BPW
-
Postów
479 -
Dołączył
-
Ostatnia wizyta
Treść opublikowana przez BPW
-
Idzie ulicą na skraju miasta, Ale nie na tym basta. W dłoni aura niebieska, A z nieba pada rzęska, Bo w dłoni aura niebieska. Kroczy zakapturzony, świadomy że innością obdarzony. A w dłoni aura niebieska, Na chodniku malowana kreska, Bo w dłoni aura niebieska. Jednak jego dar ktoś zauważył, I takiego sobie wymarzył. A w dłoni nadal aura niebieska, I zachłanność męska, Bo w dłoni aura wciąż niebieska.
-
Moja seria wierszy w pewnym momencie będzie tworzyć całość historii (tak jak Marvel to zrobił). A zatem po kolei: Przez las czarny cz. I Przez las czarny cz. II Przez las czarny cz. III Przez las czarny cz. IV Przez las czarny cz. V Potem będę dodawać inne utwory w kolejności w takiej jakiej powinno się czytać. ? Pozdrawiam i życzę wszystkim weny. BPW
-
technologia
-
Amadeusz
-
Jednak wyznawczynie jej się znalazły, I za skórę Bogu zalazły. Nie bały się Śmierci, Bo były jej równe. A pierwsza w grobie się nie wierci, Bo do spełnienia ma jeszcze cele główne.
-
Perspektywa - pies (sylwester)
BPW odpowiedział(a) na BPW utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
Ja mam pięć psów i kupujemy ciche petardy aby tego nie odczuwały. Jednak sąsiad nie toleruje takich rozwiązań. Koty też tego nie znoszą. -
O ja cię Chryste! Z okien strzelają! Światła latają! A ja siup pod kanapę! Może tam potwór mnie nie złapie! Ja się boję i ogon podkulam, A mój pan hula! Ja wyglądam zza rogu, Już się skończyło. Dzień w nocy! Teraz zmykam pod kocyk! Tu się czuję najbezpieczniej, Ale bez, czuł bym się bezpieczniej.
-
Lek
-
Cieszę się bardzo ? Także mi miło ?
-
Ciemność, Jest ciemną jak mrok? A może świetlaną dla nocy? A jasność rano mroży twój wzrok, A mrok tańcuje o północy. Gwiazdy wieńce tworzą, Świetlane pomimo ciemności. Karety ciała wożą, I mimo wszech i istniejącej radości. Taki mój - ciemny - świat, Jednak takim mym zdaniem nie jest. Bo on jak czarny kwiat, Kwitnie pomimo że ładnym nie jest.
-
Dziurka
-
rura
-
-
Już odszedłem od was, Tam gdzie mrok nie sięga, Kiedyś nie będzie nas, Taka ma przysięga. A tam kwiaty rosną, Wbrew grawitacji, Dusze wstępują, I nikt nie pragnie owacji. No i szczęścia zaznają, Idzie tam gdzie chce, Uśmiech na twarzy mają, I każdy to wie. To ja! Wstąpiłem do raju! Jest tu... Jak na Ziemi w ciągłym Maju.
-
Ależ ja nigdzie sie nie wybieram! ? Tutaj jest mi dobrze. ?
-
Piszę to co mi ślina na język przynosi i na dodatek o tym co wena przyniesie. ?
-
Niektórzy myślą że go nie mają, Inni aby go znaleźć duszę za sprzedają, Jeszcze inni go nie widzą, A późniejsi z niego szydzą. Poeci ukrywają w wierszach sens życia, Ukrywają aby chronić naszego bycia? Lub unikają jakby to było piekielne zło, A może jest tu ukryte drugie dno..?
-
Idę do Ciebie, Z otwartymi ramionami, Mam wrażenie że się dogrzebie, Idę z niedosięgnięciami. Kopię i kopię, Z nadzieją, że znajdę, Trzymają moją fotokopię, Ale wiem że już nie zajdę. Trzymam nóż przy swej krtani, Bo wiem, że nie wytrzymam, Idę do Śmierci i żegnam was kochani, Przerwę ten smutny diagram.
-
Koło fortuny
-
szczęście
-
Chrumkanie
-
Prosiaczek
-
Znajomi
-
Ibisz
-
W związku z zimą nowy awatar!
STARY
NOWY
Wesołych przedświąt! ❄️☃️⛄?️
Mam nadzieję że w tym roku będzie zimniej niż wtedy kiedy była plucha. ?
.jpeg.0558e105f04fecab20198c07b1f23532.jpeg)
