MIROSŁAW C.

@Franek K W okolicy listopada ten stan braku zawsze się wzmaga. Dziękuję za komentarz.

@[email protected] Dziękuję za komentarz, bywaj zdrów.

@opal @valeria Bardzo dziękuję za wszystkie ślady zainteresowania. Pozdrawiam.

drzewa rosną i rosną biorąc pod opiekę osieroconą przez człowieka ziemię w kraterze wygasłej wędzarni powódź włoskich orzechów zainteresowała wiewiórkę odkąd przyjemny aromat wędzonki zabrałeś ze sobą anioły noszą przydymione skrzydła a korzeniom wszelkiego dobra brakuje smaku więcej powiem ci w swoim czasie pod Krzyżem Południa

Pozdrawiam.

@fregamo "To, co w przeszłości nazywaliśmy mistycznym, to w większości przypadków sytuacje, w których ktoś nauczył się wykorzystywać naturalne mechanizmy fizyki kwantowej w określonym celu.” Clue...

@fregamo Einstein, pewnie by polemizował. Pozdrawiam.

kto gra ziemią powietrzem wodą nami? o świcie czerwono wzeszłe ciało niebieskie nabiera mocy pod przymkniętymi powiekami lądujemy na słońcu dłonie błądzą gdzie chcą krople dźwięków na twoich śnieżnobiałych udach sączą się jak strumyki słów mocą boskiego wyroku wyrwanych naturze

@Dag @[email protected] Dziękuję za komentarze, pozdrawiam.

@fregamo Dziękuję. @Nata_Kruk Dziękuję za komentarz. @Stary_Kredens Duch, dusza i ciało.

w krainie bliżej nieokreślonej wkładam dłonie w księżycową poświatę wielki erudyta wyłania się z cieni w osobliwym milczącym preludium ja sługa rytuału z pozoru żyłem aż do tej chwili z pisania pobożnych traktatów obok przedmiotów mojego zachwytu wabi mnie triada kolorów powrót do pierwszego ogrodu

@MIROSŁAW C. Dziękuję za wszystkie ślady zainteresowania. Pozdrawiam.

w przychylnych stanach ducha bez zasłon i rozproszeń zdumienie uskrzydla nasze ciała w ramionach wiatru obejmuję przez ciebie niezmierzony świat wieczny cud na wiecznie żywej ziemi

@Sylwester_Lasota Ech, gdyby tylko, Adam, nie potknął się o własne żebro...

@siedem życzeń Tak jak piszesz. Tylko czasami, grawitacja 'studzi' najwyższe wibracje. Dziękuję za komentarz. @PuszKin taka fasmantagoria... Pozdrawiam.

po surrealnej orbicie. Dziękuję za komentarz.

o święte gaje gdzieś w nas tli się jeszcze żar waszych popiołów a nasi księża uparci wszyscy grzeszni jeno oni zacni prawdę widzą co nam czynić przystoi w mrokach leśnych miary w niczym nie mając sypać ziarno ptaszętom pragnąc się krwią nasycić i ze starych grzechów zdać rachunek wybiła godzina rozstania

@siedem życzeń Dziękuję bardzo, pozdrawiam. @fregamo Fizyka kwantowa - kuluary boskości. Pozdrawiam.

@MIROSŁAW C. Dziękuję za wszystkie ślady zainteresowania.

w strefie skrajnie małych odległości pierwsze drgnienie i okrzyk jestem tysiącem ech wstrząsając mrok na schodach szukam na niebie znaków w kroplach krwi drży powietrze prawda krzepnie

czyste powietrze absolutu w myśli w mowie i sercu chłód pozostawionych wspomnień budzi mnie o brzasku pejzaż słońcem malowany zroszony łzą wzruszenia eden utracony

@lich_o Poety, modlitwa nie wyleczy...

Cholera, już dość długo nie piję, a tytuł skojarzył mi się... Bez urazy, ale tekst mnie porwał. Pozdrawiam.

@Gabrys Co zrobić, nawet zabawki nie mają lekko na tym ziemskim padole:))

Poezja chodzi głodna, więc ciężką pracą zarabiam na codzienny chleb..