Alicja_Wysocka

Jacku, łyżkami mogę jeść Twoje wiersze :) Najserdeczniej...

Co którzy Cię porównują, są chyba bez wyobraźni pozdrawiam cieplutko :)

za darmo złotnieją klony w blejtramach listopadowych, oczy zachłeptać na miodno i duszę bym do połowy... o, popatrz ciągną żurawie żeby odkluczyć jesieni, tam, w zardzewiałych buczynach chyba się zachwyt rozmienił. a tobie w kiściach się zbiera znów na zachmurność obłoczą chcesz żalem przy mnie niechętnieć zupełnie nie wiedzieć po co? tylko się nie smuć, kochanie przytul mnie ciepło i pomyśl, - jesienią pewno przylecą nam wiersze miłosne do głowy. 09.11.2006.

Miło mi :)

Dzięki Stefciu, ja Ciebie również :)

Vera, dziękuję :)

Jejciu, tyle przemiłych komentarzy. Jak ja Was kocham! :)* Pozdrawiam wszystkich idę śnić wierszem, dobranoc...

Jacku, ale się wstrzeliłeś rytmem, a nawet klimatem. No to ja sobie westchnę, a Ty mnie i tak zrozumiesz :) Ale się zasłuchałam, dziękuję i jeszcze raz dziękuję :)

No bo jeśli nie cierpisz rymowanych, to czuję się zaszczycona wizytą i komentarzem, ot co. pozdrawiam :)

Mnie się podoba :)

Wielkie dzięki łaskawco :)

szkoda :( ... ale dobrze, poszukamy innej No dobrze, tylko nie podglądaj, cmok :)

Temat wielce frapujący, przyznam bez przedmowy okulary próbowałam lubię świat w groszkowym. Ciebie sobie wyobrażam przez szkiełka różowe, czuję nawet zapach mięty czuję, daje głowę. Jakie teraz mam na nosie? gdybyś mnie zapytał… to odpowiem, że do wierszy dobrze mi w błękitach. Jeśli wstanę lewą nogą czarno widzę wszystko gdy deszcz smutnych zdarzeń pada jestem daltonistką.

Beenie M - przy nas nie siadaj, proszę :) Nata - to nawet łatwe i tanie, nie trzeba planów! Stasieńko - kawa z miodem dla Ciebie :)

Wciąż mnie zaskakujesz i za każdym razem na miło!

tej kawiarni tak naprawdę przecież nie ma między zwrotki wmurowałam cztery ściany gdy deszcz pada albo zimnem liżą mrozy to gdzieś spotkać przecież trzeba się z kochanym w artystycznej klimat iście poetycki tam kanapę ściska w cieniu mały kątek jest cieplutka i pluszowa jak twe ręce my wtuleni do dwudziestej chyba piątej kiedykolwiek nam jest zawsze tam po drodze starczy tęsknić zaraz jesteś właśnie wchodzisz w oczach niebo w sercu kocham i nikt nie wie takie szczęście nie do wiary jacy młodzi tej kawiarni tak naprawdę przecież nie ma między zwrotki wmurowałam cztery ściany gdy deszcz pada albo zimnem liżą mrozy to gdzieś spotkać przecież trzeba się z kochanym 26.11.2006.

Aleś się Piaściuku rozgaworzył na cudno :) Tak to już bywa, że chciałbysie pozawijane są w nibyzłotka. Rączki i nóżki, oczka, serce, wszystko do nich wyciągasz i chwycić trudno. Ale są potrzebne dorosłym jak dzieciom zabawki. Ja mam pełno takich :) Pozdrawiam wszystkich miłych gości i dziękuję :)

Witam, witam, zadowolonych i znudzonych :)

kiedy sięgasz po migdały te z obłoków jak marzenia zawinięte w nibyzłotka w świecidełka po zachceniach wtedy zjadaj ile możesz niebieściutkie chciałobysie połóweczki nawet ćwierci mgiełki rozpachnionych przysięg zbieraj radość kiedy sama wprost na usta ci się turla bo się przyda jakby znalazł na zasmutniach i zachmurniach 18.11.2006.

Dziękuje Natko i Stasieńko. Pozdrawiam Was niedzielnie :)

Posiedzę i posłucham, spodobało mi się... :)

Beenie M - dziękuję Darku, wzajemnie :)

Aniu - dziękuję :)

Witaj Michaś, zawsze łaskawie mnie oceniasz, dziękuję :) Wiersz jest ripstą na wiersz Leszka Niepoety A jednak Stary wóz z dyszlem połamanym, chociaż mu sprawne koła w osiach tkwiły, stał niewzruszony, nigdzie nie pojechał. Minione chwile beznamiętnie liczył. Nawet w marzeniach opisany zamysł nie ruszył go z miejsca. Pomimo tego dotknięty impulsem przesunął ciało niepewnie, powoli. Doznał z pamięci wyrzuconych wzruszeń, świat ujrzał jego roziskrzone oczy Przy tej okazji kłaniam się grzecznie Panu Pomysłowi i dziękuję :)

wóz, co dyszel miał złamany życia kawał był mu zminął... tak rozmarzył się skrzypiąco za bieluśką limuzyną gdy tymczasem starą wierzbę los na garaż mu przeznaczył, wiór za wiórem, beznadzieja jak tu życie odinaczyć? tępa piła aż w stodole zardzewiałe zęby szczerzy, to paradne, to ci romans pewnie nikt by nie uwierzył... jak to chodzi po tym świecie miłość durna, czasem ślepa, jednym rzuci złota garście innym daje z marzeń klepak. 09.11.2006.