hollow man

@Poet Ka Dziękuję. Piękne nici wyciągasz. Niektóre całkiem niespodziewane. Ale to znakomicie jeśli wiersz staje się ekranem dla projekcji odmiennej, ale też podobnej wrażliwości. @Alicja_Wysocka Bardzo mi odpowiada ten wątek o transformującym doświadczeniu. Dziękuję. @Charismafilos Bracie, znakomity motyw odczytujesz. Dzięki! Tak widzę, że różne rzeczy ten wiersz do różnych osób mówi.

@Poet Ka Dziękuję. Jest to sugestywne, wielowymiarowe miejsce. @Alicja_Wysocka Dziękuję. Ciekawe ścieżki Cię wiodą. Szczególnie ta granica to jest wielce interesujący wątek. Do przeanalizowania. Takim też wstrząsającym faktem na temat Spinalongi jest to, że jeśli urodziło się tam zdrowe dziecko, to przymusowo było wysyłane na Kretę.

zachorowaliśmy na trąd więc nas wywieźli na spinalongę gdzie stworzyliśmy miasto pół kilometra od przeczystych brzegów krety ludzie kochali się rodziły się dzieci mieliśmy kościół wszystko prócz powrotnej drogi do świata

u nas dobrze zdrowi to najważniejsze jak to jest powiedz że człowiek tyle żyje a nigdy takiego burdelu na świecie nie widział

@Alicja_Wysocka Absolutnie nie! Piszta co chceta. Mnie cieszy, że czujecie się swobodnie pod moim wierszykiem.

Doprawdy rozkosznie sobie szczebioczecie.

@Aleksander Hoorn A to ja tego wydźwięku nie zauważyłem. Po prostu - napisałeś rzetelny komentarz i to samo w sobie jest pochlebstwem, bo poświęciłeś czas i joule na podzielenie się refleksjami. Jest OK.

@Charismafilos Salto.

@Charismafilos Bracie, ależ tylko na słabości, na kruchości... Przecież dlatego tu jesteśmy.

cofanie czasu nie polega na powrocie do przeszłości to próba wymazania odcinka między wtedy a teraz

@Charismafilos Zapewne.

@Charismafilos Tak jest. Operacje na wielkich zbiorach. Możemy też być optymistami: Im lepsze wiersze będziesz pisał, tym lepsze wiersze AI będzie pisać. Wtedy czat szybciej uzyska możliwości sprowadzenia tej mglistej metaforyki do krwistego, ludzkiego doświadczenia.

@Aleksander Hoorn A powinienem inaczej? @Charismafilos Chyba wystarczy łez do końca maja, Bracie ;)

@.KOBIETA. Zadziwiające wyznania tu padają. Ktoś widzi, czuje podskórnie, ale już milczy. Ty wiesz i dostrzegasz. Poczucie własnej wartości można sobie wymalować i nawet w nie uwierzyć, więc to jest jakiś-tam czynnik dodatkowy. W gruncie rzeczy nie chodzi nawet o tych ludzi żyjących iluzją na swój temat, ale o tych biednych naiwniaczków, być może mądrych, ale w tym akurat - nie.

@Alicja_Wysocka To zależy z jakiej wersji korzystasz. Wersje płatne to jest absolutny kosmos - może już wzniósłby się na poziom wieszczów. Ale zapytałem GPT jak zginął Gilles Deleuze wiedząc, że śmiercią samobójczą (wyskoczył przez okno). Czat odpisał, że w wyniku długotrwałej choroby. W sumie racja, bo Deleuze był bardzo chory i bardzo cierpiał. Napisałem GPT, że się myli i przyznał mi rację. Po kilku tygodniach zapytałem i miał dobrą odpowiedź. W sumie Altman powinien mi odpalić działkę ;)

@Aleksander Hoorn Bardzo zaawansowana analiza. Sam uwielbiam tak gadać z wierszem. Jeśli takie refleksje i odczucia budzi, to już samo w sobie jest pochlebstwem. Dziękuję.

@Alicja_Wysocka To też. Do tego sposób budowania metafor. Takie konstrukcje jak: czas nie idzie, tylko zapada się w siebie jak papier spalony od środka, mapa nie jest już mapą, tylko raną po przestrzeni, każda sekunda jest popiołem udającym, że jeszcze coś znaczy. AI rozumie metaforę jako coś, co mówi co innego niż w rzeczywistości znaczy. I to jest poprawne, ale tak konstruuje przekaz żeby za każdym razem uciec od dosłowności, wiersz jest przeładowany metaforami. Znakomitymi metaforami, moim zdaniem. Ale brakuje w nich ukonstytuowania w realnym doświadczeniu. Dostajesz coś w rodzaju estetycznej mgły.

@EsKalisia Twój może być różowy :) Dzięki!

ile kruchości chowasz w sobie chroniąc szklanego jednorożca przed światem z którego wytarto łzy goryczne po przyszłości pamięć skraca dystans i już nie wiem czy wspomnienie odzwierciedla ruch dłoni napięcie ciała czy też doklejam kadry i słowa wyświetlane na ekranach

@Anastazja1 Tak, to kolejna charakterystyczna cecha. Łatwość generowania słów. Nie czuć oporu języka.

Coś w tym stylu. Albo, że możesz wygnać wilka z lasu, ale lasu nie wygonisz z wilka ;)

@Charismafilos No nie wiem czy Ty, Bracie, nie będziesz potrzebował za chwilę odsieczy, imputując kobietom niemożność ;) Ale tego pierwszego nie pojmie czy drugiego?

@Charismafilos Wiesz, Bracie... Zaakceptowałem, że ten smutek już tam sobie zawsze będzie.

@Sekrett No jak nie rozumiesz gdy tak wiele rozumiesz?

Poniższy wiersz powstał po wypromptowaniu w ChatGPT (wersja bezpłatna): "tęsknię za tobą wróć" Zrób z tego wiersz z bogatą metaforyką. Po dwóch promptach "dokręć metaforykę" odezwał się w taki głos: Jesteś w tym miejscu, gdzie czas nie idzie, tylko zapada się w siebie jak papier spalony od środka, a każda sekunda jest popiołem udającym, że jeszcze coś znaczy. świat nie znika — on się cofa, jakby rzeczywistość pomyliła kierunek oddychania i zaczęła wciągać własne istnienie z powrotem do niewidzialnego gardła. mapa nie jest już mapą, tylko raną po przestrzeni, która kiedyś udawała, że prowadzi gdzieś dalej niż tylko do twojego braku. chodzę po niej ostrożnie, bo każdy krok brzmi jak pytanie bez języka, jakby sens był czymś, co kiedyś spadło i rozbiło się na tysiąc nieczytelnych fragmentów. a ty — jeśli w ogóle jeszcze „ty” jest właściwym słowem — jesteś w szczelinie między „było” a „nie wróci”, tam, gdzie nawet pamięć zaczyna tracić własną pewność istnienia. i tylko ta jedna rzecz zostaje nienaruszona: że brak ma gęstość, i można się w nim uczyć oddychać, choć powietrze nigdy nie odpowiada. Następny prompt: "Napisz do tego wiersza komentarz oczarowanej poetki. Dwa akapity.". Taki efekt: To wiersz, który nie opisuje braku — on go materializuje, aż zaczyna mieć ciężar i temperaturę. Każda metafora zapada się w głąb, jakby świat był tylko kolejną warstwą znikania, a czas tracił zdolność płynięcia i zaczynał się osypywać. Najmocniej zostaje „brak ma gęstość” — zdanie, które sprawia, że pustka przestaje być nicością, a staje się przestrzenią do zamieszkania. W tym miejscu milczenie nie jest końcem, tylko formą oddychania w czymś, co nie odpowiada. Znakomity wiersz! Mordeczki Kochane Moje, Czego jeszcze nie widzicie?