Mitylene

@Waldemar_Talar_Talar odczuwam w tym wierszu jakąś niemoc, poddanie się podmiotu lirycznego. Ten brak czasu i zaangażowania jest mocno zaakcentowany w każdej strofie, sprawiając, że życie gdzieś umyka i toczy się w przerażającym wręcz marazmie. Ciekawy wiersz o przemijaniu. Przynajmniej tak go odczytuję. Pozdrawiam

@Wochen czasami lepiej gdy jest mniej słów, a więcej gestów...

@andrew ten wiersz traktuje o tym jak łatwo jest nam oceniać innych rzucać ten przywołany kamień , nieraz pierwsi...a zapominamy o tym, że i my mamy w sobie " te rysy" , że niestety nie jesteśmy doskonali. Wiersz pełen wiary w Boga, tak bym go określiła. Pozdrawiam

@marekg pięknie malujesz kolorami świt. Obraz przyrody budzącej się do życia otulasz pięknymi frazami pobudzającymi wyobraźnię. Świetnie wkomponowałeś te różne odcienie niebieskiego. A ta mgła unosząca się nad wodami to taka wisienka na torcie. Piękny wiersz!

@sisy89 wiersz niewątpliwie pełen nadziei. Miło i tu Cię czytać Sisy:)

@iwonaroma świetne haiku. Lubię tę formę poetyckiego wyrazu. Przedstawiony obraz wyraża " cięzkość" sytuacji, być może bez wyjścia... Stal, szarość i ciężkość przywołane w wersach malują pejzaż monochromatyczny, nasycony chłodem, podkreślający przygnębiającą aurę. Pozdrawiam.

@marekg namalowałeś piękny pejzaż używając słów. Patrząc na przyrodę i podziwiając jej piękno wplotłeś w wersy ciekawe refleksje dotyczące Boga. Ciekawy wiersz.

@sisy89 wzruszające wersy, Piękny, choć smutny motyw ukołysania...Pozdrawiam:)

@mariusz ziółkowski powiew wolności czuć w tych wersach. Wskazują na ten stan motyw ram bez łańcucha. Ciekawa jest również metafora zagubionej wskazówki. Być może bez jej wskazań łatwiej się żyje. W tedy człowiek nie żyje pod presją czasu. Wiersz bardzo mi się podoba. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar często bezzsenność jest niepożądanym gościem. Nie w tym wypadku. W jej ramach można też dostrzec piękno otaczającego świata, czego dowodem są te wersy. Ostatnia strofa jak klamra spina myśl wypełnioną nadzieją. Fajny wiersz. Pozdrawiam.

@Marek.zak1 trudno się z tym nie zgodzić:) Pozdrawiam i czekam na więcej rad Mistrza:)

@Alicja_Wysocka piszesz ciekawie. Miło się czyta. Pozdrawiam:)

@Alicja_Wysocka ciekawa gra słów. Poza tym lubię Leśmiana i dlatego Twój wiersz mnie zaciekawił. Ma w sobie taki cuepły klimat.

@mariusz ziółkowski czuję w tym wierszu powiew wolności. Podmiot liryczny lubi się "wyłamywać" z wyznaczonych ram, czego dowodem jest motyw jazdy na gapę i nie trzymania się szyn. I tego się chyba należy trzymać- "W życiu trzeba zawsze wolnym być",jak głoszą słowa znanej piosenki. Pozdrawiam

@Piotr Samborski ciekawy motyw czasu, który gra melodię. Ten ludzki taniec zależy od wielu czynników. Czy dane nam było poznać odpowiednie kroki tańca, kto był nauczycielem i w jakim anturażu lekcja miała miejsce. Cieszę się, że trafiłam na ten fragment prozy, bo jest to interesuǰaca opowieść o istocie życia, dającą wiele otwartych pytań. Poza tym tak fajnie to opisałeś, że poczułam się tak jakbym i ja była w tym parku i gdzieś z ukrycia oglądała to całe zdarzenie. Pozdrawiam

@Alicja_Wysocka cudna personifikacja ciszy. Wiersz baśniowy. Widać oczami wyobraźni wierzbę z zaplecionymi warkoczami i płatki śniegu wirujące jak motyle. Jestem pod wrażeniem. Wiersz piękny!

@Dominika Moon ciekawy motyw wzlotu w betonowy sen. Widać wahanie podmioru lirycznego odnośnie wyboru decyzji. Smutne wersy, chociaż w końcowych tli się nadzieja. Pozdrawiam

@Cole cisza wcale nie mysi być taka zła. W jej ramach można dostrzec i poczuć więcej...A co do motywu przyjaźni , to najwidoczniej nie była ona szczera, że nie przetrwała próby czasu...

@mariusz ziółkowski ciekawy wiersz, napisany z perspektywy dziecka, które nie zdaje sobie sprawy z powagi sytuacji, kiedy wybuchnie wojna. Nieświadome, myśli, że przeczeka ten stan pod stołem lub skupiając się na grze. To myślenie dziecka zestawione z zagrożeniem wojny, ten kontrast doskonale podkreśla dramatyzm sytuacji. Wiersz dający do myślenia, czuć w tych wersach pewnego rodzaju napięcie i niepokój.

@viola arvensis Echem odbijają się wzory i upadki, z których składa się nasze życie. Ciekawy jest tutaj motyw skrzydeł, które mają nadzieję wzbić się jeszcze w niebiosa. Fajny, rytmiczny wiersz. Mnie się podoba.

@Gerber Według mnie ten wiersz traktuje o samotności w tłumie. To uciekanie spojrzenia jest takim synonimem zamykania się w swoim świecie lęku przed kontaktem z innymi ludźmi. Melancholiczny charakter wiersza podkreślony motywem odjeżdzającego pociągu przeszywa dreszczem... Interesujący i intrygujący wiersz.

Poruszający tekst...tak jak ten" wazon z pękiem uschniętych melancholii"...

Wirtualne wersy innymi słowy...W realu umyka odcień różowy:)

Klimatycznie. Można bez końca patrzeć na taki obraz nieba.

Niebo płacze, a wraz nim wrażliwa dusza, która to wszystko zaobserowała...Motyw łez zmieszanych z błotem interesująco podkreśla pesymistyczny charakter wiersza. Bardzo mi się podoba ten wiersz.