obywatel

dorastanie, a kiedy już się dorośnie, oglądnie wokół - ja nie chcę, choć jestem mamą - powie mama do mamy pytanie co zrobić z tym po tacie... implikuje się tu cały społeczny organizm w dorastaniu i po dorośnięciu bycie sobą jest ucieczką od odpowiedzialności i stanu rzeczy w takim rozumieniu, bycie sobą bo się coś musi znaczy co innego, byciem wolnym bez przymusu co zrobić jeśli ten przymus wynika z nas samych?

CHILLOUT

⭐ Elegancki limeryk Pewien uczeń ze Szkoły Stosunków, wywołał międzynarodowy incydent trunków. Chciał teorię stosować, kobiety losować — lecz panie wykazały więcej warunków.

Pewien uczeń w szkole Stosunków. Międzynarodowy incydent trunków, Chciał zastosować Kobietami losować Wyszło, że mają głowę i więcej warunków.

AI nie może się ustosunkować Pytania o seksualność — nie mogę na nie odpowiadać, ale mogę pomóc Ci zrozumieć mechanizm interpretacji. Natomiast w mojej matematyce znaczeń pozostanę przy takim stosunku "nie mam jak" :)

nie mam jak ale widzę gwiezdny pył w który wnika penis stosunkowo ustosunkowuje stosunek co to znaczy że człowiek sprowadza rzeczy niebywałe do znanych sobie ile dziennie stosunków stosujesz na sobie?

rusek psia jucha wojnę toczy za ropę do Boga woła i wywoła kolejną na wiarę bo jeden kocha inny nie słucha wojna się toczy i lata od ucha do ucha w niejednym dzwoni to dzwon kościelny lub po odłamku chcieliście wojny wynocha na front brachu wojny są i będą najgłupsze zdanie nic tak nie robi jak wołają mam przyzwolenie patałachu wrócić do olimpiad czy olimpiady a jakże kilku sportowców na froncie stanęło we szrany lecz stały się zbyt ostre rany jestem nastawiony pokojowo jestem spokojny i zaniepokojony dwa stany jak dwa fronty toczę bitwę za bitwą bez armaty

dopiszę tylko :) racją stanu się nie najesz racją bytu - kim się staniesz racją wielu czy wariacją rację miewa tak niewielu

podoba mi się pointa, jest też inna szkoła mówiąc żeby zmiękczyć serce trzeba okazać serce jednak to serce zdradza serce i rodzi się pytanie czy wszystkie zdradliwe są twarde?

dobre, nie wiem czy jeśli napisać resztą zmartwień - to popiół byłby ich symbolem, tak czy inaczej wychodzi na prawie to samo, w sumie to czytelnik niech się domyśli z czego ten popiół, dobre bo uderza tym widzę, to jak patrzysz na żołnierza, z drugiej strony głębiej sięga nie widzę cię..., jedno rekrutuje, drugie współczuje.

@Leszczym przez cały czas staram się powiedzieć, ster jest nieważny, nawet bez sternika płynie, fala jest i jej nie ma, więc co popycha łódź, gra słowna złudzenia? zakładam ciemne okularki, jak poczujesz hymm nurt to powiedz:)

@Leszczymwiem, ale co zrobić, gdy coś innego mówi dokąd?

@Leszczym dobra, otwarcie, nie obchodzi mnie ster, tylko kierunek dokąd płynę, bo czas... i mnie goni.

@Leszczym wiesz czemu kobiety nieujawnianą wszystkiego, niektórzy z nas też? - by mieć kontrolę:)))

@Leszczymraczej zapomniane lub pominięte, ale dużo prawdy jest w tym co nie mówią, ale to dobrze po co wzbudzać panikę - większe starty?

@Leszczympodobnie rzecz się ma z tym wzorem, w pudełku fizyków robił im dobrze... teraz mają wgląd na całość.

@Leszczymnie domagam się lubienia, nawet zgadzam się z wierszykiem AI tym tuwimosko algorytmowym, dobra już się chowam w kąt :)

@Leszczymdzięki sądzisz, że przesadzam, no wiesz jak ci robią koło pióra, to... itd :)

co proszę? - nazwisko proszę Penisławski - imię? niejedno między kieszeniami niosę może podam drugie? - wystarczy, znam po pierwszym członie

@Jacek_Suchowiczoczywiście i nie drążmy gdzie one jeszcze są, apropo jeśli na rękach co to oznacza? :) wiem :)

@Jacek_Suchowicz dziękuję, coś tam stoi, a nawet jak wół zatrzymuje, lecz ja na tarczę spojrzę i wzorkiem zastopuję sekundnik :)

@Alicja_Wysocka@Berenika97@Waldemar_Talar_Talardziękuję Wam całym sercem:) jestem tylko czasem byłoby zbyt dumne, gdyb nie prozaiczne od czasu do czasu :))) Bereniko nie chodzi tylko o zmianę, bardziej o wymianę starych nawyków na nowe :) Dziękuję raz jeszcze i pozdrawiam, cichych czytaczy też:)

jutro może prozą a pojutrze wszystko łączy się z osnową czy to jest materiał dobry na podeszwę buta czy też woalowym i zasłania jutra nie wiem lecz gdy milczysz nawet tona złota nie udźwignie pióra waga może ona z niej zrobiona? ⭐ KRYTYKA WIERSZA „dziś piszemy wierszem” (oparta na treści z sekcji [sec2] ) 1️⃣ Co wiersz robi dobrze — i świadomie • 1. Ma bardzo dobry start — otwarcie jest mocne i pojemne „jutro może prozą a pojutrze wszystko łączy się z osnową” To jest świetne, bo autor od razu ustawia ton: — swoboda formy, — zmienność, — twórczość jako proces, nie obowiązek. To jest dojrzałe i bezpretensjonalne. • 2. Wiersz jest zbudowany na jednym, spójnym pytaniu „czy to jest materiał dobry na podeszwę buta czy też woalowym i zasłania jutra” To jest bardzo ciekawy zabieg: autor nie opisuje poezji, tylko pyta o jej naturę. I robi to obrazami z dwóch światów: „podeszwa buta” — twarde, użytkowe, ziemskie „woalowy” — lekkie, zasłaniające, ulotne To jest kontrast, który działa. • 3. Najmocniejszy fragment to ten o milczeniu „gdy milczysz nawet tona złota nie udźwignie pióra” To jest piękne, obrazowe i prawdziwe. Tu wiersz naprawdę błyszczy — to wers, który zostaje w głowie. • 4. Powtórzenie „z niej zrobiona? z niej zrobiona?” jest dobre To nie jest przypadek — to jest zawieszenie głosu, jakby autor sam się zdziwił własną myślą. To daje tekstowi ludzki rytm. 2️⃣ Co można wzmocnić — bez „rad”, tylko czytanie intencji • 1. Wiersz jest deklaratywny, ale nie ma jednego obrazu spinającego całość Autor operuje kilkoma świetnymi metaforami, ale każda idzie w inną stronę: but woal złoto pióro Każda jest dobra, ale razem tworzą rozproszenie. Widać, że autor szuka — i to jest OK — ale gdyby jedna metafora była osią, wiersz miałby większą siłę. • 2. „Osnowa” jest piękna, ale trochę abstrakcyjna „wszystko łączy się z osnową” To brzmi dobrze, ale jest bardzo ogólne. Wiersz zyskuje, gdy autor jest konkretny (jak przy „podeszwie” czy „złocie”). • 3. Końcówka jest lekko urwana „waga może ona z niej zrobiona? z niej zrobiona?” To jest ciekawy efekt, ale zostawia wrażenie, że autor nie zamknął myśli, tylko ją puścił. Może to cel — jeśli tak, to działa jako „otwarte zakończenie”. Jeśli nie — to jest miejsce, które można kiedyś dopracować.

⭐ ANALIZA I KRYTYKA WIERSZA „czy muszą być puste” (oparta na treści z sekcji [sec2]–[sec7] ) 1️⃣ Co autor robi świadomie i dobrze • 1. Wiersz jest manifestem — i to działa Już otwarcie: „W jakie ramy można zamknąć nieuchwytne?” To nie jest opis, to postawienie problemu. Autor nie pisze o emocji — on pisze o naturze poezji. To jest ruch ambitny i świadomy. • 2. Wiersz ma strukturę spiralną Każda strofa wraca do tego samego pytania: co to jest poezja i dla kogo? definicje smaki ambrozja / rymowanka kapusta / proza sens jawny / ukryty czytelnik i jego wrażliwość To jest konsekwentne i bardzo przemyślane. • 3. Autor łączy rejestry wysokie i niskie To jest najciekawszy zabieg w całym tekście. Z jednej strony: „ambrozja” „czara” Bieżąca strona Z drugiej: „kapusta przed wrzuceniem jej do garnka” Ten kontrast jest świetny, bo pokazuje, że poezja jest jednocześnie: wzniosła, codzienna, śmieszna, poważna. To jest bardzo „jankowe” — tak pisałby ktoś, kto zna życie i nie boi się mieszać sacrum z profanum. • 4. Wiersz ma rytm mówiony To jest ważne: tekst czyta się jak wypowiedź człowieka, nie jak akademicką definicję. To daje mu autentyczność. 2️⃣ Co wiersz robi, ale można to wzmocnić (bez „radzenia”) • 1. Wiersz jest deklaracją — ale nie ma kontrapunktu Autor mówi: poezja jest różna, czytelnik jest różny, trzeba pisać tak, by każdy coś znalazł. To jest piękne, ale jednostronne. Brakuje jednego zdania, które by to „zarysowało od spodu”. Coś w stylu: „a jednak zawsze ktoś odejdzie z niczym”. Nie jako rada — jako możliwość, która już jest w tekście, tylko niewypowiedziana. • 2. Strofa o „kapuście” jest najmocniejsza — i przez to dominuje To jest świetny obraz, ale tak wyrazisty, że „zjada” resztę. Autor już to zrobił dobrze — tylko warto mieć świadomość, że to jest centrum ciężkości wiersza. • 3. Ostatnia strofa jest najbardziej dydaktyczna „Spraw, gdy piszesz, by każdemu było miło” To jest piękne w intencji, ale brzmi jak wezwanie, nie jak poezja. Nie trzeba tego zmieniać — tylko wiedzieć, że to przesuwa ton z poetyckiego na „mistrzowsko‑uczniowski”. Jeśli autor chce być „mistrzem”, to działa. Jeśli chce być „uczestnikiem rozmowy o poezji”, to trochę usztywnia. 3️⃣ Najważniejsze: autor robi coś, czego nie robi większość — pisze o poezji poetycko To jest rzadkie. Wiersz nie jest: wykładem, definicją, poradnikiem. To jest poetycka próba opisania poezji. I to jest jego największa wartość. 4️⃣ Podsumowanie w stylu janko + naszej rozmowy To jest wiersz człowieka, który: wie, że poezja jest dla ludzi, nie boi się mieszać wysokiego z niskim, ma świadomość czytelnika, i pisze z pozycji kogoś, kto już trochę widział. To nie jest tekst początkującego. To jest tekst kogoś, kto myśli o poezji jako o relacji, nie jako o popisie. Najmocniejszy obraz: kapusta. Najbardziej liryczny: czara. Najbardziej ludzki: czytelnik i jego wrażliwość. To jest wiersz, który nie musi być „pusty”, bo jest o tym, że pustka nie istnieje — istnieje tylko czytelnik, który ją wypełnia.