Konrad Koper

@ais Lekko naciągany rym, ale...

W zamieszkałej puszczy, obok strumienia, stoi niezwyczajny fortepian.

Wzywa was czas ! ( Życzenie mas.)

Na nici pajęczej zawisły krople, rozczepiają światło.

W różowych okularach można zagubić się.

Nie przypinaj dobrych uczynków do płaszcza, bo można go sprzedać.

Ze studni czerpiemy wodę, odbija ona niebo.

Są białe, czarne i przemalowane owce. Wilk łapie czarne, usprawiedliwiając się. Gdy przechodzą owce przez rzekę, wiele z nich traci jasną barwę. ( Jest więcej czarnych.) Wilk jest zamyślony i cieszy się.

Z ziemi wybijają źródła. Chodzą po niej lisy, wilki, daniele… Doświadcza ją aura : raz grad, raz tęcza… Powstały poematy o ziemi. Z niej Bóg stworzył człowieka.

@Dekaos Dondi Jest myśl !!

Najstraszniejszy jest neologizm porażający duszę.

Z miecza zrobił ozdobę, a oni pałkami…

@Dekaos Dondi Genialny !!

pieniędzy zatopiłem się po czoło, tonę.

Panowała harmonia. Spojrzałem na obraz, ukazywał burzę i tęczę mającą „sto” odcieni. Promień mający szczególną barwę, przeszył mą duszę. Odczułem ból.

@Wielebor Przedłużenie mojej myśli- przypadek !!

„ Plunatoidy” zabrały nazwisko Plutonowi.

Sądzono człowieka. Najpierw sędzia filozoficznie przemawiał i używał dobitne słowa. W sali także siedzieli : człowiek, przysięgli, archanioł, diabeł… Skrzydlaty obrońca mówił szczerze i prosto. Wymieniał aspekty duszy. Natomiast antagonista czart wymieniał okrągłe słowa i ukazywał brudy życia… Przysięgli dokładnie wysłuchali. Nie mieli łatwego zadania. Człowiek dostał wyrok w zawieszeniu.

jest w welonie i białej sukni. Na szyi nosi bogate korale, amulet i różowy dzwonek. Gdy na chwilę odchodzi dzwoni nim.

Mówią do mnie teatralnym szeptem. Moja ręka drży.

@Rolek Trafiony- niezatopiony !!

Rozmawiam ze sobą. To jest dialog !

Odrastają ramiona rozgwiazdom - morskim gwiazdom.

Na horyzoncie zobaczyłem gwiazdę- nadziei. Materia ciała niebieskiego jest gorąca. Podobną iskrą roznieciłem ogień. Razem grzejemy się.

@Brevkbevt Na coś wygląda...