Alicja_Wysocka

Dziękuję Zbigniewie :)

Zbigniewie, nie wiem w jakie słowa ubrać mniej zadowolone myśli. Nie chcę być portalową Babą Jędzą,, myślę że mnie rozumiesz. Najbardziej opłaca się chwalenie innych. Jak Ty pochwalisz, to i Ciebie pochwalą, tak to działa. Więcej dają szczere uwagi i komentarze, ponieważ masz szansę zmienić coś na lepsze. Ale o tym to raczej już wiesz. Oddajesz dobrym za złe, zawstydza mnie to, Słonka :)

Dobre na deszczową piosenkę :)

Waldemarze, zupełnie się na tym nie znam i szczerze mówiąc, nie kręci mnie ten gatunek. Nie mam się na czym wyżyć i nie mam kiedy przeżyć, (w sensie, za krótko) sorki :)

wierzbo siostro moja, czemu tak się słaniasz włosy potargane od niepamiętania może to ze smutku, a może od wiatru któż cię zaklął w smętek, kto ci dolę zatruł, poprzyginał garby żeby mozół zmieścić kazał krzywo rosnąć, jak podle się zemścił zawsze na mnie czekasz, nigdy się nie spieszysz ramionami sięgasz do wodnych ościeży przesiąkłam od żalu reumatycznej chłosty, spróbuj ból ukoić, kochającej siostry

No to się pięknie popisałeś znajomością Mitologii, fiu, fiu... jakby to powiedział wróbelek Ćwirk W pierwszym wersie średniówka jest po szóstej sylabie. Zbigniewie, No cóż powiedzieć, szczerze? Trudny, ciężki i mało poetyczny przekaz. Przynajmniej dla mnie, nie do uniesienia.Technicznie, kilka miejsc do poprawienia, zaznaczyłam rymy gramatyczne (cala zwrotka na jednym identycznym ) Widzę też rzeczownikowe gramatyczne zadanie - władanie, zarania - pojednania. Sorry Pewnie mnie znielubisz

Urojona krzywda jest jak próchnica kości. Logicznie poprowadzony temat. Dziewięciozgłoskowiec, rymy okalające, ale brak średniówki. Serdeczności :)

Mądrze brzmi :) Twoje prace mają Twoją cząstkę, jakiś Twój pierwiastek. Kiedy ktoś wyraża swoje zdanie o tym co stworzyłeś, mimo woli dotyka, rani lub głaszcze także Ciebie. Miej zawsze zdrowy dystans do tego. Pozdrawiam :)

I jeszcze skromność mi się widzi

Twój nick mi się spodobał :)

myśli są jak ptaki którym przecież trudno pozwiązywać skrzydła czy niebo zasłaniać jak nie upilnujesz mogą siąść na głowę uwić sobie gniazdko miejsce zamieszkania Pozdrawiam :)

Witaj Jacku. Dziękuję pięknie za strofkę, odnalazłeś się już jak mniemam, jeszcze tylko jakiś awatarek wstaw żebyś się ładnie prezentował :)

Ponieważ piszesz Cię, z dużej litery, także obstawiam toksyczny związek. Póki co, przytulam Cię

Dziękuję Anno :)

Zbigniewie, wiersz ma układ 5/5 ze średniówką, od początku do końca. Twoja propozycja zaburza melodykę i rytm, ponieważ przesuwa średniówkę na pozycję 6/4 Zaproponowałeś inwersję, a ja niedoczytałam i zrozumiałam, źe mam odjąć sylabę. Najmocniej Cię przepraszam. Jednak dziękuję za wnikliwość i dobre chęci, pozdrawiam serdecznie :)

Marcinie, a ja uważam, że poezja rymowana, spychana jest poza margines. A ci, którzy piszą wolne wiersze, najchętniej paliliby na stosach jak czarownice, tych, którzy jeszcze coś próbują rymować. Obserwuję to zjawisko od kilkunastu lat. Na konkursach poetyckich nagradzane są przede wszystkim wolne, białe wiersze, A czytelnicy? No cóż, gdybym miała komuś podarować tomik poezji, to zawsze wybiorę klasykę, Tuwima, Asnyka, Leśmiana, Staffa... Ale gusta są różne i ponoć się o nich nie dyskutuje. Współczesny malarz artysta, będzie się upierał, że namalował konia, a ja zobaczę stół. (też ma cztery nogi) Pozdrawiam :)

Deonix_ Nie myślę, że ćmy z wiersza maja twarze, widziałam jak w smugach światła fruwają w złocistym pyle kurzu, kiedy zaświeci słońce. Jak zamkniesz oczy, też je zobaczysz. Serdeczności :) ---------------------------------- Witaj Waldemarze, dziękuję, że jesteś :) --------------------------------- Zbigniewie, miło, bardzo miło, że lubisz mnie czytać. Będę się starała żeby tak zostało :)

Nic mnie nie ubodło, Marcinie, niczego nie poczułam.:) Lubię "rozprawiać" się z wierszem, niekoniecznie z autorem.:P Może czasem nazbyt się czepiam, ale bronię tego, co kocham, tak jak potrafię, Oddaję koziołka :)

na stryszku mieszkam u wyobraźni mam cudny widok na miałkie życie w sąsiedztwie nieba promienie słońca wdziewają smugom ćmy skrzydłolice tutaj rozwieszam na pajęczynach wizje co snują się jak przybłędy i strzępy szeptów z przyślepych kątów w omszałych flaszach zamykam cienkich cóż chyba radzę sobie jak umiem czas się rozpłata cicho na dwoje codziennie miejsca więcej mam jakby i w zakamarkach coraz przestronniej

No to pobawiłeś się słowem :)

Chyba autobiograficzny, Pozdrawiam :)

Zawiesiłam się... :)

Aniu, bo mówić o szczęściu albo pisać o nim wiersze, a mieć szczęście - to trzy różne bajki. pozdrawiam :)

Marcinie, bo w układzie są aa blisko siebie zawsze dwa gdy za często to jest źle aż się uszy zamknąć chce i za gęsto jest chlap chap strzela słowo jak pif paf Moim zdaniem, gdyby się rymował co drugi wers, rymów już byłoby o połowę mniej. Rym powinno się słyszeć, a nie widzieć, nie musi być identyczny, nawet nie powinien. Wiem, wiem, zaraz usłyszę, że wielcy poeci tak pisali, ale... Wszystko się zmienia, poezja także. Szczególnie ci od wolnych wierszy, będą się wciąż czepiali, a to, że za proste, że częstochowskie, że gramatyczne. Jak popracujesz nad wymyślniejszym rymem - będzie spokój. Mariusz, nie chcę sprawiać Ci przykrości, tym bardziej, że piszesz o uczuciach, o tym co Cię boli. Wiem, że masz łatwość rymowania, czujesz rytm, jakbyś się jeszcze trochę postarał, byłoby cudnie. No ale nie musisz przecież sobie brać do serca mojego gderania, Słonka :)

Mariuszu, tekst rapowo - hip hopowy. Zapewne masz swoich zwolenników, jednak jeśli mam być szczera, wolałabym wymyślniejsze rymy. Tymczasem :)