Starzec

poczuj mnie raz jeszcze spojrzeniem połykaj ucztę dopraw pieprzem szeptem wejdź do ucha i zanęć mnie J'adore L'Or pamięć sensoryczna czas jej nie oszuka

@Nata_Kruk Dziękuję, cieszę się,że jakikolwiek:) Pozdrawiam:)

znikasz z sekretem kart pamiętnika rzęsistym deszczem popiołem w zgliszczach przestrzeni próżnią a ja chcę jeszcze w wersach ukryte myśli przeczytać i poczuć serce jak się z utartych ram wymyka wszeptać się w ciebie porannym żarem ulotnych pieszczeń być jak enigma na wpół odkryta spisana dreszczem

@Leszczym Może być i tak :), sam się zdziwiłem po napisaniu z ilości możliwych interpretacji :) Dziękuję i pozdrawiam:)

@poranki Sytuacja jak sytuacja, każdy może ją odbierać inaczej, ale jeśli udało się złapać równowagę, to tym bardziej się cieszę :) Dziękuję i pozdrawiam:) @Marek.zak1 Dziękuję i pozdrawiam:) @Tectosmith Nie ma jednoznacznej odpowiedzi, bo to zależy od przyjętej wersji interpretacyjnej :) Dziękuję i pozdrawiam:) @Rafael Marius Dziękuję i pozdrawiam:)

wiosna w końcu przyjdzie do nas ukwieci sady, umai łąki, wybarwi pola obudzi lasy zanęci w głowach

bo ja kocham heroicznie pozwoliłem serce przeszyć strzałą amor chełpi się sukcesem ja triumfuję choć przegrałem

@Leszczym być motylem, być motylem, każdy chciałby , choć przez chwilę :) taka rymowanka mnie dopadła :) a wiersz super:) Pozdrawiam:)

@Nata_Kruk wiem, wiem, jak to wygląda, ale po prostu tak sobie wykoncypowałem,że to samotne "się" jest wspólne dla poprzedzających wersów :) Dziękuję za czytanie i pozdrawiam :)

tam gdzie nuta wyobraźni jeszcze tli się a marzenia nie popadły w zapomnienie może kiedyś na zgliszczach wyrośnie wspomnienie tych dni i zakwitnie

@violetta to ta zabawa w chowanego jeszcze na czasie?:))

@violetta piąta pora, chyba ją polubię najbardziej :)

@W.M.J na wyobraźnię czytelnika, to już nie mam wpływu :)

@W.M.J tajemnicy tu wielkiej nie ma :) Dziękuję i pozdrawiam:) @violetta tylko nut brak:)

spojrzałaś na mnie bałamutnie a ja przezorny rezolutnie spuściłem wzrok i tu nie miałem racji bo spektrum fascynacji zwaliło z nóg moje ciało twoje ciało tego chciało nawet przekroczyło próg

słowa nie znaczą nic gdy niedobór czynów a myśli plączą się na fakt nie mają wpływu bo na rozum a jakże proza życia pławi się nurtem codzienności z poezją problem mam ona panią inności jest w doktrynie uwięziona a życie płynie

@kwintesencja a może to dryfowanie nie chce się zbliżyć do brzegu? Pozdrawiam:)

@violetta oj tam, oj tam, ale nie jestem konfliktowy,więc, nie ,to nie :))

@violetta nie oceniaj przed premierą :)

@violetta czyli "one man show" :) Pozdrawiam:)

jutro będzie nowy dzień czy na szczęście? to zagadka jaki będzie dwa kolory mają rolę do zagrania biały z czarnym błękit będzie dopełnieniem scena znana sztuka z gruntu improwizowana

@GrumpyElf nic dodać, nic ująć, a przemilczeć nie można. Pozdrawiam.

@tetu bardzo dwuznaczny wiersz, moim skromnym zdaniem. Pozdrawiam

@Marek.zak1 w zamyśle,chodziło mi o to,że największą naszą słabością jest dotrzymywanie postanowień, w zasadzie można by i to podciągnąć pod wytrwałość:) Dziękuję i pozdrawiam:)

Wiarą jesteśmy splątani w sobie tak od pokoleń po pokolenia hardzi w realu słabi w pokorze najmniej wytrwali w postanowieniach