Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Waldemar_Talar_Talar

Użytkownicy
  • Postów

    23 992
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    87

Treść opublikowana przez Waldemar_Talar_Talar

  1. Witam serdecznie - a wiesz że masz racje z tą ostatnią zwrotką - faktycznie daje odczucie jakby nie była z tego wiersza - chociaż zamysł był słuszny miała uświadomić że tylko jeden taki świat istnieje - ale niech tam... Dziękuję że pomagasz i tak wnikliwie czytasz. Pozd.
  2. Witam - miło wrócić do minionego które już niedługo powróci - dobry miły wiersz. Pozd.
  3. Witam - miła Oxyvio każdy może swego Boga usadowić na tym tronie - zgadza się to tylko symbol kogoś lub czegoś co stworzyło i nie musi to być Bóg może to być materia lub jeszcze coś innego czego nie umiemy nazwać - dobra już kończę. A za czytanie i komentarz bardzo dziękuję - wiem to trudny wiersz więc wybacz ...i tak się innym narażę... Spokojnego wieczoru życzę
  4. gdzieś na obrzeżach niemożliwego coś nowego niewyraźnie ale się tli coś co zbudowane jest z nadziei której nikt nie odkryje zrobisz to ty gdzieś na obrzeżach teraźniejszego gdy bardzo będziesz tego chciał zobaczysz to czego nie widziałeś czyli prawdę którą zamazywał fałsz prawdę o niebiańskim tronie gdzie nie każdy może usiąść bo to tron przeznaczony tylko dla tego kto stworzył dla nas ten jedyny świat
  5. Witaj Bolesławie - nie byłoby listu nie wróciłyby wspomnienia - warto czasem zajrzeć do zapomnianych szuflad szkatułek. Pozd.
  6. No to się cieszę z takiego komentarza - dzięki. Pozd.
  7. Witam - fakt im trudno w takim stroju... ciekawa myśl. Pozd.
  8. Witaj - powiem krótko - dziękuję. Radosnych snów życzę .
  9. Witam i dziękuje za odzew na wiersz - miło że byłaś i czytałaś. Spokojnej nocy życzę
  10. Witam - drobnostka z ową refleksją - a z tym wyborem masz rację. Pozd.
  11. Witam i dziękuje że jesteś - wyraz spowolnić jest wyżej dlatego nie chcę mini powtórzenia ale za inicjatywę dziękuję. Spokojnej pełnej kolorowych snów nocy życzę
  12. czy przemijanie można zatrzymać ukryć w szkatułce by nie dokuczało czy da się przekupić lub spowolnić by nie było takie mocno upierdliwe czy może lepiej jest je polubić chodzić na spacery rozmawiać dowiedzieć się czemu tak pędzi czemu nie potrafi sobie odpuścić zamiast ryzykować zamknięcie w szkatułce gdzie nie będzie miło bać się przemijania czy nie niech mi ktoś z was odpowie
  13. Witam - cieszy mnie że wiersz się podoba - dzięki Bolesławie. Pozd.
  14. Witam serdecznie - to chyba nie Bóg zbłądził - a wiersz uznaje za udany taki prawdziwy. Udanego wieczoru życzę
  15. Witam - na tym to polega - powoli ale skutecznie dążyć do celu - nie od razu Kraków zbudowano. Wielkie dziękuje za taki komentarz.. Kolorowej nocy życzę
  16. Witam serdecznie - i to cenię w poezji czyli szczerość która sięga zenitu. Bardzo dobry wiersz - taki inny od twoich. Pozd.
  17. Witam - ciekawa udana miniaturka - ma w sobie to coś... Uśmiechu życzę
  18. Witam - znam ten ból - niedawno syn opuścił rodzinne gniazdo - a wiersz dobry i już. Radości życzę
  19. Witaj - ano przepłynęło ale pamięć została która jeszcze boli. Dziękuje za czytanie - miłego życzę i pozdrawiam
  20. Witam serdecznie - pisząc wiersz miałem na myśli Jana Pawła - naszego papieża I myślę że on się martwił co będzie że światem potem jaki będzie. Komu jak komu ale jemu na pewno zależało co świat zrobi z jego naukami. Warsztat poprawiłem. Dzięki że byłeś i zabrałeś głos. Pozd.
  21. Witam i bardzo dziękuje za tak obfity komentarz - wiem wiersz nie jest łatwy - tym bardziej dziękuje za zatrzymanie się. Spokoju i słońca życzę
  22. nie bał się następnych zakrętów czuł że już więcej ich nie będzie bo na jego horyzoncie powoli ale wyraźnie pokazywało się trudne nie bał się być niekochanym całe życie ocierał się o miłość która gdy zaszła potrzeba to podała mu swoje dłonie nie bał się że kiedyś odejdzie myślał nie będę pierwszy ani ostatni który tego dokona człowiek umierał umiera i będzie jednego tylko bardzo się obawiał czy świat który uczył go życia dalej będzie innym przyjazny czy nie skłóci się sam z sobą czy człowiek człowiekowi będzie dalej bratem a nie kimś kto swe nogi podkłada temu co ma sens jest czyste i bardzo wyraźne które było największym jego wędrówki skarbem mimo że był tylko jedną z minionych chwil
  23. Witam serdecznie - wiem że ten wiersz pisze młoda zakochana po uszy osoba - o miłości warto pisać ale w twoim wierszu owe powtarzające się kochanie zabiło sens. Ja proponuje nad wierszem popracować i wcześnie przeczytać podobnej treści wiersze których znalezienie nie stwarza trudności zwłaszcza tu na forum. Doskonale cię rozumiem - mam nadzieje że nie będziesz mi miała za złe tego co napisałem. A jeżeli pisanie cię bawi próbuj dalej - zobaczymy jak ci wyjdzie. Uśmiechu życzę
  24. Witam - wyczytuje w twoim komentarzu pouczenie. Ja sens wiersza rozumiem i wiem o czym mowa i kto co robił i gdzie bywał. Więc nie mam pojęcia co chcesz powiedzieć. Pozd.
  25. Witaj - pewnie trudny wiersz dla wierzących - ale ja widzę w nim światełko - dobry to chyba za mało. Pozd.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...