Waldemar_Talar_Talar

nasze myśli są jak wiatr bywają tu bywają tam to nasz świat nasze życie nasz kram nasze myśli to nadzieja która prawdą jest są jak skarb w nim tli się czysty sens myśli umieją się uśmiechać wiedzą co to płacz bez nich człowiek byłby ubogi jak bez płatków kwiat

postawił kropkę zamknął wieko czuć śmierć przytulił kropkę uśmiechnął się znowu wygrał postawił kropkę idzie dalej jak to los nie boi się bo wie że jego racja zawsze jest

@Konrad Koper - dzięki -

@Migrena - dziękuje -

szlak mnie trafia gdy słyszę jak wielcy tego świata mówią ta wojna to trudna sprawa że dalej tak nie może być i na tym kończy się ten cyrk a Putin dalej swoje robi tak jak Hitler i Stalin zabija bez skrupułów nie boi się żadnych gróźb mówi że Ukraina to zło szlak mnie trafia gdy pomyślę że to długo jeszcze potrwa bo wielcy tego świata boją się tego szaleńca nie potrafią zamknąć tej chorej wojny drzwi tylko zastanawiam się czemu przecież mają do nich klucz czemu boją się go użyć czemu pozwalają by ta chora wojna dalej trwała a niewinni ginęli

Witam - piękny wiersz - Pzdr.serdecznie.

leśna gęstwina sarna wpadła we wnyki zasmucony las

Witam - super - miło się czyta - Pzdr.

Witaj Marku - uśmiecham się - fajne to - Pzdr.

na płocie przez który chodziłem na pachtę znalazłem wspomnienia na trzepaku beztroskie uśmiechy przeszkadzające okiennym sąsiadom na staruszku drzewie ostrą strzałę przebijającą lubiane serce w piwnicy pierwszy pocałunek który do dziś mnie kręci widze te wszystkie chwile jakby w zamglonej oddali choć są tylko we mnie to mimo to ciągle mnie cieszą

@Konrad Koper - dziękuje -

@Migrena - dziękuje -

cieszmy się każdym nowym dniem nie martwmy się że noc go dogania cieszmy się wszystkimi krajobrazami przez obie pory barwnie upiększane cieszmy się swoimi konturami od wieczora do samego rana kochanie nasze niech będzie przykładem dla księżyca i gwiazd i innych rajem cieszmy sobą wszystkich zagubionych którym los połamał ich drogowskazy może nasza radość uraduje zaprowadzi gdzieś tam gdzie sens swój odnajdą cieszmy się każdą najmniejszą chwilą radujmy się nią ze wszystkimi ludźmi spotkanymi na swojej jedynej drodze która zaprowadzi nas w nieznane

pełnie księżyca w lesie miedzy drzewami wędruje ich cień

Witam - cieszy mnie że obrazowy tak miało być - dzięki - Pzdr. Witam - fajnie że miły - dziękuje - poprawiłem owe i - Pzdr.zadowoleniem. @JWF - dziękuje -

Witam ponownie - jeszcze raz dziękuje za ten lodowy komentarz - smakuje - Pzdr.uśmiechem.

@Bożena De-Tre - dziękuje -

@Andrzej P. Zajączkowski - dzięki -

Witam - fajnie że miłe - dziękuje - wiersz z archiwum być może już był - Pzdr.serdecznie.

każdy przydrożny kamień parkowa ławka morza lub jeziora brzeg są ozdobione czymś czego gołym okiem nie można o tak zobaczyć bo tu trzeba się wczuć w to co nazywamy tajemnicą którą podzielili się ci którzy tu przysiedli chcąc z sobą szczerze porozmawiać każdy kamień ławka brzeg ma w sobie to coś co tych którzy samotnie zagościli nauczyło doceniać świat który wydawał się trudny

Witaj - dziękuje za plusik - miły jest - Pzdr.wakacyjnie.

las i jego dostojeństwo skusiło mnie by napisać o nim miły wiersz żeby wystąpiły w nim buki dęby jodły sosny brzozy by obecny był wrzos i mech a to wszystko upiekszała łąka motyl kos świerszcz zając sarna ryś i łoś by przemówił nocą wilk a potem zrobiła to sowa te głosy echo ukradło a nad ranem ozdobiony promieniami słońca dopowiedział coś strumyk któremu przytaknęła mgła która calutki las otuliła swą delikatnością

Witam - i jeszcze jajeczko na wierzchu -miło że byłaś - Pzdr. Witam - miło że ładnie - dziękuje - Pzdr.serdecznie.

nic że w kolanach załupie za minionym łzę wykręci chwilowo snem zmorzy czasem pamięć zgubi jej nie uciekniemy jest pisana każdemu kto życie szanował nie grał z losem w karty nie musi sobą smucić jak czasem ta za oknem może być nam radosna nie uczmy się jej wstydzić nikt jej nie wymyślił nie jest zapraszana sama przychodzi jest naszym srebrem którego nie można przetapiać ani o nim zapominać

@MIROSŁAW C. - dziękuje -