Konrad Koper

Człowiek położył mrówki na ziemi i puścił „mały” strumień wody. Powstała fala straszna dla mrówek. Człowiek patrzy i zsyła żywioły. ( Robaki krążą.) Mrówki wołałyby : boże, olaboga…

Ładowaliśmy i czyściliśmy broń. Wołaliśmy : „frazy” goń. Marzyły się nam ideały, ale łowy się nie udały : same nagie rzeczowniki i bierne czasowniki. Ukazujące jednak czynniki. Polowaliśmy próżnie – nie.

W twoich oczach widzę dalekie planety. Nasza miłość schodzi na inną orbitę.

@WarszawiAnka Dobry i klasyczny !!

Były dinozaury. Zaistnieją „potwory” przyszłości.

@kowal Jest myśl !

@Dared Podobne ale inne !!

@Dared Miałem podobny- ale odradzili na innym portalu ! o.k

Cieszyli się, że umarł.

@bronmus45 Lekka satyra - limeryk !! 6

@RolekPrzyjazny !!

Używaj synonimy , homonimy i zważ na mnie.

„Podczas czarnej mszy, „wierszyki” zjedzą myszy.” - Pisze literat, nadęty laureat. Dodaję : Królu resztki na chwałę spopiel. * Adresatem jest drogi Popiel.

Sklepienie wiele ma z morskiego odmętu.

@Marek.zak1 Zgrabny ale mało czadu !! 4

Jako niemowlak uczył się mówić. Będąc starcem trzyma świecidełka. - Rzekł Sfinks.

@-_Marianna_- Filozoficzny- nietypowy !!

@iwonaroma Nie do końca prawda- ale inspiruje...

Często spirala zamyka się w trefnym punkcie.

Chciałbym umieć gwizdać - na co dzień.

@Marek.zak1 Mądre i zgrabne.

Byli już szatańscy prorocy.

@Leszczym Miła abstrakcja !!

Domy, podwórko, zaułek… i młode listki.

Ogród był labiryntem z żywopłotu, kwiatów… w nim stały pomniki. Przechodziłem przez ogród zamyślony, zdziwiony, niestety zgubiłem się. Myślałem, że posągi ożyły i szepczą… Przerażony przeszedłem, obok pomnika Ewy. Przy nim była wskazówka jak wyjść z labiryntu. Dużym łukiem minąłem, węża i nagą rzeźbę. ( Były z martwej wierzby.) Przy znaku archanioła jest wyjście- wyszedłem.