bronmus45

(12) Boleję nad tymi, którzy swą osobę sadowią na szczytach wszelkich możliwości. Ich rozdęte EGO na stale już gości w umyśle mizernym, zwiastując chorobę. (13) Takim za nic krytyka ich poczynań marnych; widzą bowiem w niej próbę zniesławienia pracy, jaką tu wykonali. W splocie myśli czarnych mnożą wciąż nowych wrogów. Wszyscy to łajdacy ... (12) Groźniejszym zjawiskiem jest wsparcie dla owych, jakiego doznają. Człowiek honorowy nie zhańbi się nigdy takim poczynaniem. Właśnie tak to widzę. Moim, własnym zdaniem ... .

Zachowania kibolskie - w tym gwizdy i krzyki nie są dla nich podłością, gdy sami stosują - przypominam poprzednie dwie kadencje z rzędu. Dzisiaj się zasłaniając powagą urzędu oskarżają już innych, o niecne praktyki. Tak to prawo Kalego na swoich sztandarach niosą wyznawcy sekty, rządzącej dziś krajem. Jest to zgodne z ich duchem, klasą, obyczajem, jakie narzucił wiernym sam guru - ich Zbawca. "Ciemny ludek" wciąż wierzy, że ta "dobra zmiana" przyniesie im w podarku moc wierzbowych gruszek. Dalej się nie wypowiem. Ramionami wzruszę i pójdę swoją drogą, jak w czasach "komuny". Wszak dzisiaj już postrzegam tej nowej zwiastuny ... .

Ciężko, lub wręcz niemożliwym staje się wyrażenie tekstem całej wiązanki uczuć wobec tak bliskiej nam osoby, szczególnie gdy już dawno nas opuściła, przenosząc się do krainy wiecznej szczęśliwości ...

(...) w pamięci mojej wciąż te same, z dziecięcych lat beztroskie chwile, a w nich najczulej i najmilej wspominam zawsze swoją mamę (...) Z upływem lat, w jesieni wieku, coraz to częściej brak mi Ciebie. Ty, w każdej życiowej potrzebie, znalazłaś moc stosownych leków. Dzisiaj, w Dzień Matki hołd ten kładę przed ukochanym mi obliczem, co tkwi w pamięci. Sobie życzę, bym mógł wciąż liczyć na Twą radę ... .

Bełkot w sensie uznania tego tekstu za regulamin - jako gatunek rymowanki, to inna sprawa ...

To się nie da opowiedzieć - tam nie znalazłem żadnych publikacji, jedynie czat na żywo pomiędzy kilkoma uczestnikami ... i ... tyle. Może nie umiałem szukać, lecz nawet zapisy regulaminu to jeden, niezrozumiały bełkot (chyba założyciela). Żadnych zasad i nawet brak stron do publikacji jakichkolwiek tekstów, oprócz tegoż czatu

Byłem, zobaczyłem, zarejestrowałem się i ... jak najszybciej się dało - uciekłem stamtąd

- znasz takie powiedzenie - uderz w stół, a nożyce się odezwą ...?

Cap - to wiadomo - samiec od kozy (przeważnie stary, lub wytrzebiony). Taki już nie ma chęci do żony, wciąż snując jednak miraże grozy. Jaki to siłacz z niego nie lada; we wszystkich sprawach "mistrz nad mistrzami" - gdy tak doprawdy (pomiędzy nami) to kawał drania, gnuśnego dziada ... Bywają również wśród homo sapiens odpowiedniki capiego rodu. Nie zauważą żadnych powodów, by czyny swoje uznać za nonsens.

~~~~~ ... miriady ziarenek skał osadowych pod twoimi stopami - jak okiem sięgnąć na nadmorskiej plaży przyjazne w zetknięciu z nimi, gdy ogrzane niebiańskim piecem w porannych jego promieniach, zachęcają do spacerów, boso, tuż po obmywających twoje stopy rozlewiskach fal zasolonej wody gdzieniegdzie spotykasz "spieszonych" przedstawicieli kilku skrzydlatych gatunków, wydziobujących coś pożywnego spośród różnokolorowych kamyczków, przemieszanych z drobnicą, połyskującego w promieniach słońca kwarcu czas i tobie pomyśleć o śniadaniu ... ~~~

Beztalenciem nazwany gość z Limerykowa, wciąż wierzy w swoją wielkość. O kim tutaj mowa, wielu zapewne zgadnie. Nietrudne zadanie - szczególnie - że powyższe to tutaj przesłanie wskazuje jednoznacznie na rodzaj gatunku, w jakim "tworzy" uparcie, drwiąc sobie z warunków, jakie powinien spełniać w poezji rodzinie. Biada jednak takiemu, który o tej winie ośmieli się napisać komentarz krytyczny. Autor "limeryk gniotów" - stwór apodyktyczny, będzie się mścił bez końca na owej osobie. Zapewne nawet wtedy, gdy legnie już w grobie ... Może jednak wciąż liczyć na podobnych jemu. Ci ślą ciągle peany, jak władcy haremu czynią w podobny sposób, niegodne czci dziewki. Z tym właśnie osobnikiem, to nie są przelewki, bo oczernić potrafi przed administracją. Ta zaś nie bacząc na to, czyją jest tu racją, dla swego wygodnictwa zbanuje krytyka ... Z tej tutaj przypowieści morał zaś wynika, że mniej ważne, kto winien. Ważnym jest poddaństwo wobec administracji. A to jest już draństwo ... .

~~~ Zapewne ciężko żyć jest w kraju, którym to włada ex cathedra człowiek, a raczej jego chandra, tonąca w oparach szaleju. Współczucia słowa same płyną, splecione z wołaniem o czyny. Dziś wasze, nieprzyjazne miny wciąż przegrywają z aktorzyną. Staczać się będzie coraz głębiej wasz Kraj w otchłanie nieprzyjazne, a to są sprawy zbyt poważne, by dawać upust tylko gębie ...

dzięki - to moje, bardzo osobiste przemyślenia ...

Nadmorska plaża w zachodzącym słońcu. Fale Bałtyku, migoczące ostatnimi promieniami, rozbijają się o brzeg, znajdując tutaj swój kres. Ich dwoje, w późnej już jesieni życia, przemierzają krok za krokiem własną drogę do celu, trzymając się za ręce. Jakże mi żal mijającego dnia. Jednego z niewielu, jakie pozostały do końca podróży tych dwojga ...

Jest taki jeden - domyśli się wielu, co zawsze pierwszy do obmowy innych. Ten nawołując do powszechnej zgody tłoczy kalumnie z swej przepastnej rynny cieknące jadem. Człek podłej urody, w swojej obłudzie widzi się u steru. Tak jest i tutaj. Dziś znany z numerów, jakie przedstawiam wam w powyższej treści, wnosi jad z sobą, by go tu umieścić ...

Lepiej podrywać mężatki; ten sam efekt, lecz bez ... wpadki

Lepiej jadać z gwoździa zupę, niźli lizać kaczy kuper . Lepiej wieść żywot twardziela niźli tchórza. Wciąż... "spierdzielać" . Lepiej już mieć zeza w oku, niż małego "ptaszka" w kroku . Lepiej pisać na wesoło, niż narzekać ciągle w koło

~~~~~~~ Uparty "rymokleta" z nadrzecza Warty pisał "limeryki"- i to nie na żarty. "Ni do ładu, ni składu toto", więc nazwano go wnet idiotą. Sam o sobie mniema, że jest bardzo Arty ... ~~~

majowe słońce ożywia nam przyrodę - drzewa w rozkwicie zbyt wychłodzone noce opóźniają ten proces

~ Niezliczone zasoby ziarenek piasku i drobnych kamyczków nadmorskiej plaży pod twoimi stopami, przemierzającymi kolejne odległości, w poszukiwaniu upragnionej przyjemności z urlopu. Spojrzenia na boki, taksujące podobnych do ciebie wędrowców, liczących na odnalezienie celu swojej drogi wzbogaconej jodem, będącym czasami jedynym dobrodziejstwem przy bolących już nogach. Kolejne dni urozmaicone operacją słonecznych promieni na twoim ciele, zmieniających jego kolor, dla wywołania zazdrosnych spojrzeń znajomych. Koniec plażowania - powrót do szarej codzienności przeplatanej wspomnieniami, znaczonymi kolorowymi kamyczkami i muszelkami, zebranymi na plaży ~

~~~ Biegnę do ciebie myślą i westchnieniem - jesteś wspomnieniem ... które zbyt często męczy moją duszę wątpliwościami, czy aby na pewno Ty jesteś winna owemu rozstaniu - byłaś królewną ... i przez miesiące wprost tą wymarzoną - zostałaś żoną ... Lecz wnet skończyła się błoga idylla, gdyż szał miłosny okazał się żądzą - inni też błądzą ... To tylko erzac usprawiedliwienia aby zagłuszyć moje wątpliwości - objaw słabości ... Tak też zostanie już do drogi końca - zaćmienie słońca ... . P.S - proszę tego tekstu nie odbierać jako mój autoportret, bo nim absolutnie nie jest.

+ - dziś jesteśmy tacy, jakim wyrzeźbiło nas judeo - chrześcijaństwo. Obecnie każde więc gnuśne zaprzaństwo wywodzi się niechybnie z religii korzeni. Nikt prawdy nie odmieni w rozumnym człowieku, że nami sterowano na przestrzeni wieków, aby nagiąć na modłę Cesarstwa Rzymskiego, w którym to Imperatorem jest dziś właśnie Papież. Kultura owa, rodem znad rzeki Jordanu zgięła karki nam - Lachom - kiedyś wielkim panom, bo takim właśnie mianem zwano w świecie całym. Pod wpływem tej kultury straciliśmy wiele; swą siłę i dumę, honor, no i wolę. Wielu z nas, dla własnej jedynie wygody, stało się strażnikami owego porządku. Zapominając historii, z której to początków mieliśmy swoich bogów i swoje zwyczaje. Słudzy Imperatora chcą dziś rządzić krajem, za pomocą wyrodnych mieszkańców tej ziemi. Plemię z Lecha zrodzone nie ma w sobie siły, by przygiąć karki klechom, z należnym pokłonem ... +

(...) zawieszony gdzieś - pomiędzy, z rozdartą jednią samego siebie, trwa w obłąkańczej nadziei - jakoś to będzie (...) Osoba z obecnych czasów - płci obojętnej - przeżywająca swoją ziemskość tu i teraz. Aby ... ... abym ja doświadczał raju w codzienności. Cóż dla mnie znaczą ci obok? ??? 0 (zero)

Do autora (Witold Szwedkowski) ---> może jednak przestałbyś być bibliotekarzem, polecającym poszczególne pozycje obcych autorów, a stał się normalnym użytkownikiem forum, publikującym swoje prace? Dziwię się Mateuszowi, że na to pozwala ...

~~~ (...) zaś wieczorem nad jeziorem z ognisk dymy snują się, biesiadnicy pod humorem kontynuują grę ... - przed snem bronić będą się, bo wypić każdy chce (...) ~ Rano kaca leczyć trzeba, a zapasów nie ma już - piwo nam nie spadnie z nieba, być może jakiś kurz - z nieba spadnie na nas kurz a piwo ... ani rusz ~ Do sklepu kawałek drogi trzeba na piechotę gnać, lecz tu nasze biedne nogi dziś jednak wolą stać - wolą stać bo chwieją się coś z nimi bardzo źle ... ~ Tak więc w końcu głodne panie muszą same w drogę iść, bo i chlebem na śniadanie nie będzie z drzewa liść - z drzewa liści spadło sześć nikt ich nie zechce jeść ... ~ My zaś grzecznie je prosimy by przyniosły piwa nam, w międzyczasie posprzątamy cały wczorajszy kram - posprzątamy tylko tu gdzie miejsce jest do snu ... ~ (...) i w kimono uderzymy a gdy wrócą zbudzą nas - muszę kończyć tutaj rymy bo zaczął się już wrzask ... ... wrzeszczą na nas babska złe, oj z nami będzie źle (...)