Znajdź zawartość

zdradziłeś mnie. zniknąłeś, cierpiałem, cierpiałeś. wróciłeś. mówiłeś, że się naprawiłeś. naprawiłeś? czy myślałeś, że się naprawiłeś? przeprosiłeś. naprawdę przeprosiłeś? wybaczyłem. wybaczyłem, czy myślałem, że ci wybaczę? ciężar. ból. stres. lęk. zaufanie? myślałem, że ci zaufam. myślałem, że dam rade. myślałem, że się zmieniłeś zmieniłeś? czy uważałeś, że się zmieniłeś? szansa, dałem ci szansę. ciężka decyzja. szansa, by ja wykorzystać. wykorzystałeś? czy ją zignorowałeś? zignorowałeś. pokusa. pojawiła się pokusa. myślałem, że ci ufam. dałem ci szansę. dałem ci zaufanie. zmieniłeś się? czy uważałeś, że się zmieniłeś? ból. strach. lęk. zaufanie? straciłeś moje zaufanie. znikasz. cierpię. myślałem, że ci zaufałem. myślałem, że dam rade. myślałem, że ci wybaczę.

i chocbym napisal 1001 wierszy ten moment zawsze bedzie najpierwszy budze sie.. ciemno.. rozgladam wokolo.. i wtedy spaca.. caluje cie w czolo..

graphics CC0 - [international patriotic love] [w przypływie współczesnym wiary dla pięknej nadziei młodości] wolałaś się nie [zadurzać] wybrałaś miłość „Francuza” choć nigdy cię nie widziałem mój wiersz splótł się z twoim ciałem jesteś jak żona Cezara każdy chce twego ciała lecz ty sama przecież – wiesz że jesteś muzą „podejrzeń” – a jednak wziąłem cię czarem Wiednia to było takie proste czułe – łagodne – miłosne walcem nad modrym Dunajem powabem Mozarta i Haydna równością formy i treści symfonią co jest nienaganna dotarłem do twoich dreszczy z Katedry Świętego Stefana w uzd geometrii gotyku rwały się żądne usta pod aksamitem „dotyku” a oczy modre jak barok skrzyły tu pod Ratuszem księżycem srebrzystą czarą i wielką gwiazdą wzruszeń w formie klasycznej sonaty poddałaś się zmiennym tematom a dalej była repryza powtórka tematów – w te lato gdy w parku wiedeńskim Prater jarałaś szalone cannabis walcem skusiłem cię – Inko znad słynnej opery głos wabił samego Placido Domingo —