Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

viola arvensis

Użytkownicy
  • Postów

    2 199
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    20

Treść opublikowana przez viola arvensis

  1. @Rafael Marius no i to mi się podoba :)
  2. @Rafael Marius mnie się przeziębienia nie zdarzają , może to ta spójność z naturą :)
  3. wieczorny, jesienny spacer za rękę mróz mocno łapie powinnam włożyć czapkę a stoję i się gapię nie wszystkie liście spadły wciąż tańczą z wiatrem cza-czę rozochocone lotem więcej ich nie zobaczę a drzewa są niewzruszone świat cały w koronie mają lato, jesień czy zima one się nie zginają ptaszęta mają to w piórkach zimno ich nie obchodzi deszcze, słota czy mrozy narzekać- to się nie godzi! nawet te małe robaczki choć ziąb je za czułki chwyta robią swoje namiętnie nie mają żadnych pytań z zachwytu ustać nie mogę więc śmiało do tańca ruszam tym pięknem, siłą natury niezmiennie, stale się wzruszam. przetańczę dziś cały wieczór z ptakami, wiatrem, drzewami i będę się cieszyć wiecznie natury cennymi darami. nie zginaj karku człowieku nie złorzecz i nie narzekaj tańcz, śpiewaj, czerp siły wszelkie i na nic lepszego nie czekaj!
  4. @Wędrowiec.1984 jestem pod wrażeniem całości! Po Mickiewiczowsku jakby i po mistrzowsku na pewno :)
  5. @Ewelina ładne połączenie tego smutku z rumiankiem :) Tekst na medal.
  6. @error_erros świetny wiersz ! Z podziwem.
  7. @Annie dzięki za odwiedziny! Tak właśnie bym chciała trzymać i Tobie życzę również optymizmu :)
  8. @FaLCorneL tak, tak. Skojarzyłam oczywiście.
  9. @FaLCorneL bardzo mi się podoba ten "serca dynamit" - nic tylko go sobie wziąć do serca 🙂
  10. @Ma_rianna_ serdecznie dziękuję! @Wędrowiec.1984 bardzo mi miło!
  11. @Nata_Kruk dzięki kochana ! To bardzo cenne co piszesz. Uściski 🙂 @Waldemar_Talar_Talar uprzejmie dziękuję ! 🙂 @Jacek_Suchowicz niesamowicie uroczo ! 🙂 @Alicja_Wysocka dziękuję ( lubię pływanie 😉)
  12. @Nata_Kruk uroczo! Gratuluję wiersza i przemiłej inspiracji 🙂
  13. Twarzą do słońca, tyłem do cienia, idę i spełniam swoje marzenia realizuję się jak życzenie twardo w pokera gram z przeznaczeniem. Plotę warkocze włosów nie zetnę ominę wszystko co podłe, szpetne swoje sekrety puszczę dla hecy założę suknię odsłonię plecy. A potem z wiatrem poromansuję on zawsze we mnie piękno znajduje pójdę przed siebie niczym zajęta beztroska, miła i uśmiechnięta. Pójdę przed siebie wydeptam drogę nową i moją bo wszystko mogę i nie przelęknę się, nie zawrócę wczorajszą siebie na zawsze rzucę.
  14. @Wędrowiec.1984 piękny, bliski mi wiersz. Z uznaniem.
  15. @ja_wochen bardzo dobra miniatura !
  16. @Alicja_Wysocka czuję niedosyt, proszę o więcej :)
  17. @Deonix_ bardzo dobry utwór!
  18. @Annie bardzo ciekawie, no i według wiary nam się dzieje... Pozdr.
  19. @Radosław tak, zdecydowanie za mało patrzymy w górę, wspominamy piękne chwile. Miła miniaturka :)
  20. @Ma_rianna_ uroczy wiersz. Chciałoby się czytać c.d :)
  21. @Monia świetnie zobrazowane!
  22. @Klaudia Gasztold piękny, udany wiersz!
  23. @poezja.tanczy Twój wiersz - wartość sama w sobie. Z uznaniem.
  24. @Wędrowiec.1984 "pielęgnować pokorę" - bardzo pięknie. Pycha dba o siebie sama ;)
  25. @Wędrowiec.1984 niesamowite, jak to każde zło można ubrać w ładne/ciekawe słówko ;)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...