Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

moina

Użytkownicy
  • Postów

    1 549
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    13

Treść opublikowana przez moina

  1. @Waldemar_Talar_Talar ..."sny się wałęsały - mysz szczur mocno rządziły ciemność im pomagała pijany kumpla szukał..." Waldemarze rządzisz 😉 Swoją drogą to "niezła" noc 👌
  2. @Wewnętrzny Odgłos Jak dla mnie; 🥴 wyrazisty i pełen emocji manifest sprzeciwu wobec systemów ograniczających ludzką wolność. Silną metaforyka i dosadny bezpośredni ton potęguje przesłanie buntu i nadziei na przebudzenie. Jest "takim" wołaniem o odrzucenie zniewolenia, krytyką instytucji i apelem o budowanie świata opartego na miłości i prawdzie poprzez świadome myślenie i duchowy rozwój. Krótko mówiąc, to mocny i emocjonalny wiersz protestu z iskrą nadziei na lepszą przyszłość. Tak myślę ja 🤔
  3. @Natuskaa Dobre 👌
  4. @violetta Wiolu dziś dłuższa wersja 😉 Ty to taka dziewczyna, która nie boi się czuć. Która wstaje rano i zamiast zakładać zbroję, zaparza herbatę i patrzy, jak świat sam się koloruje. Masz w sobie "dzikie" pragnienia 🤭 chcesz więcej, mocniej, prawdziwiej. Masz apetyt na wszystko: na życie, na wolność, na miłość, która nie udaje. Smakujesz dni jak letnie owoce z sokiem na dłoniach i śmiechem w oczach.
  5. @Leszczym Czy można mieć za złe, że artysta zbyt często maluje, muzyk za często gra, albo kucharz za często gotuje? Twórczość to nie harmonogram urzędowy, tylko "podarek" dzielenie się myślą, emocją, obserwacją. Czasem intensywny, czasem chaotyczny, ale zawsze żywy. W świecie pełnym hałasu lepiej mówić własnym głosem. Masz swoją treść i ją lubię za nią gonić - drę cholewy czy zelówy 🤔
  6. @m1234 Uwielbiem twoje treści.. Są jak gabinet luster czytasz a potem przyglądasz się.... Czytam - a litery rozsypują się jak światło na taflach szkła. Każde zdanie to lustro, w którym odbija się nie tylko tekst, lecz i ja - ta, która szuka. W Twoich słowach mam swoje loty: myśli unoszą się lekko, czasem spadają ciężko, ale zawsze wracają do środka - do miejsca, gdzie odbicie staje się prawdą. Bo tu nie tylko czytam. Tu się przyglądam. Sobą, światem, ludźmi 🤗
  7. @Vampire Fangs Klawisze, od tego wszystko się zaczyna.... wyraża siebie "wyrazistość dźwięku". Martwe — brak możliwości komunikacji. Z dalszej części wynika, że połamane palce to tworzenie — istnienie mimo bólu. I ten ostatni akord... Ostatni — koniec. Jak dla mnie wiersz bardzo wymowny.
  8. @Florian Konrad tytuł 👌 Wiersz też 😉
  9. @Maciej Midor 👌
  10. @Adam Zębala Oj, powiem Ci, czyta się doskonale, z dozą smutku, tęsknoty, wzruszające, refleksyjne... I ten początek: "Do Ciebie kieruję tych parę słów. Papier wchłania moje słowa niczym ziemia wodę..." Słowa potem płyną jak opowieść mądra, szczera, pouczająca. Wiersz żyje we mnie. 👌
  11. @Laura Alszer Wrzosem, namiętna i do tego zniewalająca... On, wiecznie szukający... Kobiety solidnie plotą warkocza. 😉
  12. @m1234 Jejku, pojęcia nie mam, jaki miałeś zamysł – myśl przewodnią – i aż się boję coś napisać, bo mam tak często odległą drogę. Tak mnie to wzruszyło... emocjonalnie mnie to rozjechało.
  13. @Jacek_Suchowicz Jacku, posłużę się załącznikiem śpiewanym Starszych Panów zamiast własnych słów w komentarzu. Pozdrowionka 😉
  14. @Vampire Fangs O, przyznam, że mnie wkręciło... Tak się w treść wgryzłam, że kilka smaków naraz skosztowałam. Jak dla mnie intrygujące z interpretacją w tle. 👌
  15. moina

    Dwie pogody

    @Waldemar_Talar_Talar O, widzisz, tu kwiaty są konkretnym przekazem... Tylko co ja mam powiedzieć, jak mi każdy pada? Aż boję się, gdy ktoś w prezencie mi daje, bo krótki los ma na moim parapecie.
  16. @andreas Och, proszę Pana, ta Pani opowiada w imieniu wielu. Niejedna z Dam w tych słowach swój grzeszek skrywa. W tej "prostocie" słów, o której wspomina "zwyczajny" świat, szampanem i luksusem opływa. Och, podpisuję się pod tym bez dwóch zdań!
  17. @Waldemar_Talar_Talar No i, że tak powiem, chusteczki odkładam na bok. Czekam na maj. 🤗 W dobrym humorze skomponowane! Swoją drogą, Ty w nie całkiem gotowe - dobre treści mieścisz.
  18. @Vampire Fangs Samotność, gdy nabiera "prędkości" staje się niebezpieczna... Pragnienie, by zwolniła i by pasażerów było dwóch - trzech, czterech ...Ulokuje ją dosłownie wszędzie i może to być robot. Człowiek chce się dzielić; posiłkiem, dotykiem, obowiązkami itp. Robot to tylko wymiana konwersacji - niecelowej. Zatarcie tej granicy różnicy prowadzi do odczłowieczenia relacji i utraty autentycznego kontaktu.
  19. @Maciej Midor 👌
  20. @Waldemar_Talar_Talar Sztos 👌 pozwolisz że tak potocznie to ujmę 😉
  21. Bardzo ciekawe. Utożsamiam się z tą treścią, na tym oparłam całą dalszą "istotę" słów w wierszu.
  22. @violetta A mi jakoś smutno... bo w tym tanim geście kryło się to, co najcenniejsze.
  23. @violetta Pierścionek kupiony na odpuście, prosto ze straganu, wartość miał emocjonalną.
  24. @violetta ale pierścionek zgubiłam 😂 Pozdrawiam dobrej nocy. 🤗
×
×
  • Dodaj nową pozycję...