Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

MIROSŁAW C.

Użytkownicy
  • Postów

    2 757
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    12

Treść opublikowana przez MIROSŁAW C.

  1. @Ewelina Zmyślne mini. Pozdrawiam.
  2. @Berenika97 Mam taką przypadłość, że lubię meandrować wersami . I jeśli, to się jeszcze komuś podoba. To miło. Dziękuję.
  3. @FaLcorN "...za słabo trzyma za ręce..." Bo ostatecznie, jesteśmy niestety - śmiertelni. Dziękuję za komentarz. @Leszczym Też tak myślę:)) @Somalija Proszę bardzo. @Annna2 @KOBIETA Miło mi. Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.
  4. nabrzmiałe wersy poezji przykryte jedwabną metaforą jak lekko zwilżone usta wprawiają w ruch powietrze powtarzające się skrzypnięcia między naszymi udami zatrzymują w tańcu słowa z dzikich krain co jeszcze skwierczą cicho w sennych marzeniach ziemskiego przyciągania
  5. @Robert Witold Gorzkowski Ups ! :) Ubawiłem się. Pozdrawiam.
  6. @Annie Smartfonowy chochlik:)@KOBIETA @wierszyki Dziękuję, pozdrawiam.
  7. @Annna2 @Berenika97 Po prostu, tak czasami się w człowieku zadzieje .. @Leszczym Pióra w dłoń ! @bazyl_prost W sensie dosłownym, pełna zgoda. @violetta Taką mam czcionkę:) Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.
  8. nie działo się nic nadzwyczajnego kiedy w grudniowe popołudnie tradycyjnie przysypiałem w fotelu z kubkiem kawy w dłoni gdy nad zamarzniętym stawem nagie konary wiatr mierzwił bladymi skrzydłami a Bóg ten stary przechera w słomkowym kapeluszu palcem zbierał szadź z gałęzi i być może przypadkiem przepędził wróblowate spod jemioły i tak do samych korzeni tam gdzie rdzewieją garnki babci i gdzie mgła zawstydzona spływa rosą na te same historie od wieków co niczym świecidełka które wypadły sroce z dzioba bledną nagle ktoś coś szepnął czas na wielki powrót poezji
  9. @wierszyki To prawda, że już nas tak mało we własnym domu...
  10. @Simon Tracy Makiaweliczny tekst. Wróciłem tu po 24 godzinach, żeby znowu się bać... Pozdrawiam.
  11. @Berenika97 Mozna by to podsumować mało poetycznym cytatem; "Ktoś się rodzi księdzem, ktoś kurwą, a ktoś inny złodziejem. Czasami ma to dobre strony, bo się można poznać". Z rozlaną smołą pod stopami trudno poruszać się do przodu... Pozdrawiam.
  12. @A.Between Dziękuję bardzo, pozdrawiam.
  13. "Nie będę sam.Będę w najlepszym towarzystwie z samym sobą" Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.
  14. @jeremy Tak, bez znieczulenia. Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.
  15. bywało że między cieniem a duszą szukałem ścieżki z czerwonego złota tej sprzed narodzin na której zwoje papirusów podobłocza ukrywają żywe słowa na polnej drodze pijak w rozkroku o znajomej twarzy tak ten co w zaroślach się błąkał tam gdzie licho nie śpi i gdzie cicho sza zwilża rzęsy stoi niczym kamień omszały z opowiedzeń i wspomnień niezaistniałych
  16. @Tectosmith ...z trzewi. @Amber "...trochę przewrotny..." Tak jak życia niewyczerpalne źródła inspiracji. Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.
  17. @Łukasz Jurczyk "Cały świat jest jedną mową. Gdybyś tak się w ten świat dobrze wsłuchał, mógłbyś nawet usłyszeć, co sto lat temu mówili, może tysiące. Bo słowa śmierci nie znają." To mi tutaj pasuje... Pozdrawiam.
  18. @Berenika97 ...na granicy fizyki i metafizyki... U mnie to nierozłączna para. Dziękuję, pozdrawiam.
  19. @Leszczym Wariograf procentowy... :) Metoda analogowa, to bardziej ludzkie. Pozdrawiam.
  20. @Amber Dziękuję, pozdrawiam.
  21. @huzarc "Hegel powiada gdzieś, że wszystkie wielkie historyczne fakty i postacie powtarzają się, rzec można, dwukrotnie" (cytat, który Marks uzupełnił o "za pierwszym razem jako tragedia, za drugim jako farsa"). Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.
  22. @dach Po prostu - przednie !
  23. wszystko co widzisz z góry między jednym a drugim uderzeniem serca to naparstek atomów krzemu węgla i tlenu nie słyszysz krzyków w miejscu dawno zasypanych znaków gdy promień księżyca w lisich oczach przemienia się w czerwone kwiaty prozy i dzieli na dwoje światło w tunelu szept pijanych sołdatów komponuje sylaby w obłokach słodkawej woni przybywa imion do życia po życiu w spokoju własnego cierpienia przypominam sobie stare wiersze by zaczerpnąć mądrości i skoncentrować się na umieraniu
  24. @Maciek.J Znam takich, co po przeczytaniu tego wiersza... :) To wszystko to nic, ja to dopiero jestem chora..."
  25. @wierszyki Dziękuję. @Berenika97 Nie my ustalamy reguły tej gry. Trzeba próbować, "dobrze się w niej ustawić" :) Dziękuję. @Leszczym I to mnie cieszy. Dziękuję.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...