Znajdź zawartość

Przez ciebie nie pamiętam zdarzeń a pamiętam myśli A najczęściej myślałem o tobie I dalej to ciągle robię bo ty jesteś najjaśniejszą gwiazdą Która znika codziennie rankiem I pojawia się nocą I tak cały czas w dniu ciebie mam w głowie Chociaż wiele piękniejszych jest gwiazd Ja i tak pragnę tylko tej Którą obserwuje całymi nocami I czekam na nią całymi dniami Chociaż wiele piękniejszych jest gwiazd Ja i tak pragnę tylko tej Którą obserwuje całymi nocami I czekam na nią całymi dniami Ta gwiazda świeci jak nadzieja w moim sercu Iskra która zaczyna ogień lub gaśnie I muszę zaryzykować Może nawet z kosmosu mnie dojrzy Może pośród tysięcy gwiazd , planet i księżyców Dojrzy tego co na nią patrzy I sama go pokocha Gwiazda zgasła jak nadzieja na lepsze jutro Na zmianę i naprawę Na szczęście i miłość To wszystko zgasło

Iskry bujnie szkarłatne, miedziane, różowe, W gorącej barwie - żółci, koralu, rubinu, Niczym promieni wiązki – słomiane i płowe Albo krople pękate – odblaskiem bursztynu, W kształcie motylich skrzydeł bujnie rozłożystych Lub pędzlami świetlnymi – kwiatów malowanych, W formie kłębków kłujących, choć nieco puszystych I kleksów piórem grubym - obficie rozlanych, Obsiadły drzew i domów, pałaców, kościołów Ciała gromadą głodną, drapieżną, zawziętą, By pod łapami złoto – rudymi żywiołów Wspólny stworzyły niebyt – harmonia i piękno. A gdy iskry te zgasły ostatnim westchnieniem, Została po nich pustka, popiół i milczenie…