Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Poet Ka

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    2 716

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    18

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Poet Ka

  1. Poet Ka
    @Poezja to życie zgrabny wierszyk!
  2. Poet Ka
    @Nata_Kruk to porusza taki utwór pełen realizmu i liryzmu
  3. Poet Ka
    @Benjamin Artur dzięki serdeczne 🌹
  4. Poet Ka
    @Nahaybazza dzięki serdeczne 🌹
  5. Poet Ka
    @obywatel @Waldemar_Talar_Talar @wiedźma @Wiechu J. K. @Posem dziękuję ❤️
  6. Poet Ka
    @Waldemar_Talar_Talar dziękuję serdecznie ❤️
  7. Poet Ka
    @Annna2 zaczarowałaś mnie tym wierszem @Annna2 jeszcze proszę!
  8. Poet Ka
    @MIROSŁAW C. 3 teksty- tytuł, treść, fotografia- warstwowe jak wuzetka proszę o jeszcze
  9. Poet Ka
    @Michał Pawica twoje "nie opuszczaj" ma inny szyk, wnosi coś nowego i hipnotyzującego, chwyta za serce
  10. Poet Ka
    @iwonaroma dziękuję ❤️
  11. Poet Ka
    @andrew @Berenika97 @Alicja_Wysocka @iwonaroma @violetta dziękuję 💖
  12. Poet Ka
    @Berenika97 dziękuję 💖
  13. Poet Ka
    @Berenika97 dzięki serdeczne 💋
  14. Poet Ka
    Stara kopiejka Potoczyła się po bruku. Wracałem właśnie ze szkoły, bo ją zamknięto, gdy nagle zobaczyłem demonstrację: transparenty, krzyczący ludzie, machanie rękami. Czuć było, że zaraz będą strzelać. I wtedy ją dostrzegłem. Toczyła się – mała, miedziana kopiejka. Schyliłem się i podniosłem ją z ziemi. Spojrzałem na ludzi. Ich twarze tworzyły wielość w jedności – tak dramatycznie do siebie podobne, złączone tymi samymi emocjami. Schowałem monetę do kieszeni i ruszyłem w stronę Alej. Wiał ostry wiatr, a na głowę spadały wielkie płaty śniegu. Wszedłem w bramę, a potem na drewniane, kręte schody. W domu czekała już matka. Moneta została ze mną na pamiątkę. Miedziana kopiejka z 1904 roku – dla późnego wnuka.
    • 1
  15. Poet Ka
    @Migrena 😀🌻
  16. Poet Ka
    bańki mydlane poranną bańką mydlaną rosą bombką przezroczą lustrem odkształceń kolorowych zmian bzu różu lilii peonii pyłki dmuchawca z turkusu łąka w trelu słowika lekkim wietrzyku są unoszone ilość? bez liku
  17. Poet Ka
    @Annna2 serdeczne podziękowania 💖
  18. Poet Ka
    @Alicja_Wysocka błyskotliwa lekkość, doskonały rytm... humor!
  19. Poet Ka
    @Migrena jakbym była jednym z nich bardzo realistyczne w precyzyjnej zaskakującej metaforze tchnie empatią @Migrena tak, to poezja wysokiej próby
  20. Poet Ka
    Czerwcowa aura Dzień pachnie świeżo, Wydziela woń ozonu, Wypełnia gaj latem. Nieskoszoną trawą, Zapachem żywicy, Głębokim szmaragdem. Lekkiej przestrzeni, Przejrzystych drzew, Owoców co spadły rosą. Kolory pąsu cynobru, Turkusu, fioletu, oranżu, Słońce w oczekiwaniu. Feeria barw po deszczu, Fale wielu dźwięków, Z bliska i z oddali.
  21. Poet Ka
    @LessLove tylko tu publikuję
  22. Poet Ka
    @LessLove ojej, bardzo dziękuję 🌻
  23. Poet Ka
    @Nata_Kruk serdeczne podziękowania 💖
  24. Poet Ka
    @Nata_Kruk dziękuję ❤️
  25. Poet Ka
    Drwale Traktem drałował trywialny troglodyta w drogich trampkach i trykotach. Przy drodze na trawie trio drwali trąbiło na drewnianych trąbkach i przygrywało na drumli. Trawę od traktu dzieliły druty. Drganie swym trwaniem trwożyło drażliwego tryka, który drapał przy drutach drwa. Po drugiej stronie podrygiwał drętwo na trampolinie druh drania drepczącego traktem. Trochę to trwało, zanim droga zadrgała i rozległo się try try. Z trabanta wysiedli dwaj trajkoczący jak drozdy dresiarze, obwieszeni drogocennymi trofeami zrabowanymi trupie dramaturgów. Wtranżalali draże i dropsy. Troglodyta i jego druh podreptali do drwali i razem przetransportowali drwa. Ułożyli je na trawie. Rozdrapujące wcześniej drewno zwierzę potruchtało do trio drwali. Trykało ich rogami. Chwilę później, taranując druty i trakt, ruszyło w stronę trabanta i zatrwożonych dryblasów. Drwale zaryglowali drażliwego tryka w drwalni. Drżący ze strachu dresiarze stali się obiektem drwin druhów. Zdruzgotani usiedli przy tryskającym skrami ognisku. Trwali tak do brzasku.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...