharzyńskaTaka rozmowa odbywa się w moim ogrodzie.:))) Ciekawy pomysł!

@Alicja_WysockaZnam to, nawet osobiście. :))) Dziękuję za super poradę! 💐

@Waldemar_Talar_TalarBardzo dziękuję i pozdrawiam! :)))

@RomaBardzo dziękuję! Właściwie to częściej piszę fraszki niż liryczne wiersze, ale trzymam je w szufladzie. Cieszę się, że dobrze Ci się czyta. Motywujesz mnie, aby za jakiś czas otworzyć szufladę i uwolnić jeszcze jedną. :)))) @NatuskaaInność jest zawsze albo interesująca , albo wzbudza negatywne emocje. F. Kafka był bardzo "niepasującym" do ówczesnego społeczeństwa człowiekiem - kawaler, wegetarianin, ateista (tak się określał) i Żyd. I tę "inność" ukazywał też w swojej twórczości. Na pewno i w dzisiejszym społeczeństwie miałby kłopoty z akceptacją. Ale i dziś mało się w tej materii zmieniło. Dziękuję i pozdrawiam!

@Alicja_WysockaŚwietna fraszka, a mądrość nie siedzi w szczęce. :)

@Annna2Dziękuję! Chciałam ułożyć ładne zdanie, ale Słownik Gwary Warmińskiej nie działa. :( Więc jeszcze raz - duże dzięki!

@Annna2Dzięki! Masz rację, ale często jest podejrzewany o ... tak jak w "Procesie." Czytałam wiele książek o angielskiej prowincji i autorzy - Brytyjczycy opisują mentalność ludzi zamieszkujących miasteczka od wielu pokoleń, która jest właśnie taka ... ksenofobiczna. @MigrenaTeż czytałam Kafkę, a dwa opowiadania "Kolonia karna" i "Przemiana" wywołały we mnie stany prawie traumatyczne. No cóż, egzystencjalna literatura tak czasami działa. Dziękuję za miłą opinię! @Konrad KoperBardzo dziękuję, czasami nieufność wobec inności wywołuje nieprzewidywalne skutki.

W miasteczku zamieszkał indywidualista. Informację lokalny podał żurnalista. Życie mieszkańców nabrało kolorów, ustały nawet powody dawnych sporów. Miejscowi z uwagą nowego lustrowali i na plotkarskiej znalazł się fali: "Nic nie mówi, tylko spaceruje po parku, czyta książki,ale nie bywa na jarmarku, nie je mięsa, nie ma akcentu angielskiego, najgorsze - nie chodzi do kościoła naszego! Żyje sam, nie ma żony, dzieci ani psa. Pewnie coś z nim nie tak - mówią - dziwną ma twarz." Małomiasteczkowi zgodnie wreszcie orzekli: "On jest nowy i inny więc musi być winny!"

@Migrena Twój wiersz jest nieujarzmiony, zmysłowy, czytasz świat nie oczami lecz ciałem. Biegnij, ale zostawiaj ślady! Też chcę zdjąć skórę cywilizacji i upajać się latem. Świetny!

@Marek.zak1 - Pamiętaj: to nie złośliwość, to natura przemawia. Tyś przecież też nie święty — tylko może… cichszy.

@Annna2 Twoje słowa — jak rosa na liściach poranka, dotykają duszy cicho, bezgłośnie, jakbyś malowała sercem pejzaże z tkaniny światła, z oddechu miłości. Piękna miłośc, a Łynę mam na wyciągnięcie ręki. :)

@GosławaZaskoczył mnie ten wiersz, surowy i delikatny jednocześnie, i te "te chmury, poduszki, perspektywa Boga" - świetne!

@GosławaBardzo dziękuję! Jestem pewna, że potrafisz napisać takie "oka mgnień", wystarczy zacząc. :)

@Annna2Bardzo dziękuję! Często po drodze niszczy, ale czasami wietrzyk jest przyjemny. :) @Łukasz JasińskiBardzo dziękuję, lubię logikę.! @Konrad KoperOjej! Takiej oceny się nie spodziewałam! Bardzo dziękuję!

rozkrzyczany wiatr drzewom opadły ręce porwane żagle

@Waldemar_Talar_TalarLubię las i wszystko co tam żyję , dobrze żyję też z wilkami - one czują, że zawsze jestem po ich stronie. Pozdrawiam.

@Migrena Nikt ich nie rozumiał? I dobrze! Bo ich miłość była wszechświatem. A dzikie serca nie muszą troszczyć się o to, co przemija. Twój wiersz to prawdziwa perła, mistrzowsko ująłeś esencję dzikiej, bezkompromisowej miłości. Każda strofa to obraz malowany słowem. To wiersz, który zostaje w pamięci.

@Alicja_Wysocka Alicjo, pięknie, subtelnie, aż się zauroczyłam . Tylko miłość ma taką moc, że nic inne nie jest ważne.

@Annna2 @Annna2 Twój wiersz jest głęboki, refleksyjny i pełen emocji. Świetnie łączysz przeżycia jednostki z ważnymi kwestiami historycznymi i egzystencjalnymi, pozostawiając czytelnika z poczuciem nadziei i siły. Masz dużą wiedzę historyczną i potrafisz nią się dzielić. Podpisuję się pod wszystkimi faktami i opiniami, które tu zamieściłaś. Niektórzy traktują naukę zwaną historia tak, jakby miała tylko im służyć, dla ich interesu, dla uzasadniania często nieprawdziwych tez czy manipulowania nawet faktami. Niestety to są liczne grupy polityków wszelkiej maści, agentów wpływu , ludzie mediów - mają w tym różne interesy i można by tak wymieniać. Dlatego dobrze, że jesteś! Dziękuję Ci za to, za rzetelność i patriotyzm. W Muzeum Powstania Warszawskiego, ok.10 lat temu, spotkałam pewnego staruszka, byłego powstańca (miał już prawie 90 lat). Ten człowiek, tak jak ja, był tam pierwszy raz. I gdy przewodnik pokazał fragment kanału i zaprosił chętnych do środka, ów człowiek dostał ataku paniki. Zajęła się nim jakaś kobieta, poprosiła mnie o pomoc, abyśmy go wyprowadziły na powietrze. Potem wyjaśniła mi, że jest jego wnuczką, a dziadek przeprawiał się kanałami do Śródmieścia, musiał tam zostawić swoją przyjaciółkę, która nie przeżyła tej "wędrówki". Potem byłam w Muzeum kilka razy, ale tylko ten pierwszy pobyt wyrył mi się w pamięci tak mocno.