Justyna Adamczewska

O co miałam się obrazić? O działania twórcze? :)))

Pierwszy wers "typowego" haiku powinien odnosić się do określonej pory roku, dnia itp. Poza tym drugi wers to tzw. "cięcie", dlatego tam stawiamy myślnik. Miłego dnia. * milusi dzionek - koszmar widać jakiś trop spętane wiązy Wiązy - drzewa, "Koszmar z ulicy wiązów" - Freddy. Justyna.

P. S. To nie jest prawdą. Odsyłam do lektury. Podszepty chwili. Haiku.Mariusz Parlicki.(wyd. Krakowski Oddział ZLP, Kraków 1997)

* I mroźny czas zorzy ostoja dla twardych stóp - ziemia niczyja Pozdr. J.

Bez komentarza.

No tytuł - dedykacja już jest (od początku był/a) Pozdrawia - Justynka

Kra - kra zakrzyczał ptak wra - wra odpowiedział mu brat to tchnienie życia nie tylko swat. Kwiecień 2017 . Justyna Adamczewska

Niedługo przestaną. Poezja, proza, w ogóle Sztuka są jak leki ( nie lęki, które zabijają). A to haiku dla Ciebie, Panie Gieesz: *I ułomny czasie - ożywcze tchnienie woli duchowe trwanie Tytuł - dowolny lub sam go nadaj. Pozdrawiam, J.

Haiku mroźne * I mroźny czas zorzy - ostoja dla twardych stóp ziemia niczyja ** II trwanie wieczności - kry o człowieczych formach trzaskający wzrok *** III północ Grenlandii - zamarznięte życie w tle dyszą opary **** IV duchy przeszłości - zastygły w trwałych formach gdzie jest pobudka Luty 2015 r. Justyna Adamczewska

Może też lepiej "oczyma" niż "oczami"

Najciekawsze wersy. O przecinkach zapominasz (sposobie ich wstawiania: "Tęsknię, za Twoimi tulącymi oczami, ..." Pozdrawiam. J.

Haikowy wiersz, ale w haiku, jeśli tak można nazwać te trzy strofy (5 - 7 -5). ok. Jednak pierwszy wers haiku musi być związany z porą dnia, roku itp. Nie ma też rymów Pozdrawiam. Miniaturka mile była czytana przeze mnie. Z poważaniem J. A.

www.youtube.com/watch?v=3mtlDc072cE Przestworza budowli blond w oczach błękitnych jak rozum przymigdalony blizną na krzyż wiatru powiew rusza maszyna bezmiar uczuć metalowy lęk węszenie krwi w otworach mieczy czytanych ksiąg na gruzach stali rozum i walka odcięte tu wieloznaczność grzechu barwnego ofiarowane płomieniom zła szatom szacunek rozwagą dłoń skoki ciśnień stelaże tytanu warto pomieszać ogłupić się Lipiec 2017 r. J. A.

Hej, M.

I zrozumiałam, dzięki Twojemu wyjaśnieniu. Dziękuję. J.

Witaj, Marlett. Taka "głośna prośba" ze strony determinacji? Krzyk o tym, co oczywiste. Dziwny wiersz. Pozdrawiam.

A toż 8. sylabowiec. Ot ten dla CIEBIE, Mistrzu. 6. sylabowiec "noc nawiedzona złem rankowi smutek śle pot razi słoneczko dusza straciła rytm". Pozdrawiam i dziękuję, Jacku. :))))

Ach, Ty, Drogi Panie - wszystko na Twe żądanie... Superowo, prawda.

OK. Proszę Pana. Your suit is very interesting. Wow!.

www.youtube.com/watch?v=I3NdXarfmiU Forever* siła zamknięta w honorze budowała cud Imperiów prawda zjawiała się jak druh stworzyły siłę ponad dno walka im towarzyszyła wiekami uprawniona wielkimi krokami szła przytulała się do skały te jak piorun pomoc niosły pochodnie serc dawały moc nie było zmartwień była śmierć dla wybranych spośród dobrych… Forever and ever.** ______________ Na zawsze, ** Na zawsze i zawsze. Czerwiec 2016 r. Justyna Adamczewska www.youtube.com/watch?v=I3NdXarfmiU

Może będzie...? Podaj temat, proszę. Czy nadal wiedza?

Dziękuję, Marcinie. Wiersze mają różną budowę - jak człowiek. Różnorodność wskazana jest, wg mnie, bo nudą by zawiało. Jeśli męczą, to przestaną wkrótce. Wiedza to potęga! Zapraszam do mojej "Wiedzy" - tam wyjaśnienie sedna tworzenia. Czasami boli i Odbiorców, Poetów. Ty też pewnie znasz takie Poety znużenie. Dziękuję. J. A.

To ciekawe zestawienia słów. Rzeczywiście wiersz "szeleści", jak jesienne liście... Smutny trochę, ale nadzieja jest Oby p. lityczny - kobieta tę nadzieję dał/a. Pozdrawiam J. A. Obraz budzi ciekawość - szelest, pękanie, samodestrukcja. .

Wiedza błąkała się przez tysiąclecia zahukana bezwartościowa zimna nocami polarnymi żar dnia otaczał ją bezmyślnie przekroczyła też stratosferę wtedy ciskała jeszcze gromy matka karłów i supernowych mózg wszechświata rozwijał się w niej kochała nie swoje potomstwo wiedziała poznała fizyczność ona – umysł złotych przestworzy samotnica pośród samotnych skokiem w obłąkanej krainie zastraszonej wrzaskiem ludzików malunków run klinów kreseczek pisma cyfr spaślakowatych ksiąg stworzyła bogów dla porządku wiedza swą świadomością łkała potężna była służebnicą komputerowym diplodokiem Wiedza… błąka się… Miłego relaksu Czytelniku i Słuchaczu 2017 r. J. A.

Ja z opóźnieniem. Gratuluję, Justyna Adamczewska.