Rolek

@Maciej Sawa Z jakiej części Polski jesteś?

@jan_komułzykant @jan_komułzykant Moda na idiotów jest już od dawna. Wystarczy posłuchać celebrytów i influecerów. Teraz jeszcze swoje dołoży szkoła.

Naiwny Maciej ze wsi Kurymnogie, Pijany wierzył, że ma trzecią nogę. Szedł i głośno śpiewał, Lecz się o nią wyjebał. Przyjdzie mu teraz, zaś brać zapomogę.

@Nata_Kruk Daje plus dodatni, ale ostatnie 2 wersy, to dla mnie zagadka.

@Tectosmith To, że mnie tu widzisz, jest jak najbardziej normalne. Możemy mieć inny światopogląd, ale możemy dyskutować. Właśnie o to chodzi. "Wyłonią się niechciane myśli... Przed tobą wyzwania a może i cel." Tutaj dostrzegłem Absolut. Jeśli chodzi o prymitywizm, to słowa i środki, których użyłeś są bardzo proste. Według mnie nie na tym polega poezja. Ale to moje zdanie. Nikifor malował tak, jak Ty piszesz. Widzę pewne podobieństwo do @Waldemar_Talar_Talar. Podkreślam, to moje zdanie. W końcu Nikifor zachwyca wielu.

@Tectosmith Czyżby? Tęsknisz za Absolutem? Dość prostą myśl a właściwie pytanie, poszarzyłeś prymitywizmem. Treść na plus dodatni, ale forma na plus ujemny. Pozdrawiam z Podkarpacia

@viola arvensis Wilcza, zajęcza... Przypominało mi się, jak kiedyś wkurzyłem mojego psa. W mc'donald, dawali takie królicze uszy. Założyłem je i w półmroku wszedłem do domu. Zbaraniał i mnie obszczekał, jak wariat jakiś. Pozdrawiam

Taka natura.

@viola arvensis @viola arvensis Ja spać za długo nie umiem I tak to sobie rozumiem Że jestem jak zajac pod miedzą A ludzie dobrze to wiedzą Złośliwe rano gadają I spać mi nie pozwalają

Rozciągliwa gimnastyczka z miejscowości Biecz, Dziennie trener ją naciągał, jak prawdziwy strecz. Podczas morderczych treningów I ciężkich bardzo mitingów, Krzyczała: "Mocno naciągaj, nigdy nie idź precz!"

@emwoo

@Kwiatuszek Nie wiem co napisać... Obraz Ci poślę. Chyba pasuje.

@violetta Franek K. to przypadkiem bohater mojego futurystycznego opowiadania. Prawdziwy Franek K., zwrócił uwagę na tą zbieżność. Świetne limeryki pisał. Ponoć jego już nie ma. Przykro

Dziady zawsze przepowiadały trafnie przyszłość... Pozdrawiam

Barierka -Dzień dobry pani! - prawie wykrzyczała dziewczyna, widziała bowiem, że Barierka najwyraźniej chciała wziąć nogi za pas. -Dzień dobry. - odwróciła się Barierka i się zawahała . Nie wiedziała już, czy ma zamiar odejść, czy pozostać. "Zimno, to w końcu styczeń." Pomyślała. -Dawno tu pani nie było. Nie widzieliśmy was tutaj wszystkich, już od jakiegoś czasu. Widzi Pani, ja przyjechałam, tutaj do stolicy z Podkarpacia. W Liceum w Prędocinku prowadzę gazetkę szkolną, razem z kolegą i koleżankami. Skoro już panią widzę, to może uda mi się przeprowadzić, jakiś krótki wywiad. Wiele się o pani, przepraszam o was, mówiło ostatnio. -Starała się dziewczyna a jej niebieskie oczy, maksymalnie się rozszerzyły. Doświadczyła już, że jej oczy potrafiły działać "cuda". Na przykład, potrafiły przesunąć klasówkę z matematyki u prof. Kowalskiego o tydzień.Barierka jednak nie była przekonana. Widziała, jak sypią się modre skry z oczu dziewczyny, ale one nie działały na nią. Barierka bowiem swoją płeć określała jako pangender. Właśnie się dowiedziała, że ma rozmawiać z kimś z Podkarpacia. "Może uwielbia się modlić w kościele katolickim i na co dzień nosi moherowy beret? Kurdę, spieszę się na tramwaj." - Pomyślała. "Chyba nie chcę mi się rozmawiać z kimś takim..." Postanowiła zadać więc pytanie kontrolne. Ułatwi ono trochę podjęcie decyzji. - Czy poznałaś kiedyś Murzyna?- zapytała Barierka, tak ni stąd ni z owąd. Teraz dziewczyna się zawahała. Wzięła jednak głęboki oddech i odpowiedziała. - Proszę pani, mówi się Afroamerykanin albo Europoafrykanin. Owszem poznałam jednego na turnieju koszykarskim. - I teraz skry posypały się obficie z jej chabrowych oczu. Barierka nie chciała poznać po sobie, że zaskoczyła ją ta odpowiedź. - No, naturalnie, mogę poświęcić ci parę minut. - Odpowiedziała, nieco zakłopotana. I tak jak gdyby się obraziła. -OK. Więc gdzie byłyście, jak was nie było... O, przepraszam to głupie pytanie. Gdzie panie przebywały przez ostatni miesiąc?- zapytała dziewczyna. - O, to proste pytanie.. Byłyśmy na szkoleniu. - Odpowiedziała barierka. - Na szkoleniu? - Dziewczyna się zdziwiła. - Tak na szkoleniu, gdzie uczyłyśmy się oceniać i podejmować decyzję kogo przepuścić a kogo nie. - Odpowiedziała barierka. - To tak jak w tym programie "Mam Talent". - Kontynuowała barierka. -Gdzie to się odbywało? Jaka była atmosfera? Kto wykładał? - Pytała dziewczyna. -Nie jestem upoważniona, aby odpowiedzieć na te wszystkie pytania. Powiem tylko, że szkolenie odbyło się pod hasłem przewodnim; "Bo dość już tych barier nastawiano między nami". -To chyba niezbyt dobrze dla barierek? - Zapytała dziewczyna. -To zależy, z której strony się spojrzy. Weźmy takie słowo "nami" z naszego hasła przewodniego. Czy każdy to my? Na przykład czy ci z Podkarpackiego np. to my? - I tu barierka zorientowała się, że popełniła gafę. -No wiesz, zawsze są wyjątki od reguły - dodała na pocieszenie dziewczyny, ale była zawstydzona. - Tak więc zawsze się przydamy a nie będziemy nas dzielić. Będziemy tylko barierkami między nami - nami a tamtymi. - Kto wykładał na szkoleniu - pytała dziewczyna. -Nasz mistrz i mentor- odparła bez wahanie barierka. - Wolę tu nie przytaczać personaliów. Jest wspaniały, prawdziwy showman. Właściwie to kiedyś mówił o "szpecących barierkach". Ja przeszłam odnowę i nie jestem już szpecąca. - I tu barierka wykonała piruecik, taki Tulup i szeroko uśmiechnęła się do dziewczyny. Rzeczywiście pręty były błyszczące a podstawki zupełnie nowe. -Jakie są plany dla pań na przyszłość? - pytała dziewczyna. - "Wtedy, kiedy będziemy potrzebne, to będziemy. A wtedy, kiedy nie będziemy potrzebne, to nie będziemy". To też był ważny element szkolenia. Jest super, bo mamy więcej wolnego. Nie musimy wiedzieć, kiedy będziemy potrzebne i zaprzątać sobie tym głowy. Ot jesteśmy na wezwanie. Po krótkiej służbie właśnie teraz mamy wolne. -Tak. Więc kiedy znowu będziecie barierkować ? Mówią coś na mieście? - dziewczyna zastanawiała się, czy użyła właściwych słów. -Jak już wspomniałam, tego nie wiemy. Ale na pewno będą okazje. Ostatnio przy Pałacu Prezydenckim wyręczył nas zepsuty autobus. - odpowiedziała barierka. -Dziękuję za rozmowę - powiedziała dziewczyna. I pomyślała zadowolona, że wraca na Podkarpacie. -Proszę bardzo. Mam nadzieję, że nasza młodzież przeczyta ten krótki wywiad i wyciągnie jedynie słuszne wnioski. - powiedziała barierka i popędziła na autobus, który akurat się nie zepsuł.

@jan_komułzykant Oj tam, stoi ocet, leży też wędlina Ceny są jak w Polszcze - tania wieprzowina. Gadał mi kiedyś stary dziad: Swinioujście u nas na zachodzie, Świnioprzyjścia nie masz, gupi narodzie.

@Klip Uwielbiam twoje dwuznaczności. Pozdrawiam z łikendem

@Somalija To dobrze że Ci wstyd. Bo jestem z podkarpackiego, właśnie wróciłem z kościoła, gdzie przebywałem w rozmodlonym tłumie a byłem w nim w moherowym berecie, wykształcona nadczłowieczko z lewicy laickiej z wielkiego ośrodka, zwanego michnikowszczyzną. To co piszesz to pogarda dla ludzi. Nie mam nic więcej do dodania. Amen

@jan_komułzykant

@Somalija

To trochę dla mnie niejasne... Tak, tak Polska to nienormalność.

@poezja.tanczy TAK, to stereotyp. Ci ubecy w latach od sześćdziesiątych do osiemdziesiątych, byli trochę łagodniejsi. Nie miałem na szczęście styczności. Dwa razy, tylko pałą dostałem od zwykłego milicjanta, pod koniec stanu wojennego. Pozdrawiam

@Tectosmith Wiem, że zawsze będę miał niewiele polubień. Jestem nieprawomyślny światopoglądowo. Ale jest to poświęcenie na które jestem przygotowany (jak lord Farkład).

@viola arvensisDziękuję Wiolu...

@Tectosmith Dostałeś limeryka o sobie w prezencie i nawet nie odpowiesz na pytanie? @sam_i_swoi Nederlandia czy Nibylandia. Tam nie ma hamulców, Więc tak wielu twórców.