Stracony

Tak, tak widzę słupki popularności. Jeszcze trochę, to napiszesz wiersz jedną kropką i to będzie objawienie poezji :)

Tego nie wiem na pewno. Nie jestem zawodowcem, bawię się tylko poezją. Poza tym odpowiada mi wrażliwość spotykanych tutaj osób. Co do mojej odpowiedzi, to zrobiłem wyjątek i to wyjątkowo :) Nie za bardzo lubię jak ktoś wierszem odpowiada na wiersz, dodając swoje trzy po trzy. Co do wróbelka ( raczej mazurki się spotyka) to moje ulubione ptaki. Są skromne ale niesamowicie radosne i energiczne. pozdrawiam

@Berenika97 Ledwie co rozwinęły się liście a już takie obrazy maluje natura :( Dla mnie najpiękniej jest w czasie kwitnienia "mleczy". Trochę niepokojące haiku, ale piękne i wymowne. Forma bardzo mi przypadła do gustu. Czy odpowiedź to 7-7? Tak wyczytałem:) "Nastroszony wróbelek Przysiadł w cichym kąciku"

Lubię samotność, ale w dobrym towarzystwie :)

@Poet Ka Ciekawe co jest w róży, że takie skrajne budzi uczucia? Fakt, piękno i kolce, może to wystarczy. Jeden z najpiękniejszych i najsmutniejszych wersów jakie znam: " Róża to kwiat albo imię umarłej dziewczyny. Różę w ciepłej dłoni można złożyć albo w czarnej ziemi." oczywiście T. Różewicz

@Waldemar_Talar_Talar Ja napiszę tak, sporo czytam Twoich wierszy i myślę, że słońce, lato, dzień długi po prostu Ci Waldku służy :) pozdrawiam serdecznie

@Werka1987 To jak Litania do Gór. Można zabrać do plecaka na wędrówkę. Życzę zagubienia by siebie jednak odnaleźć :) pozdrowienia

He, mi to przypomina czasy, kiedy z dziewczyną chodziłem po Karkonoszach i też miałem taki zachwyt. Myślałem o , "widokach na przyszłość nieodległą" :) Wiersz faktycznie dość osobisty, otwarty. Pozwala na umieszczenie własnych przeżyć. To dobry wiersz.

Nic a nic nie zrozumiałem :) JEDNAK dawno nie czytałem tak delikatnego i aksamitnego wiersza. Jak dobrze, że są poeci, którzy jeszcze w ten sposób tworzą.

@Poezja to życie Piękny wiersz. Bardzo dojrzały. Cierpienie w nim sprawia, że poeta dojrzewa. Pragnienie miłości jednak trzyma jak grawitacja. Długo zajęło mi zanim zrozumiałem, że to nie miłość jest największa jaką można dać, ale wolność. Chciałbym, aby te dwa słowa padły w końcu. Niech peel je uwolni.

Szukam tego co będzie potem, bo to przybliża mnie do odpowiedzi o sens tego co jest teraz. Tak to chyba czuję. Dziękuję Waldku i pozdrawiam. @Stracony @Benjamin Artur @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @piąteprzezdziesiąte @Poezja to życie Bardzo dziękuję za uznanie, że utwór jest wart przystanku i refleksji. @Berenika97 Może nawet Twoje pytanie "dlaczego jestem sam" lepiej tutaj pasuje niż "samotny". Bo przecież nie chodzi o samotność wynikającą z braku kogoś przy boku, ale samotność w tłumie. Rozpaczliwe wołanie do Człowieka i o Człowieka. Utwór mógł lepiej to oddać, dlatego cieszę się, że mimo to jakoś się "sprzedał" :) Kolejny niedokończony wierszy, może uzupełni i dopełni przeżywane rozterki. Bardzo dziękuję Bereniko.

Rok 47 , to też rok powrotu mojego Ojca z Wielkiej Brytanii po demobilizacji. Wrócił, bo rodzina pisała, że nie jest źle. Później meldował się co chwila na UB. Właśnie pudełko po landrynkach, kilka żyletek nowych jeszcze Wilkinsona, worek British Army Kit Bag- to pamiątki pozostałe po tym okresie. No i jeszcze medal "Bolonia". Wzruszające, że piszesz o tych czasach, chodź o wydarzeniu, które działo się równolegle. Kiedy nasze podziemie przestało istnieć. Tzw. Zachód wypiął się na nas. dziękuję Ci za ten utwór i za to, że to Cię po prostu obchodzi, wzrusza i inspiruje.

Ha ha, ciekawe. Uśmiałem się Violu :) pozdrawiam @Stracony @Poet Ka dziękuję za chwilę zatrzymania u mnie. Bardzo miło :)

@Berenika97 Naruszyłem jak widzę Twój przekaz, a może odebrałem właśnie, kto wie. Pięknie interpretujesz. Chce się powiedzieć "mów do nas jeszcze" :) Mam dobrą muzykę, więc pocieszę się tą interpretacją. Dziękuję

@LessLove Ciekawy wątek poruszyłeś. Myślę, że odnalazłbym spokój we wspólnotach pierwszych chrześcijan. Jak już jest "telewizor, meble, mały fiat" i musisz o to wszystko dbać się robi trochę problem :) wzajemnie pozdrawiam :)

@Berenika97 "Ora et labora"

miliardy istnień ginie w czeluściach historia wymierania trwa któż za potęgą i marnością stoi? wypadek czy Stworzenie? czy donikąd prowadzą drogi? z gwiezdnego pyłu ulepieni przemierzamy Wszechświat nie szukam odpowiedzi co będzie potem chcę wiedzieć dlaczego samotny jestem teraz?

@Waldemar_Talar_Talar Popieram głosy chwalące Twój utwór Waldku.

@karenka dziękuję za nader przychylną refleksję i odbiór nastroju @Berenika97 mam takie chwile w których wątpię w sens istnienia poetów i ...dlatego tutaj zaglądam i widzę ludzi podobnych sobie. Bardzo dziękuję za odwiedziny! @Poet Ka @Leszek Piotr Laskowski dziękuję, że sam nie muszę tego czuć, że jest się z kim podzielić

Myślę Waldku, że wiele wspólnych myśli tutaj na papier (ekran) przelewamy i się razem trzymamy :) pozdrawiam

facet siedzi w szafie pełnej ubrań kobieta zarzuca byle co w pośpiechu

Wierzę, że na dnie coś zostaje, co w końcu da początek kolejnemu " Wielkiemu Wybuchowi". Inaczej całe te zmagania na nic by się zdały. Dziękuję za chwilę poświęconą. @Stracony @Wiechu J. K. dzięki za przystanek :)

@Nata_Kruk Łączę wszystkie wersy ( pomijam *) i jestem nasączony tym uporczywym wręcz trwaniem natury. Pozwalasz nastrojowi żyć i odejść kiedy zechce. To tak dodaję jako ps. :)

@Berenika97 ...i stal się smartfon narzędziem pieszczoty, tej pierwszej , tej zdziwionej ... :)

@Nata_Kruk Pięknie oddany nastrój ostatnich poczynań natury. Zmęczenie lekkie jak zmęczenie kochanków. Wszak mamy lato, noce duszne, piękne, ciepłe. Łany zbóż w kolorze słońca i ta polska zieleń drzew niepowtarzalna. Bardzo lubię wiersze przeszyte przyrodą i ludowością, którą tutaj dostrzegam. Dziękuję.