Jacek_Suchowicz

wczoraj o wszystkich świętych a o tych co czyśćcu dziś żyjących w naszej pamięci za których nie modli się nikt :)

artretyzm swym bólem usztywnił ruch każdy to tylko cierpienie w obrazek nas nie ma czym dziwić współczucie czy może nas zmienić :))

a w trzech strofach jesienny landszafcik zatrzymuje na chwilę lub dłużej zamkniesz oczy i dłużej popatrzysz bo ten pejzaż barwami nie nuży :))

wśród się palących mnóstwa zniczy kwiatów wiązanek oraz wieńców plik zdań zdawkowych ktoś tam milczy jedno co łączy pokrewieństwo może się zdarzyć wspólny pogląd lub nowy domek albo bryka są niby razem lecz osobno mentalność mają samotnika pozzdrawiam

Pomniki dzisiaj wyczyszczone, Przykryte kwiatów kolorami. Tysiące zniczy wokół płonie, Cofa się w czasie nasza pamięć. Przesuwa bliskich przed oczami, Radosne chwile i cierpienia I zdaje się, że znów są z nami, A przecież ich już tutaj nie ma. Myślę: czy nie ma ich naprawdę, Bo nieraz kiedy się odwracam, To mam wrażenie, że zobaczę Jak z dali patrzy na mnie tata. I wiem, że żyje, gdzieś istnieje, Wierzę, że został w niebo wzięty. Kiedyś go spotkam, dziś westchnienie, W ten dzień zadumy: "Wszystkich Świętych"... 2006

lecz niebawem pewnie przyjdzie taki moment ze zdumienia wnet zamrugasz powiekami choć gadali że się skończy - nieskończone gest i oczy rzekną: witaj między nami ktoś na orgu będzie czytał twoje teksty dzielił słowa wydobywał cenne myśli i ożyjesz pośród swoich różnych wierszy może czasem ciemną nocą też się przyśnisz :)) ps długiego wspaniałego życia

prawdziwa miłość przewraca cały świat co było niemożliwe dziś łatwo pokonasz każdy dzień raduje jak cudowny kwiat bo On cię na chwilę wziął w swoje ramiona Panie Tobie zaufałem

interesujące; bociany zazwyczaj coś ludziom przynoszą szczęścia rozwrzeszczane w głębokich wózeczkach te nietuzinkowe psotny czas z rozkoszą zabierze do wspomnień pozostawi echa :))))

w promieniach słońca się aż się iskrzy prawda a ty bez końca chowasz głowę w piasek szukasz ciemności chodząc wciąż po kątach fakty porażają a żyć w kłamstwie da się

ładny, zatrzymujący obraz wojny - czy tej co przed nami? - będzie straszna do której cały świat tak naprawdę powoli zmierza - a media starają się uśpić czujność ludzi tylko w Niemczech namawiają do zrobienia zapasów żywności na 70 dni Pozdrawiam

śliczny od zawsze prowadzę przed siebie i skręcam raz w prawo raz w lewo a gdzie wyprowadzę ja nie wiem twój wybór czy piekło czy niebo :))

a może przeszli na drugą stronę czekają aby tam nas przywitać bo nie istnieje życiowy koniec materia ginie dusza zakwita :) Jezu ufam Tobie

odepchłaś mnie raz na zawsze a serce mi mówi nie płacz jesienny wiatr ślady zatrze nie wrócisz przecież mnie odepchłaś odepchłaś mnie - piosenka Stefana Friedmana

to nasze życie nabiera barw jak liście jesiennym słońcem drży i jest kruche by w końcu spaść i znicz zostawi płonący :)

nad wrzosowiskiem w środku lasu w jesiennym słońcu uroczy śpiew łabędzi klangor i głosik ptasi lecz nie wnikajmy jaki ptak jest może odfrunąć słodko ćwierkając lub rzucić w nerwach k... jego mać być może nielot czmycha jak zając więc lepiej odejść - niech śpiew ten trwa :))))

kojący oryginalny jesienny obrazek zatrzymał pozdrawiam

@agfka ważne aby wszyscy co powinni zarobili :)))

Przywaliłeś równo, ale nie o to idzie. Tamte krematoria jeszcze do dziś krzyczą!!! @Adaś Marek każdy w życiu coś tam pieprzy a czasami nawet spieprzy dzięki temu gulasz lepszy i z patelni lepszy wieprzek :))

zatrzymał malowany obrazek jesienne róże już są całe w pąsach chcą oczy urzec a umysł zaplątać zapomniał modrzew jeszcze igły trzyma więc cicho powiedz że zbliża się zima :))

klakierów dzisiaj aż nadto jest i mocna głowa u niejednego ale u kogo jest tęgi łeb kto mógłby rządzić - nie ma takiego? :))))

przepraszam ale musiałem Ci dwie strofy dopisać (wiem Tobie nie wypadało:)) dzisiaj nowe tutaj tworzę zamiast modlitw puentę dam piesze mi się bardzo dobrze przecież swoją wenę mam już się wzruszę plik serduszek pod mym wierszem będzie w mig tamte były gdzieś się zmyły dziś są też szczęśliwe dni :)))

Pogrzeb na cmentarzu tak jak każdy inny, lecz tłum żałobników dziś całkiem niewielki, gdyby nie incydent pozornie niewinny każdy by zapomniał, a wszystko przez szelki. Utknęły pod trumną w murowanej krypcie, bo grób trzypiętrowy, na zaś budowany i jeden z grabarzy musiał oczywiście wskoczyć do środka - chociaż był zawiany. Gdy już wyswobodził spod trumny materiał, nim się wygramolił, wycedził te słowa: krematorium ruszy, pogrzeby pozmienia, w tak obszernych kryptach setki się pochowa. Cisza się zrobiła przy grobie okrutna. Zagubiły sensy dysputy o sprawach, nawet mina księdza byłą bardziej smutna, bo wraz z nim zarobek straci nędzny grabarz. No bo jaki biedak będzie grzebać urny? Taki mały mieszek i brzdąc unieść może. Już na nic laweta, czterech chłopów chmurnych, odpadnie spacerek - gdy siąpi na dworze. A trumny zakopać nie wolno w ogródku. Zaś z mosiądzu urna może zdobić regał, albo wśród pamiątek na kominku utknąć. Tylko proch z niej znika - lecz nie z woli nieba. Życie jak sportowiec biegiem pomknie dalej, domowe imprezy stałą kreślą listę, a dorosły wnusio właśnie się nawalił i mieszkiem z kominka doprawia pieczyste. Miły czytelniku ten morał cię ruszy. Lecz łzawiących oczu ze wzruszenia nie trzyj. Zapamiętaj proszę, że jeśli już musisz, patrz nie tylko jak, ale i czym pieprzysz!

@andreas "bo piniędzy nie ma i nie będzie" :))

tu tuptuś zapewne dzieciak a mi się z jeżem kojarzy łapkami tupie a echo w lesie robaki waży a w bloku jest mnóstwo odgłosów zgrzytów szurnięć i radia po dwudziestej drugiej spokój by śpiącym nie przeszkadzać :)