Moondog

@Jacek_Suchowicz cóż "żyjemy tak jak śni my-samotnie" więc to bardzo osobiste ale czy małe? @Witalisa dzięki wielkie

Sny Błądzą ulicami prawie jak duchy W melancholi czy w maraźmie Czasem podobne są do ludzi Choć ci nie biorą ich poważnie W sutrach świetlistej przędzy Nabiera większego znaczenia Wrażenie nieistotnych rzeczy Których nie trzeba upiększać

Ci co mają niewiele do powiedzenia Często mówią jednym jednym głosem Niuanse nie mają żadnego znaczenia Jeżeli z góry chodzi o kontekst Spaleni słońcem przeszli przez piekło Z wiarą łatwo popaść w półprawdę Dopóki walczysz nie jesteś zwycięzcą Dopóki walczysz to nie przegrałeś

@MIROSŁAW C. "To siedzi w nas jak szósty zmysł nic z tym nie zrobisz wiesz musiałbyś się chyba gdzie indziej urodzić". Chociaż u mnie przy okazji świąt nigdy tego nie było. A Twój wiersz bardzo zniuansowany Pozdrawiam

@Jacek_Suchowicz samo życie :) Pozdrawiam również @andreas i to jest libido:) pozdrawiam

Chłód przyległ do niej tak mocno Że już świadomie wybiera dystans Chociaż inaczej pożąda wolność Wciąż ją przyciąga jak woń narcyza Wyznacza asumpt i pętlę endorfin Aby słabości serca zagłuszać Szuka ekstazy w każdej skrajności Wciąż rozmazując czerwień na ustach Inspiracja Lars von Trier

@Natuskaa bardzo to spoko "i dobro ma różne twarze zależy czy jest syte" Pozdrawiam

@Magda1973 aż się dziwię czemu taki mały odzew Naprawdę świetny tekst Pozdrawiam

@Czarne Słońce druga wbija w fotel i ja chyba też mam podobne odczucia Pozdrawiam

@Amber ciekawy wiersz początek mnie ujął chociaż nawet nie próbuje interpretować @violetta jest na Netfixsie trzy odcinkowy serial sprzed dwóch lat i w tym roku wychodzi Nosferatu jednego z lepszych horrorowych reżyserów

@Ewelina Ależ fajny życiowy tekst Pozdrawiam

@Leszczym z dystansu można patrzeć z góry czasami ( a może przede wszystkim) na siebie Lekko ironiczny i zabawny tekst Pozdrawiam

Bardzo fajne Pozdrawiam

@Manek chwyciła :)

@andreas dzięki Z pozdrowieniem

@Manek trzecia zwrotka mnie cheyciła nie rozumiem tylko tego zabiegu z zaczęciem zdania od się Całość klimatyczna i podoba się Pozdrawiam

@Jacek_Suchowicz dzięki Również pozdrawiam

Nie pora teraz by być małostkowym A walczyć zawzięcie o względy Niechaj przyczyna naszej niezgody W serca zapędzi tembr werbli Wtedy zetrzemy się jak odyńce Póki drugiemu światło nie zgaśnie W nadziei że luba ucałuje sińce Bośmy z natury i krwi junackiej Lecz dziwi się ona o co ambaras Kierując ripostę do napastnika To już przesadna megalomania Żeby wygraną tak się zachwycać

@Gizel-la @Gizel-la nie zawsze tak jest nawet pisząc wiersz jest potrzebna pomaga się skupić i uspokoić Pozdrawiam

@Łukasz Jasiński no tak też można :) Pozdrawiam @Najdzięki więc Pozdrawiam

Kołyszą się znużone dniem fale Brzeg rozmywa dotyk kipieli A cisza leci wciąż z wiatrem By wracać w chwilach refleksji Cisza to przestrzeń dla myśli Cisza jest również samotna Lecz w niej ocean ukryty Zdaje się nie mieć końca

@Amber dzięki wielkie pozdrawiam:) @Rafael Marius o to chodziło

@Amber zatrzymał mnje ten wiersz dzieje się w nim sporo Pozdrawiam

Trafił wreszcie w boskie progi Łotr spod bandyckiej dintojri By sąd uznać wyższej instancji Wnet go przywitali w niebie Lecz wciąż pyta się sam siebie Za cóż Bóg tak z nim frymarczy Poznał jeno mordę w tłumie Bo ów ołowiany bukiet Darował mu na pożegnanie Tak zgęstniała atmosfera Łypie z byka na frajera I przeklina resocjalizację Tekst inspirowany utworem "Teodycea" a właściwie jest skondensowaną interpretacją w formie wiersza

@Leo Krzyszczyk-Podlaś fajne i trafne spostrzeżenia zatrzymał Pozdrawiam