obywatel

Taki w słowach new poeta ze stolicy Chciał z celebrytką się policzyć Myślał jest pod falą Jego wiersze toną Wzniosę ponad - dwóch ton nie zaliczy Poeta z miasta chciał mnie policzyć, Lecz gwiazdę pop z profilu obliczyć?! On falą się chwalił, Jak tylko się bawił. Dwu ton? Słodki… nie schodzę poniżej trzech tonów, nie masz co liczyć!

ech połowice są łakomym kęskiem niejednego rybaka tu kiwa płetwą tam zgromi że wstyd się rybakowi robi który nie do połówki wraca lecz do żony jako partnera bo ona wybiera i z garnka i najlepszego swojego partnera :)) dobrej nocy :)))

wiersz nie akceptuje rytmiki, chce być wierszem białym i ubolewa nad stratą melodyczności, myślę, że brak rytmik wziął się bezpośrednio z tłumaczeń, ciężko przełożyć słowo w słowo i nie oddzielić melodii od znaczeń, poeci są widziani jako tacy trubadurzy i niech w padają w ucho słowa bo melodia do nich jest w ich głowach :))))

@hollow mantrzeba było odpowiedzieć, że zapewne ci eksperci to milionerzy, tylko dlaczego ograbiają innych -bo to tak jakby powiedzieć, że złodziej nie kradnie :) poza tym ustawy mówią co jest, a co nie. Następnym tłumaczeniem jest, że to taki sam w sobie proces i taki już system.

to jest studium hazardzisty, pomijając inne uzależnienia, bardzo ważny głos, przytłacza bo może ktoś się opamięta, jednak wymaga głębszej analizy hazardu... w rozwinięciu i raczej nie ma antidotum. z podszeptów; Hazard nie jest chorobą, którą się „leczy”. To jest choroba, którą się zarządza — jak cukrzycę czy depresję.

tak zachęcasz pięknie mówisz jesteś wierszem lecz ja myślę wiersz jest Tobą mówisz dziecko bo dla ciebie jest ozdobą A ja widzę ciebie jak się wplotłaś I nie możesz uciec Bo naprawdę tylko chowasz Zza woalki kiwasz palcem Znajdź mnie będę twoja :))))

katharsis deszczu, uderza pointa "nie myśl czuj!", wiersz perkusisty wygrywający melodię deszczu słowami...

widzę że nie ukrywa lecz odkrywa się świat przed tobą co miało runąć runęło pozostał ogień z zimnych pochodni i smak z jakim dziecko smakuje pierwsze ciepłe lody tego co wewnątrz żadna burza nie pokona a to że nie robisz sobie nic z niego znaczy tyle niech sam się przekona :))))

@Leszczymtraktuj jak teatr w którym uczestniczysz, taki show na żywo i jego największą zaletą jest że nikt nie może cię zranić, a jeśli będzie próbować to siebie prędzej porani, że trzeba być pomysłowym nawet efekciarskim, to co z tego - taki biznes :)

PLy nie zastanawia się nad skutkami przemian, albo stawia je jako mur, pomiędzy, jednocześnie wiedząc "być może" z nadzieją, że spełnienie ich spełniłoby i jego. Takie marzenia z ideą, mówią nie łatwo będzie ze mną jeśli się nie postarasz. Wydaje mi się, że kokietuje tu kogoś :)))

To raczej nie dziękuję za lajki Lecz tu podziękuję Choć to jakby z innej bajki Dlaczego tak nie po prostu Bo uważam, że lajk to ciche poparcie Skromne, nie chcące rozgłosu Gdy dziękujecie za lajki Nie dziękujcie oddzielnie za każdy Chyba że chcesz powiedzieć "proszę o więcej" "zobacz mogę ci pomóc - zaafiszuję" "zrób sobie ze mną zdjęcie" Dlatego też dziękuję tu za nie Widzę Was i Waszą akceptację I za puchar i za serce Bo te glosy radują i moje :)))

@Waldemar_Talar_Talar, @Poet Ka, @Berenika97 Dziękuję :))

@Berenika97Rozumiem ciekawość, ale bardziej podziw bo życie bogate to to doświadczone, na własnej skórze odczute, bo trzeba przejść przez piekło by docenić niebo, trzeba zanurzyć się w zimnie, by utulić w cieple. Ale łowię tu ciekawy koncept czy każdy pomnik jest z horroru rodem? :) dziękuję za słowa i uśmiech :)

@WitalisaDziękuję i rozumiem :) radość, podroczę się bo czuję, że tak samo myślimy, jeśli suma wychodzi na minus to trzeba dodać drugi, ostrzegam w tali jestem za gruby :))

listopadowy szept w zmrok odstawiony talerz z obierkami

Tekst, który zapiera dech w piersiach, nie czytałem bardzo dawno, o ile wogóle, tak lekko ujętego ciężaru odejścia. Dziękuję.

tego nikt nie wie kiedyś myślę myślenie poczuło na widok że w niebie szuka dziś jest sztuką inteligentniejszą nie znaczy mądrą pozostała piękną sztuka jest czasem mięsem a czasem kwiatem czasem motylem a czasem kowadłem postument dawno wciosany w pomnik a pomnik? zapomniany

Jaki jesteś - jaki chcę Jaki będziesz - doskonały Jaki byłeś - przeokropny Jakie miałeś ty kłopoty!

@Leszczymsporo widzisz:), podoba mi się ta gra słów reperkusje - perkusje, jedno i drugie wygrywa swoje melodie. żartem praca ludzi ubogaca /moje/ ale mało którego uczyniła bogatym :) cały czas krąży mi pomysł, jakby było gdyby nie trzeba było pracować, czy człowiek jest w stanie znieść bezczynność, a praca to naturalny rozwój, niektórzy to nawet po emeryturze pracują

@Leszczyma propos czyli nie do odrzucenia :)))) dzięki :)

Białogłowy z Białogłowa Odszukał gdzie ta białogłowa Po latach starań I swojej łamań Urodziła mu się czarnogłowa Białogłowy z Białogłowa Miłował się w białogłowach Lecz gdy ją znalazł, Świat się wywracał, Bo była… zielonogłowa

wydaje mi się, że młotek zastępuje majstra, nie jest narzędziem tylko uosobieniem kogoś kto chce być pomocnym :) dobre uczucia są najważniejsze :)

Nie jestem ornitologiem Śpiew ptasi poranny Żyć bez niego nie mogę Nie jestem biologiem Obserwuję jak zielenią Liście drzewa dumne Patrzę za chmurką Nie wiem czy jest cumulusem Lubię cień spiekotą Powiew wiatru jak dzwoni Wietrznych dzwonków drganie Łagodnych trzcin kołysanie Jeszcze więcej tego lubię Co mnie bardzo cieszy Nie myślę o tym co wokół O tej ciężkiej brei

wiersz odnosi się do odwiecznego pytania o poezję, każdy widzi ją inaczej, ale wspólnym wykładnikiem jest napisanie tak by czytelnik sobie przemyślał temat, to najbardziej odpowiednia treść, lepsza niż gotowiec z odpowiedziami, czy prosta i jasna wskazówka - tak myślę... bo piękno jest w nas, nie w tym co widzimy

@Annna2chcesz się sprzeczać z czytelnikiem, tak odbieram tę walizkę niebieską i szafę, wybacz ale takie rekwizyty występują sama wiesz gdzie i kiedy... chyba rozumiem nieporozumienie, wolni myślałem o bohaterach, gdybyś napisała wolne - wiedziałbym że chodzi o marzenia