Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

KOBIETA

Użytkownicy
  • Postów

    1 707
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    5

Treść opublikowana przez KOBIETA

  1. @JuzDawnoUmarlem pomimo ran…czy nie warto się pokaleczyć by czuć i zapamiętać ? Przeżyć ? ulotność białych płatków :)
  2. @Migrena bez bez bez …odejmuję i nawet coś dodam ;) Miłość jest wszechświatem ! My jesteśmy miłością ! Wszechświat jest w nas ! To wiersz światło :) rozświetla mrok źrenic i koloruje usta, czerwienią ! Przepiękny jest ! 👌 pozdrawiam Migrenko :)
  3. @huzarc Wiem :) przecież zawsze podnosimy się…a smak słony karmel pozostaje głęboko w nas, tracąc swoją słoność… Jest doskonały 👌Twój wiersz !
  4. @Alicja_Wysocka 😉 Czaruś …no cóż…nikt nie potrafi tak czarować 😉👌 pozdrawiam !
  5. @Alicja_Wysocka Czytam sercem :) pomiędzy słowami :) i mi się podoba 👌
  6. @Migrena Dobrze 👌Poławiaczu pereł 😉poproszę perły Tahiti w odcieniu błękitu, ewentualnie oberżyny 😉
  7. @violetta wiesz Violetto …ja chyba już tylko nago będę chodzić 😉albo w kombinezonie 😉
  8. @Migrena Migrenko ! Dziękuję 🙏 ale taki naszyjnik, chyba by mnie gdzieś uniósł 😉za wysoko !? 😉 ja już wszystko mam 😉
  9. Wyśniłam tej nocy zmysłową iluzję. Cofając smak odtwarzam czas zapamiętanych ran. Plączą się serpentyny dróg w krainie rozmytych snów, jest tylko czerń i biel.! Ostatni raz przygryzam usta do krwi, wygładzając załamania czerwieni niespełnionej sukienki. Odkładając na półkę… Delikatnie zamykam drzwi.
  10. @Adler Nie zawieść …w plastikowym świecie chłodu i opadających liści, kiedy upadają normy, wartości i wszystko traci głębię …tak trudno pozostać tylko sobą.! śliczny jest :) Twój wiersz !
  11. @Migrena @Migrena Podświadomość:) Sztuczne kreowanie potrzeb i rozbudzanie pragnienia, posiadania. W myśl zasady: nie potrzebuję ale chcę… A przecież piramida potrzeb jest hierarchiczna…i potrzebujemy tak niewiele.! W zasadzie potrzebujemy tylko tego, czego nie da się kupić!? :) ” tylko światło własne rozświetla ciemność” Bioluminescencja:) Doskonała opowieść Migrenko :)
  12. @huzarc „ W błysku końca przechodzę w stan plamy” śmierć chyba zawsze jest samotna …nawet w pełnym blasku. Dotyka.!
  13. @Tectosmith nim się przemienisz … Świetlisty wiersz ! Zwiewnością chmur ! Bardzo mi się podoba :)
  14. @Berenika97 Uczuciowy i ciepły :) rodzice pozostawiają w dzieciach cząstki siebie…oby jak najczęściej były one tak świetliste jak w Twoim wierszu :) Pozdrawiam z uśmiechem :)
  15. @truesirex „ zboczyłem świadomie”… zwolnić i zahamować…możesz tylko Ty sam…:) Świetny tekst o krętych ścieżkach …zniewolenia.!
  16. @Migrena Jest moc👌zmysłowa i krwista, w tym wierszu! „włamywaliśmy się w swój świat: z ciał, z cienia, z gwiazd.” Hmm…czytając…mam ochotę poczęstować się jabłkiem, z zakazanego drzewa …😉 A „ noc była dzika..” Niezwykle namiętna opowieść Migrenko 👌
  17. @Migrena ;)))) Migrenka w różowych piórach :)))
  18. @Migrena Dziękuję Migrenko :) moje pióra właśnie odzyskały blask i róż ;) W różowych piórach ...o tym będzie kolejny wiersz ! ;)
  19. @Waldemar_Talar_Talar Tak ! Warto je upiększać ! Pięknem :)
  20. @Maksymilian Bron W pajęczynie kłamstw, zakrytej rzęsami :) podoba mi się ! Myślę, że idealny kłamca nie istnieje :) Może tylko bardzo dobry... ale nigdy doskonały :) po prostu czasami pozwalamy się okłamywać ...nie chcąc zobaczyć prawdy : ) Pozdrawiam :)
  21. @Deonix_ Dziękuję, za zatrzymanie się ! Zgadzam się z Tobą, ostatni wers do poprawy :) pozdrawiam serdecznie :) Skorzystam z Twojej propozycji, mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko !
  22. @Migrena „ Z każdym dniem jest mniej psa w psie”… Przepiękna opowieść o miłości i tęsknocie, silniejszej niż śmierć! Moim zdaniem..wcale nie o psie:)
  23. W przeszklonej sali gra orkiestra kryształ kruszeje rysą lustra, za ciasny kostium drażni skórę maska na oczach, w głębi pustka. Plastik neonów, sypkość pudru szampan rozlany strumieniami, wypełniam dłonie fałszem złota posrebrzam usta cekinami. Tańcząc do rytmu oczekiwań w matowych piórach codzienności, wewnętrznym żarem chcę być naga z lekkością poczuć smak wolności.
  24. @Adler Zastanawiam się gdzie i kiedy kończą się granice „ giętkości” człowieka…może to tylko kwestia determinacji i motywacji? Podobno człowiek może przetrwać prawie wszystko? Ale… Może tym właśnie się stajemy? Ciemnością…pozbawioną miękkości. Dlaczego ? Proza życia, inni ludzie, oczekiwania i rany. Refleksyjny wiersz! I miękko napisany:) pozdrawiam:)
  25. @vrextons „ Gdy mnie sen zmorzy” HEY. Czytając myślę o słowach i obrazach z tej piosenki :) Piękny jest !
×
×
  • Dodaj nową pozycję...