Leszczym

@Dared to nie jest takie oczywiste wcale a wcale ;)) Dawno nie byłem w bibliotece, gdzie można się nieźle zakopać, ale w necie z dajmy na to jakimiś zasięgami przysolić i oberwać można że aż huczy gra i buczy...

@Dared o ano właśnie, dodatkowa sprawa, że kopiesz się ze zwierzęciem w gruncie rzeczy nie bardzo winnym sytuacji, bo również wykorzystanym perfidnie przez cesarza, choć z nim bezpośrednio po prostu nie masz jak się pokopać...

@Maciej Midor Mi akurat ten wiersz "przypadł do gustu" ;))

@alicja medine Ślicznie dziękuję za słówko ;)

@Dragaz Tylko żeby nas ta prawda nie "uziemiła"...

@Wędrowiec.1984 Dobrze. Ok. Ale głupie to, czy mądre? Słuszne, czy niesłuszne? @Wędrowiec.1984 Poza tym wymiaru duchowego wbrew pozorom można się doszukać bo kopiąc się ze sługusem oszalałego cesarza z zaburzeniami religijnymi w pośredni sposób walczysz z nim samym...

@Wędrowiec.1984 No i załóżmy, hipotetycznie oczywiście, że w obronie praworządności albo nawet religijności (znając zaburzenia Kaliguli w tym zakresie) zaczynasz kopać się z koniem senatorem. I co wtedy? I jaki ma to wymiar duchowy? Takie tylko, żartobliwe mam nadzieję, mini...

Pomyślał, że koń Kaliguli nie wie co czyni, rządzi głupio i bezsensownie, w czym absolutnie nie można mu było odmówić racji. Postanowił więc pewnego dnia, że pokopie się z koniem Kaliguli (niejako w obronie), choć przestrzegali, że kopać się z koniem nie jest warto. Oberwał. Marnie na tym wyszedł. I tylko zadeklarowani kandydaci na świętych zadawali sobie na bazie tego jakże pouczającego i dającego wiele do myślenia przypadku, czy kopanie się z władnym idiotą zasługuje na niebo, czyściec, czy piekło? Warszawa – Stegny, 03.01.2024r.

@MIROSŁAW C. Woowww. Świetnie ująłeś to "zjawisko" !!! No naprawdę, udało się :))

@Marek.zak1 Ja tam uważam, że lepszy alkoholik niż pracoholik, bo przynajmniej jest zabawnie :)))

@Marek.zak1 No ale może przynajmniej mieć czas dla lubej, a podobno - mówią tak niektórzy i niektóre - że to przydatne jest :)))

@Ewelina Tutaj pełna zgoda.

@Ewelina Ja również pozdrawiam w Nowym Roku ;) A ze słowami - wiadomo - łatwiej powiedzieć a trudniej zrobić ://

Nic tylko nie ulec w tutejszym roku terrorowi strachu rozsiewanemu przez władnych lękających się aż do przesady. Warszawa – Stegny, 01.01.2024r.

@Monia Bardzo dobry wiersz, a na aniołów to nie ma co tutaj liczyć :)

@Andrzej P. Zajączkowski Tak czy inaczej świetna robota!! Dzięki !

@kwintesencja Woow !!! Wesołego :)

@Kasia Dominik Bardzo bardzo !!!!

@Bożena De-Tre Tym razem, bardzo, bardzo się udało. Świetny wiersz!! Najlepszego !!

@Dragaz Ekstra!!!! Jak zawsze :)

@Marcin Sztelak Dobre i interesujące!!

@Marek.zak1 Tak, tutaj relatywnie jest trudno o spełnienie i to na wielu obszarach :// Również pozdrawiam.

Pewien poeta, aczkolwiek nie muzyk i żaden autor piosenek, co trzeba tutaj zaznaczyć, tworzył sobie spokojnie niespokojnie na jednym z osiedli dużego miasta. Przyznaję, że był trochę zabawnym gościem, gdyż przez całe życie uważał, że uda mu się pewnego razu zmieścić świat w swoim wierszu. W ogóle miał w planach cały świat tam umieścić, w dodatku z literacką wprawą, na co reagowano często osłupieniem, gdyż jest przecież powszechnie wiadomym, że rzecz to niesłychana i z gruntu niemożliwa. Jednym słowem kompletnie nieosiągalna. Po kilkudziesięciu latach wspaniale wyrzuconej w błoto pracy, zresztą pozbawionej jakiejkolwiek możliwości spełnienia, ktoś, a nawet grupa jakaś choć zupełnie nie wiem co za jedna i w jakiej liczbie zaczęła się przymierzać, aby w sposób bardziej ponadczasowy docenić jego znojne starania. Ktoś, choć ja akurat nie wiem kto i się tego nie domyślam, wdał się z poetą w rozmowę na temat, która być może nawet mogła uchodzić za interesującą. Zmęczony życiem poeta i właściwie również trochę obrażony i chyba najbardziej nieodwzajemnieniem materii i energii wieloletnich usiłowań został w końcu zmuszony do wyznania takiego oto podsumowania, które niniejszym zacytuję: „Zaś po mojej śmierci możecie mnie pocałować w płytę”. Koniec cytatu. I być może nawet, choć nie znam tej historii do końca koniec jego przejścia do historii, bo przecież świat bardzo lubi się niekiedy na kogoś obrazić, lubi o kimś zapomnieć, a najbardziej chętnie tak czyni wtedy dopiero gdy naprawdę ma za co. Koniec historii. Warszawa – Stegny, 30.12.2023r. Inspiracja – Poeta Wielebor (Twoje wiersze.pl).

@sam_i_swoi Nie szykuję podsumowania, ale faktycznie myślę właśnie nad jakimś wierszykiem :)

@Rafael Marius Taka prawda niestety, a miałem tę okoliczność możliwość gdzieniegdzie zaobserwować ://