Tectosmith

@matiii Całkiem ładnie :-)

@Dag Dziękuję :-)

To akurat nieprawda. Plus za wiersz. Filozofia jednak do mnie nie przemawia. Pozdrawiam.

@Giorgio Alani Dziękuję.

@iwonaroma Miło czasami się usmiechnąć :-)

@lena2_ Ach ta słodka naiwność :-)

@iwonaroma Dziękuję :-)

@[email protected] Ciekawa muza. Jutro sobie dosłucham. Dziękuję i pozdrawiam. @Wędrowiec.1984 @Łukasz Jasiński @goździk @Rafael Marius Dziękuję i pozdrawiam.

Noo, tak bez smutów :-) Dziękuję i pozdrawiam.

Cieszę się i dziękuję :-)

@walvit Dziękuję. @joanna53 Dziękuję za komentarz i czytanie. Wiersz została zainspirowany właśnie tym zdjęciem, gdzie błękity "zeżarły" szarość :-) Dziękuję i pozdrawiam.

Najgorsze jest to, że umysł bardzo upieksza te chwile przez co stają się bezcenne.

Bełkot.

Błękity wyśnione, błękity wymarzone, Przetkane wspomnieniami, dotknięte detalami. Barwy wytłumione, kontrasty wydziwione, Zamarły otulone poniekąd zgaszone ... Dotykam powierzchni, niech mąci się szarość. Przymykam powieki na zimną wciąż bladość. Purpurą przemywam usta złaknione, Rozrywam szponami serce zranione... W odwiecznym zakwicie niknącej przestrzeni, Bardzo się śpieszę nim wszystko się zmieni, Zawieszam słowa w szkarłaty ubrane, Troche wyblakłe, jakby źle dobrane... Jedynie zieleń nic sobie nie robi, W końcu jedyna nie zejdzie już z drogi. Zmącona barwami zbyt krótkiego lata Zaklina się w złocie, w błękicie przeplata. Przy okazji przepraszam, że ostatnio nie czytam. Zamierzam nadrobić pomimo przerażającej ilosci nowych dzieł :-) Pozdrawiam serdecznie.

Czasy takie były, są i bedą. Wolność to jedynie złudzenie. Pozdrawiam.

Nie napawa mnie to jednak optymizmem.

@Kwiatuszek Tu bym się zastanowił czy faktycznie nieświadomy.

Kiedyś myślałem, że uczucia działają w obie strony. Myliłem się :-)

@Rafael Marius, @TylkoJestemOna, @WiechuJK, @Marianna_, @goździk : Dziękuję.

I z tym się muszę nie zgodzić bo akurat jest odwrotnie. Im więcej zniszczeń tym więcej nadziei, wiary i właśnie miłości. Gdyby było tak, jak piszesz to ukraina padłaby dawno temu. Jest po prostu inaczej. Pozdrawiam.

@andrew Ładnie.

Bo po prostu może. Taka jest natura człowieka. Jeśli człowieka nie ograniczysz to zniszczy wszystko, co mu stanie na drodze włącznie z samym sobą. Ja bym się poważniej zastanowił czy to faktycznie twój brat. Osobiście, patrząc na to wszystko dookoła utwierdzam się przekonaniu, że człowikiem nie jestem i wierz mi, że nie chcę być. Pozdrawiam.

@Brevkbevt Widzisz, żeby krytykowac to trzeba się na tym znać a ja się nie znam. Mnie się może podobać albo nie. Mój umysł nie potrafił zbudować niczego z tego, co napisałeś, ale to może równie dobrze oznaczać, że umysł ten jest zbyt mało plastyczny. Jak widzisz, trzeba się znać trochę, żeby nie palnąć samobója. Pozdrawiam.

@Kwiatuszek Dziękuję i pozdrawiam. Właśnie w tym problem, że tam głęboko pod skórą i mięśniami jest jedynie zimna pustka. To właśnie pierwiastek istnienia pompuje w tą otchłań życie, życie na tyle silne, że nie trzeba się tym wszystkim przejmować. Przebyłem tą drogę wilokrotnie i przyjdzie mi jeszcze nie raz popatrzeć w puste oczodoły nicości. Takie moje doświadczenia, nie to, że chcę się o cokolwiek wykłucać. Dziękuję raz jeszcze.

@A-typowa-b Dziekuję. Pozdrawiam.