aff

No tak, dzięki. Pzdr.

Duopol.

Dziękuję. A mi się tutaj w tym moim tekście np. najbardziej podoba haiku o krokusikach, które zapewne zostałoby zakrzyczane. Dzięki, pozdrawiam :) Dzięki, cieszę się. Z jednej szafy coś wybrali, pewnie to, co ważne, mniej to, co w oddali. Dzięki, pozdrawiam :-)

Zdążyli podmienić ;-)))

Fajny wiersz. Jak gdyby zdystansowany, na chłodno.

Kurczę, niech będzie. Głównym pokarmem rudzika są larwy i dorosłe postacie owadów Owady i ich larwy, np. chrząszcze i mrówki, oraz inne drobne bezkręgowce zbierane na ziemi, jak dżdżownice, pająki i ślimaki[16][18]. Wraz z mijaniem lata i jesienią uzupełnia dietę soczystymi jagodami i owocami oraz nasionami różnych roślin[ Wikipedia. Sztandarowo na rozpoczęcie to może bardziej za larwami. A tam. Nieważne. Pzdr.

Rudziki zawsze widziałam na drzewie, "rozbiegane" na korze. Różne te "robaki"… ale chyba nie dżdżownice? Czy to jakiś knif, którego nie rozumiem? Poza tym sielsko anielsko, zgadzam się :)

Dziękuję. To tak właśnie jest, jak nie wiemy kogo i o czym czytamy. Miłego dnia :-)

Fajne. Rzeczywiście ten zalew złych wiadomości chyba nas pierwszy wykończy. PZdr.

A skąd wy wszyscy wiecie, czego chce Ziemia? https://spidersweb.pl/2024/10/powodz-na-saharze-zmiana-klimatu.html Pzdr.

Przeczytałam, że pac-man to jest taka gra komputowa, że jakiś stworek podobny do nienażartego złotego pieniążka, zdobywa pewnie kolejne levele. Gdyby uwierzyć, że to palindromy, to wyszłoby cap-nam :-) Gdzieś tam zawsze koziołek ofiarny na końcu. Bardzo podoba mi się Twój tekst. Ale jakie to czasy były, że człowiek, jeśli coś wiedział, musiał żyć w ciągłym strachu, a i ten co nic nie wiedział też żył, żeby nie pomyśleli, że i on wie. Poziomy prawdy - być może. Pozdrawiam.

Zarost to jest coś, co wraca z uporem maniaka. Wysprzątasz, wyczyścisz - wraca taki, jaki był przedtem. Tu jest obraz innego domu, który daje na pewien czas schronienie, ale nigdy nie może stać się prawdziwym domem. Nie wiem jakie i czy są jakieś badania, ale chyba ogólnie jako społeczeństwo, ubożejemy. I takie miejsca dla ludzi, którzy żyją de facto pod gołym niebem, niestety mają przyszłość, choć z drugiej strony - dobrze, że są. Piosenka - walc wampirów, nadawała może nieco zbyt surrealistyczny obraz. Pozdrawiam.

Nie przejmuj się tym specjalnie. Masz zapewne jakiś swój obraz przed oczami. Miłego, dziękuję:)

Ano. Działa na wyobraźnię :) Pzdr :)

wnosi energię toleruje gości w samych slipkach przegląda pod kątem zawszenia wskazuje miejsce do spania uczy sortować rzeczy zmieszane pozbawia lokum* tych których nie lubi alkomat powtarza jedno i to samo sprawdza ciśnienie o ile to możliwe to i ile niemożliwe tamto nieustannie kieruje pod prysznic opakowuje w coś czystego nie przywiązuje się tamten... dom między nami dopinasz plecak strażnik mosiężny w okop szacunku pewny i znając siłę wyspania dzień się rozkręci jak śrubka w tynku deszczem najlepiej przejmie się czapka godziny same cicho spadają dopóki żyjesz nic nie jest smutne banknoty szumią jak młody zając w potrzask hierarchii każdy rytuał swój sobie ceni zbiorowo chwilę nim zastrzyk wzmoże młodej zieleni dotyk na sierści i przejdzie w płuca * lepiej uprzejmie poprosić - inspiracja Spierdolenie Przez Duch7millenium *** to zamknięte to otwarte krokusikowe pola przetarte

Kanony piękna wciąż się zmieniają, piegi też bywa, że przeszkadzają :-) A tak w ogóle, to wiersz trzyma od początku do końca :-)

Jacku, a z kobietą się trudniej choć czasem zgodzić, czy jak? Pzdr. 🥸 Affy są z szaffy ;)

Pochowały się bidulki wszystkie. Ach... Spokojnego dnia 🌼

Bardzo fajne. Jest taka piosenka dla dzieci o dwóch zajączek, co powtarza się w kółko. Pzdr..

To raczej jest publicystyka. Tytuł mógł by być np. klimatycznie, to jedna z ulubionych cech, miłych autorom. Lub klimat myśli tym razem bez przecinka, bo rzeczywiście ostatnio wszyscy mamy raczej ciężki klimat myśli. Pzdr

Nie wszędzie jednak w jednym szeregu stać możemy, w tej samej pozycji. Pzdr. :-) Bezbarwny tytuł, a treść fajna. PZdr.

Ja pracowałam z bezdomnymi przez chwilę, Boże zachowaj. Od szarego końca.

* Uciął sobie drzemkę. Krzepki, to i łatwo na talerzyk — gada płaszczyk galaretki: * — Dajcie go — nie rusałkom ! Pięknobrewej i miłej — umiejącej serdecznym palcem snuć perspektywę. Po dziecięta dla objęć, co rodzić, jemu będzie. Silna, by przyszłość unieść, w rachunki niepamiętne. By szedł wyprostowany, ciągnąc życia tobołek, a płochliwy smuteczek tylko łączył oboje. * Z poczekalni strzał zabrał putto go i w zegarze zaklął czas, aby przysiąc ze wskazówek w nadmiarze: * — Lubić zwłaszcza mokre wiosny, aby ciągnąc się w płaszczach, unieść chmury w kapturze. Dogonimy się, uwierz! „Taka jednostka może sprostać.” Talerzyk, Raz Dwa, Trzy Druga wersja: Przedostatni przed porucznik 2 Nasze wiosny Wiosna. Buczy trzmiel radosny jak śmigłowiec z bliska. Prawie prosto w oczy. W krąg ćwierkają ptaki. Nawet puch zdrapany tuż pod drzewem — wysechł, gdy bez głowy — zamilkł. Przedostatni przed porucznik uciął sobie drzemkę. Krzepki, to i przeciął na talerzyk łatwo płaszczyk galaretki: — Dajcie go — nie rusałkom! — gada — Pięknobrewej, miłej — umiejącej snuć serdecznym palcem perspektywę. Po dziecięta dla jej objęć, rodzić, jemu będzie. Silna, aby przyszłość unieść, w co złe — niepamiętne. Szedł będzie wyprostowany, w dal ciągnąc tobołek, płochliwy tylko smuteczek złączy ich oboje. Z poczekalni strzał zabrał putto go, w zegarze zaklął czas, mógłbyś przysiąc — wskazówek w nadmiarze: — Polub nasze mokre wiosny, ciągnące się w płaszczach, chmury niosą się w kapturze. Uwierz w dzieci, uwierz.

Też mi się podoba :) A ja lubię szczerze takie mokre wiosny Które ciągną w płaszczach i zachwyt radosny Uniosą w kapturze też niejedną chmurkę I dogonię ciebie dogonię ze zdrówkiem. Pzdr 🌞

Super, że zdążyłaś na tę okoliczność :) Stąd i ze się zapewne z Pisarki skurczyło :)