Poet Ka

bezczas drzewo owocuje gałęziami uderza w szybę drzemie Marszałkowska skra słońca osiada na drewnie i brzegu książki brak liści brak zasłon brak obrusów brak bibelotów brak zegara materializuje się owocem trudnym wpisanym w życie marcowym słońcem surowym pięknem przedwiośnia poświatą na podłodze przy łóżku martwa natura z cukiernicą spodek jabłko i nóż do obrania malowany niewprawną ręką ucznia szkoły przy Warszawsko-Wiedeńskiej kolei – nie malarza – lewituje po dziś dzień

@Jacek_Suchowicz oldschoolowe

@marekg urokliwy

@ja_bolek smutne

@Ernest Guzik @Ernest Guzik "Kobieto! puchu marny! ty wietrzna istoto!"

@Leszczym ,urzekła mnie aluzyjność tekstu, a dobór słów i końcówka-majstersztyk!

@Anton_Borowicz libretto!

@leszek piotr laskowski Bo chodzi o to, żeby "język giętki powiedział wszystko, co pomyśli głowa...", aby "odpowiednie dać rzeczy słowo". I tu widać takie staranie:)

@Waldemar_Talar_Talar entourage jak ze śpiewnika ułańskiego:)

Józef Mehoffer, Dziwny ogród, 1903, Muzeum Narodowe w Warszawie. brzrzrzrz Nie pytaj dlaczego Ważka Brzęczy co rano Żżżż Nad brzegiem Ryczaju W pościelowym gaju

Witam Na moim koncie napisano: "nałożono następujące ograniczenia: zawartość moderowana. 0 punktów ostrzeżeń." Na czerwonym kolorze! Tego nie rozumiem:( Jestem zaniepokojona. Podobnie nie wiem, dlaczego po lewej stronie tytułu jest u mnie przezroczysta gwiazdka, a i innych albo niczego nie ma, albo są ciemnozielone kropki. Nie rozumiem też braku reputacji:(. O co chodzi z reputacją? Proszę o pilną odpowiedź. Poet Ka

Julia.Hologram. I. fotoplastikon walec obraca się-klik kolejne kadry-klik perpetuum mobile klik obok cień obcy-klik mrok jak w atelier - klik patrzę skupiona - klik przez szkiełko - klik Warszawa przesuwa się klik życie migiem ucieka - klik za szybko by utrwalić - klik w pamięci tylko błysk klik klik - a kim ten człowiek był zastygam świeci lampa klik na zewnątrz ciągle - klik mróz co to za człowiek - był to dziwne spojrzenie - klik" II. lutowy poranek 1909 śnieg zakrywał bożonarodzeniowe wspomnienia topniejąc odsłaniał dach kamienicy przy Chmielnej pierwsze słońce zajrzało przez szybę tam zamarznięta 37-latka Julia de domo Dlohnier została pod śniegiem przy łóżku śpiewnik ewangelicki na ostatniej stronie "nolla sepoltud siculi" łamana łacina jak "mane tekel fares" dziś scena z filmu o rewolucji ręka która owe słowa napisała to holograM-Margologh zagadka sprzed setek lat dziś jesteśmy bliżsi odpowiedzi albo nam się tylko tak wydaje" III. ad memoriam fin de siècle’owa fontanna na miejski plac na perliste śmiechy na oczy spuszczone pożegnanie na trzewiki i granatową koronkę na wieczność w mahoniu rzeźbionym w cerbery i sfinksy bramie na wieczność zapomniałam